10 redenen waarom ik een gigantische cultuurbarbaar ben!

ZELFACCEPTATIE – Het leren accepteren van wie je bent is een proces dat jaren kan duren. Misschien wel een leven lang. Over het algemeen heb ik dit wel redelijk onder de knie, maar er zijn momenten die ook mij volledig van mijn stuk kunnen brengen. Zoals laatst, toen ik me op een evenement de vreemde (veel te slordige) eend in de bijt voelde. Ik ben geloof ik wat ze onder de noemer cultuurbarbaar scharen met mijn grote voorliefde voor pulp-tv en fastfood.

Onzekerheid

Onzeker? Nee dat ben ik niet zo. Natuurlijk twijfel ik soms aan mezelf, kan ik verlegen zijn of vraag ik me af wat anderen van me denken, maar denken dat ik niet goed genoeg ben, heb ik ruim tien jaar geleden begraven. Tijdsverspilling en bovendien verander je jezelf toch niet – tenzij je er duizenden euro’s voor wil neertellen. Maar ondanks mijn redelijke zelfacceptatie kom je toch soms ergens waar je even met je neus op de feiten wordt gedrukt. Ik ben namelijk best wel een cultuurbarbaar en wil nog weleens buiten de boot vallen.

Och was ik maar eens elegant…

Daar kan ik weleens gezond jaloers op zijn. Dat je gewoon lekker blendt met de andere mooie mensen, overal ‘helemaal top’ op zegt en het meent en de vreemdste modegrillen gewoon ‘lekker van nu’ vindt en vooral ook ‘helemaal leuk’. Of dat anderen je uiterlijk associëren met elegant, netjes of misschien zelfs kakkineus, in plaats van tikkie ordinair, ‘voormalig gabber’ of nors. Het zit niet in me, vrees ik…

10 redenen waarom ik cultuurbarbaar pur sang ben

Culinaire onderlegging van een tokkie

Soms kijk ik weleens naar anderen en dan denk ik dat ze stiekem heel onzeker zijn, waardoor ze overal genietend bij proberen te kijken. Gewoon omdat de rest dat doet. Zoiets had ik toen ik mijn eerste mojito dronk, hét drankje van een paar jaar geleden. Iedereen zwoor erbij. Ik nam een slok en spuugde het nog net niet terug. Hoe dan? Alcohol met takjes? Nee, geef mij maar een biertje of (mier)zoete witte wijn, dan maak je me een stuk gelukkiger.

Datzelfde geldt voor een prachtig opgemaakt bord met vergeten groenten en aangebakken walnootroosjes – vooral als het helemaal vegan is. Ik heb er niks mee, geef mij maar stukken vlees waar de marinade vanaf druipt of toetjes met meer calorieën dan je kan tellen.

Overigens begreep ik later dat er dus mensen zijn die mojito’s echt lekker vinden. Dus ik zal wel achteraan gestaan hebben tijdens het ophalen van de smaakpapillen (misschien te lang in de rij bij de borsten blijven hangen…)

Allesbehalve elegante kledingstijl

Ik doe echt mijn best hoor, meestal. Maar wat zou ik graag willen dat we allemaal in een legging met lekkere oversized hoodie naar buiten konden, omdat het mode was. En echt, zelfs als ik wel dat ene leuke jurkje heb weten te scoren dat in de mode is, gaat het nog mis. Dan heb ik een nieuwe knalgroene winterjas gekocht die werkelijk nergens bij matcht, behalve dan als je een spijkerbroek en veel te dure schoenen draagt (true story!). Waarom kies ik niet gewoon voor lekker charmant en netjes waardoor dat jurkje dus wel tot zijn recht kan komen?

Te veel make-up (als ik het al draag)

Nog zoiets. Meestal heb ik er geen tijd voor, waardoor ik dus meer dan de helft van de tijd rondloop met een gekreukt gezicht dat vaalwit ziet door een chronisch gebrek aan zonlicht. Dat mensen regelmatig aan je vragen of het wel goed met je gaat – zo’n kleur. En doe ik het wel, dan is het weer veel te veel. Smokey eyes bij daglicht, te rode lippenstift of glitterende lipgloss. Als je 33 bent, kan je dat niet meer onder experimenteren vegen, vrees ik…

Verzorgde handen?

Het lijkt me prachtig als je een abonnement op de manicure hebt en daardoor altijd rondloopt met mooi verzorgde nagels. Ik heb daarom een tijdje acrylnagels gedragen, maar het is een dure hobby. Mijn alternatief? Regelmatig poets ik mijn bladderende laklaagje bij door gewoon op de kale plekken wat nieuwe nagellak te smeren. En dan hopen dat niemand het ziet.

Opzichtige sieraden

Eigenlijk heb ik maar één favoriet: opzichtig. Grote zilveren oorringen, een rij gypsy armbanden en de ringen die ik als kind kreeg van mijn oma. Geen minimalistische accessoires dus, asymmetrische toestanden of abstracte vormen aan je ketting.

Gesleten hakken en kale neuzen

Kijk jij weleens naar je schoen en vraag je jezelf af of het nog kan? Dat deed ik ook toen mijn Uggs aan één kant gesleten waren. Ik liep dus zo scheef als de Toren van Pisa. En toch besliste ik nog best een paar keer te veel dat het nog kon. ‘Want ze zijn zo lekker warm’. Echt, wat ben ik dankbaar dat de Modepolitie mijn pad nooit heeft gekruist.

Schreeuwerige teksten

Als puber droeg ik het liefst loeistrakke shirts met een boodschap. Geen diepgaande boodschappen over wereldvrede en gelijkheid trouwens, meer een beetje in het kader van ‘Kiss me before my boyfriend comes back’. Niks effen shirts met een brave strik aan de linkerkant of een kunstzinnig ornamentje.

Had trouwens niets te maken met het willen showen van mijn prominent aanwezige voorgevel, maar met een soort rebelse fase. Heeft me niks opgeleverd, behalve dat ik stiekem nog steeds wel graag teksten op mijn kleding wil. Inmiddels oogt het vooral sneu (en bijzonder gênant voor mijn puberdochter), dus laat ik het maar voor wat het is.

Mijn gewicht

Ik verkondig maar al te graag dat ik zes kilo ben afgevallen. Desalniettemin ben ik nog steeds te zwaar naar mijn zin. Terwijl ik mijn ene hand in een bak met kruidnootjes plant, probeer ik met de andere te bloggen. Zo werkt het vaak een beetje. En dus ben ik al maanden wat te dik, terwijl mijn laatste excuus komend jaar alweer drie jaar wordt.

Culturele interesse van een pepernoot

We blijven nog even in de Sinterklaassfeer. Vrijwel iedereen die ik ken, vindt het fantastisch om voorafgaand aan je vakantie uit te stippelen welke trekpleisters allemaal op de to see list komen. Ik zoek eigenlijk maar één ding echt uit: hoe ver het lopen is naar het strand en of je een zwembad bij je hotel/appartement/bungalow hebt. Niet dat ik het allemaal niet leuk vind om op pad te gaan hoor (als ik er eenmaal ben, geniet ik vaak wel), maar ik lig toch echt liever aan het strand dan dat ik vol onbegrip naar de Sagrada Familia staar.

Ben jij wel elegant of cultureel onderlegd?

Elegante vrouw – Shutterstock

About Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (13), Rose (5) en May (4).

24 thoughts on “10 redenen waarom ik een gigantische cultuurbarbaar ben!

  1. Ik behoor wel tot die mensen die graag cultuur bekijken tijdens de vakantie. Begrijp me niet verkeerd. Ik moet een strand in de buurt hebben. Maar ik wil ook wat zien van de omgeving. Btw. Toen wij in Barca waren stond Sagrada familia in de steigers. Totale teleurstelling…haha

  2. HA! Die mojito. Ik vind hem niet te zuipen. Wel krijg ik regelmatig te horen dat ik me altijd zo zakelijk of heeeeel netjes kleed. Geen idee. Ik hou van een mix tussen netjes en stoer. Blousen en blazers zijn gewoon mijn ding ofzo. Maar elegant? Ik ben net een kerel af en toe. Dus nee haha!

  3. Hahahaha dat stukje over je smaakpapillen en je borsten, geweldig! Verder herken ik stiekem best veel. Kan ook zo jaloers zijn op mensen die er altijd uitzien alsof ze zo uit de Glossy komen lopen en cultuur doet me ook niets…

  4. Heerlijk geschreven! Ik vind een Mojito echt lekker, maar had bij nader inzien liever in die andere rij gestaan. De smaakpappillen zijn wel pas iets van de laatste jaren, want tot die tijd vroeg ik in een restaurant soms aarzelend of ik ook van het kindermenu mocht bestellen.

  5. Leuk om te lezen Merel! Voor wat dat laatste betreft deel ik zeker je mening. Ik weet nog goed dat ik – in 2006 – voor het eerst met een vriendinnetje naar Barcelona ging. Waar iedereen riep dat het zo mooi, prachtig, cultuur, blablablabla was heb ik NIETS daarvan gezien. Wat wel? Heel veel winkels, heel veel tapas-tentjes. Mijn hand heeft erg vaak zowel de creditcard, hapjes als een glas Licor 43 Cuarenta y Tres vastgehouden. Niet noodzakelijkerwijs in die volgorde. Het was de eerste keer dat ik mij toch een tikkeltje schuldig voelde. En waarom eigenlijk? Het was ‘epic’ en te gek 😀
    Voor wat het overige betreft. Ik vind mijzelf best elegant eigenlijk. Ik hou enorm veel van kleding, schoenen, tassen, sieraden. En ja, ik hou ook alle hakken bij (verhakken bedoel ik). Schoenen poetsen doe ik dan weer veel te weinig (maar ik heb er zoveel dat het nagenoeg niet nodig is)… ai.

    1. Klinkt als een heerlijk tripje naar Barcelona. En uit ervaring kan ik je zeggen: je hebt er niks aan gemist 😉 Bovendien klinkt Licor 43 ook cultureel haha.

      Ja je hebt helemaal gelijk, ik vind jou ook heel elegant. Mooi en netjes, altijd goed gekleed, maar niet ontoegankelijk 🙂

    1. Haha dat laatste durf ik te betwisten. Mijn ouders zijn namelijk het tegenovergestelde van mij; heeft gewoon niet zoveel met opvoeding te maken maar met karakter 😀

  6. Ik heb ook totaal geen behoefte om elegant te zijn, op een leuk jurkje na dan. 😉
    Nog een goede tip als je echt compleet buiten de boot wil vallen: ga naar een boekpresentatie of een andere literaire bijeenkomst. Ik snap er echt geen zak van.

  7. Hahaha, oh wat heerlijk om dit te lezen! m’n dag begint hier goed mee.

    Ik geloof dat ik ook echt wel een cultuurbarbaar ben 😂 En elegant ben ik ook zeker niet, ik kies eerder voor praktisch.

  8. Hahaha heerlijk mens ben je! Ik herken best veel dingen. Ik kreeg ooit eens te horen dat ik me wat vrouwelijker moet gaan gedragen… Op de een of andere manier lukt dat me gewoon niet altijd… Haren stylen?? Niet mijn ding, ik pak ‘s ochtends een haarknijper die op mn nachtkastje zit en ‘s avonds zit dat ding er nog in. Hakken? Doe mij maar mn all stars, die zitten veel lekkerder.. Misschien ga ik ooit nog eens het licht zien 🙂

Laat me weten wat jij hiervan vindt!

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten