Moederschap | Dat je ineens staat te zingen in het openbaar

Zingen in het openbaar? Als je me dat pakweg tien jaar geleden had verteld, dan had ik je vierkant uitgelachen. Ik kan namelijk niet goed zingen. Zeker niet waar anderen bij zijn. Maar het bloed kruipt waar het kennelijk niet gaan kan…

Misschien hadden mijn ouders me beter Kraai kunnen noemen

Voor wie mij niet goed kent: ik ben behept met een stem die helaas niet onderdoet voor Herman Berghuis uit de vroegere edities van Idols. Dat neemt niet weg dat ik geregeld een moppie zing, vaak liedjes uit de jaren 80, 90 en 00. Ik let er echter wel altijd dat ik zingen beperk tot ons huis. Buitenshuis en in het openbaar zal je me niet zo snel horen; zelfs ‘Lang zal ze leven’ playback ik. Ja, ook voor onze bloedeigen kinderen. Kortom, vrijwel niemand heeft me ooit horen zingen en als ik kijk naar hun eensgezinde reactie, is dat maar goed ook. Ik bewonder andere vrouwen weleens. Zij kunnen ook niet (goed) zingen en toch doen ze het zonder enige vorm van gêne. Lijkt me heerlijk! Dat je niet bewust nadenkt en gewoon lekker kwinkeleert met een air alsof je de reïncarnatie bent van Whitney Houston.

Lees ook: Ik schaam me voor je!

Moederschap doet gekke dingen met je

Ik mag dan in het bewuste leven mijn mond graag houden als anderen aan het zingen gaan, soms ontglipt me weleens een liedje. Geheel onbewust. Laatst liep ik met de dubbele kinderwagen naar huis. Rose zat voorop te smikkelen en was heerlijk rustig, maar May opende halverwege de terugrit haar ogen. Al snel besloot ze geen zin meer te hebben in de kinderwagen en begon te schreeuwen. Niets hielp: sussen, praten, over haar buikje wrijven… Wanhopig begon ik uiteindelijk een zelf bedacht liedje te zingen. Midden op straat, alle schaamte voorbij. En het werkte! Ze begon zelfs te lachen (al denk ik nog steeds dat het meer te maken had met de onvoorwaardelijke liefde tussen moeder en kind en de exclusieve aandacht die ze kreeg, dan met mijn stem; maar toch!)

Vaker zingen in het openbaar?

Dat ik nog nooit hardop gezongen heb tijdens een verjaardag staat natuurlijk lijnrecht tegenover deze spontane jamsessie – nota bene op straat. Eenmaal bewust van mijn eigen gedrag nam ik me voor eens iets minder krampachtig te gaan doen. Dan zing ik wat vals, nou en? Hield het Herman destijds tegen om mee te doen aan Idols? Waarom moet het mij dan wel tegenhouden? Ik hoef uiteindelijk niet voor een jury te staan (al doet het commentaar van Ro en June hier weinig voor onder) of door te gaan naar een volgende ronde? Dus een liedje voor zo’n kinderverjaardag moet er eigenlijk wel af kunnen! Nou ja, ik kan in elk geval klein beginnen met fluisterzingen. Want ik vrees diep van binnen toch dat de rest van mijn toehoorders iets minder onvoorwaardelijk van mijn stem houdt dan onze kleine May.

Is zingen in het openbaar iets dat jij bewust doet?

Lees ook: de Feelgood Challenge – een serie van tien opdrachten die je helpt het kritische stemmetje in je hoofd te negeren. Dus ook wanneer je in het openbaar moet zingen 😉 


De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

About Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (12), Rose (4) en May (3).

2 thoughts on “Moederschap | Dat je ineens staat te zingen in het openbaar

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten