7 redenen waarom papa en mama niet ziek mogen zijn

waarom papa en mama niet ziek mogen zijn

Papa en mama mogen niet ziek zijn. Althans, niet met kleine kinderen. Want als je per ongeluk wel wordt geveld door de griep, dan lijken ze haarfijn aan te voelen dat je te zwak ben om nog adequaat op te treden. Herkenbaar toch? 

Als je ziek bent weet je weer waarom je dit niet wil

Een tijdje terug lag ik de hele dag op bed, omdat ik één of ander virus had opgelopen. Dat is onder normale omstandigheden natuurlijk al knap waardeloos, maar helemaal als je kinderen hebt. Het komt gewoon nooit uit. Je hebt eigenlijk geen rust en ruimte om te kunnen uitzieken, de kinderen lijken enthousiaster dan ooit om je huis op stelten te zetten en je bent compleet afhankelijk van anderen.

En hoewel het ook behoorlijk ellendig is wanneer je net op het randje zit (met een flinke verkoudheid bijvoorbeeld: wel fit genoeg om het dagelijkse leven te leven, maar eigenlijk te miserabel om er écht wat van te maken), komt griep helemaal niet uit. Waarom?

7 redenen waarom ouders eigenlijk nooit ziek kunnen zijn

Kinderen lijken het aan te voelen dat je ziek bent

En dan niet op de manier dat ze je verzorgen met zelf gesmeerde beschuitjes, terwijl ze kalm in het hoekje gaan spelen met de pop. Of dat ze op trippelende voetjes lopen om je maar niet uit je ijlende sluimerstand te halen. Nee, van het kaliber:

  • Zitten op mama’s buik
  • Terwijl jij je kapot zweet door de koorts, kruipen ze lekker dicht tegen je aan
  • Dat ene beschuitje, wat je met moeite kan wegwerken, verdwijnt grotendeels in hun maag
  • Zelfde als dat glas water wat je had kunnen redden van een wisse uitdrogingsdood

Aan het eind van de rit voel je je nog ellendiger dan toen je uit bed strompelde. Hoe lief de kinderen je ook zijn, ziek wordt al snel zieker wanneer je in de buurt van een dreumes en een peuter komt.

Ze zijn nog ondeugender dan normaal

Je kan geen kant op vanaf je bedje op de bank. En waar ze normaal gesproken dol zijn op televisie kijken (zeker wanneer je zelf het idee had te gaan knutselen), kunnen ze nu hun aandacht er niet bij houden. Natuurlijk niet. Jouw griep biedt alle ruimte om alle boeken uit de kast te trekken. Of de vensterbank vol te krijten, op de salontafel te gaan staan dansen of strijkkralen door de kamer te gooien.

Je bent veel ongeduldiger

Niet zo heel gek na bovenstaande waarschijnlijk…

Maar het heeft niet alleen te maken met hun ondeugende gedrag. Ik zit gewoon niet lekker in mijn vel als ik griep heb. Het irriteert me dat ik hulpeloos op de bank lig en mijn moeder moet vragen op te passen voor zoiets stoms als dit. En natuurlijk, ik weet best dat mijn omgeving wat dat betreft superlief en hulpvaardig is. Je wil het alleen gewoon liever zelf doen.

Dit emmert nog een beetje door als ik weer richting mijn normale zelf ga, maar nog steeds niet topfit ben. Laatst liepen we bijvoorbeeld door een bomvolle Albert Heijn. Mijn hoofd zat nog vol watten en ik vergat continu allerlei boodschappen – wat al niet bevorderlijk is voor je humeur. Daar bovenop raakten de kleintjes ongeduldig en begonnen te klieren. Dochter 1 klom uit haar zitje, nummer 2 trok de Dora hagelslag open. En toen ik dacht ze weer in het gareel te hebben, trok onze peuter grijnzend een toetje open. Ik werd kwaad, kon twee toetjes weggooien (gescheurde verpakking) en liep mopperend terug naar de auto.

Ons gesprek op de terugweg

  • Rose: ‘Dat was een leuk grapje hè, mama?’

  • Ik (zuur als een flinke fles azijn): ‘Als je het allemaal zo grappig vindt, zullen we eens zien hoe hard je lacht als je geen toetje krijgt vanavond.’

  • Rose: ‘Ik deed het niet expres mama.’

  • Ik: ‘Je mag geen toetjes open maken in de supermarkt. Je wist toch wel dat je een stout bezig was?’

  • Rose (de ware onschuld zelve…): ‘Nee… Nee mama, dat wist ik niet.’ En even later in zichzelf: ‘Ik had een toetje opengemaakt. En toen keek mama zo boos.’ *fronst gezichtje en tuit lippen*

Oké en toen kon ik niet meer boos zijn. Grinnikend in mezelf schudde ik mijn hoofd. Maar toch, ik was liever niet grieperig geweest, dan was dat hele supermarkt-uitje echt anders gelopen (alhoewel je dan weer andere uitdagingen hebt).

Dat je ineens niet meer kan slapen…

Het jammere aan griep is dat je dag A een gat in de dag slaapt. En dag B heeft je lijf kennelijk zoveel rust gekregen dat je 4 uur ‘s nachts wakker wordt. Je ligt niet lekker meer, de deken is te warm, maar zonder weer te koud… Maar hoewel je niet meer in slaap komt, ben je de dag daarop vermoeid. Voordeel is wel trouwens dat je dan om 6.10 uur in je vakantie een nieuwe blog hebt geschreven én met twee aangeklede kinderen in de huiskamer kan zitten. Jammer dat me dit dan weer net niet lukt als ze naar school moeten 😉

…of juist non-stop in dromenland wil zijn

Dit is vooral op de dag dat de griep het ergst is. Dan kan je bijna niet wakker blijven omdat je lichaam keihard werkt om die griep uit je systeem te krijgen. Maar twee kleine kinderen zonder toezicht? Nee, je wil niet weten hoe de huiskamer eruit ziet na een powernap.

Even laten knutselen? Nooit slim

Ik vond mijn eigen idee lumineus: waarom was ik er nooit eerder op gekomen? Verguld zette ik verf op tafel, een lading kwasten, potje met water (tja…) en vellen papier. Ze mochten lekker gaan knutselen van me terwijl ik halfgaar vanaf de bank zou toekijken.

Binnen welgeteld vijf minuten zaten zowel dreumes als peuter onder de verf (van blauwe handen tot eclectische vegen over hun gezicht), lag het potje water over een vel papier en de voer, en waren hun – voorheen witte – kinderstoelen geverfd in alle kleuren van de regenboog. De schade die zij aanrichtten in vijf minuten, kostten mij een halfuur om weg te krijgen én energie die ik al niet had. Kortom, gewoon niet doen. Nooit.

Zolang je nog kunt lopen kun je zorgen

Maar of het per se slim is? Mijn eigen stelregel is dat als je kan lopen, je ook kan zorgen. Ik wil niet per se een oppas hoeven vragen wanneer ik het gevoelsmatig zelf kan oplossen. Alleen of het bevorderlijk is voor de kinderen, situatie en mijn energielevel?

Ook daarom komt ziek zijn gewoon niet uit. Ik wil geen keuzes hoeven maken waarbij ik me ongemakkelijk voel of waarbij de kinderen ergens anders zijn in ruil voor een dagje Netflix en slaap.

Vind jij griep ook zo rampzalig als je tegelijk voor de kinderen moet zorgen? En kan jij ook slecht om hulp vragen?

Volg jij Lotus Writings al op Facebook, Instagram en Pinterest

De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock.

About Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (13), Rose (5) en May (4).

4 thoughts on “7 redenen waarom papa en mama niet ziek mogen zijn

  1. Ik heb nog nooit gedacht ‘hè, dit komt goed uit!’ 😂
    Je wilt immers je niet kloterig voelen. En je gaat toch door tot je echt omvalt. Dat is ook niet leuk. Het komt gewoon nooit uit 🤒😷🤕

Laat me weten wat jij hiervan vindt!

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten