is de koek sneller op

Scheiding | Is de koek tegenwoordig echt sneller op dan vroeger?

IS DE KOEK SNELLER OP? – Mensen verbreken hun relaties en huwelijken tegenwoordig sneller dan vroeger; de cijfers liegen er niet om. Maar is de koek sneller op? Of geven we nu toe aan gevoelens waar vroegere generaties jarenlang ongelukkig door waren? 

Is de koek tegenwoordig echt sneller op dan vroeger?

Precieze cijfers zijn er niet, maar je kunt met zekerheid stellen dat kinderen vaker dan vroeger te maken krijgen met de verbroken relatie van hun ouders. Zo ook June. Met anderhalf jaar oud zetten haar vader en ik een punt achter onze relatie. We hadden werkelijk alles geprobeerd, maar onze houdbaarheidsdatum was meer dan verstreken. En dat vinden we allebei niet erg, we waren beiden jong. Tot op de dag van vandaag kunnen we prima met elkaar door één deur. Neemt niet weg dat het een pijnlijke exercitie was, maar soms is dat beter dan samen blijven.

Lees ook: Opnieuw bij je ouders wonen, wat moet je weten?

Postnatale recessie

Rory schreef hierover laatst een sterk stuk met de fantastische naam ‘Postnatale recessie’. Ze stelt hierin een terechte vraag: gaan sommige mensen niet te snel uit elkaar? Of hadden ze niet langer moeten nadenken voor ze aan kinderen begonnen? Want als je zoekt naar die welbekende vonk, dan is die weleens lastig te vinden tussen de poepluiers, het slaaptekort en miscommunicatie. Om dan maar bij elkaar weg te gaan of met een ander aan te pappen, is simpelweg stom. Vooral omdat je op dat moment niet de gebruikelijke versie van jezelf bent. Geef het een paar jaar en alles is weer op de rit. Meestal althans, mocht je elkaar tegen die tijd echt niet meer kunnen luchten of zien, kun je altijd nog kiezen de relatie te verbreken.

Waarom je relatie verbreken?

Ik kan haar vraag natuurlijk niet echt beantwoorden – kan moeilijk bij alle ouders met een verbroken relatie langs om de balans op te maken – maar ik begrijp wel waar ze op doelt. Vanuit mijn eigen ervaring weet ik echter ook dat er vaak meer speelt dan die spreekwoordelijke koek. Sommige partners gaan vreemd. Of laten alles (maar dan ook echt alles) over aan jou en komen alleen maar opdraven zodra er weer iets leuks te beleven valt. Andere mensen gaan jarenlang gebukt onder het gedrag van een dominante partner. En soms matchen twee persoonlijkheden van geen kanten, zijn er onderlinge verschillen die je met de beste wil van de wereld niet kunt overbruggen. Die dingen vertel je niet altijd aan anderen. Dat wij onze relatie destijds verbroken, kwam voor de buitenwereld soms ook als donderslag bij redelijk heldere hemel. Misschien is er bij de meesten dus toch meer aan de hand dan een verloren vonk?

Schuldgevoel

Al vaker schreef ik dat met de geboorte ook een flinke portie schuldgevoel meekomt. Die steekt na een verbroken relatie natuurlijk nog meer de kop op dan normaal; wat doe je je kind aan? Hoe verstandig is het om zo’n kleintje uit zijn of haar veiligheid te halen? Waarom ben je niet geslaagd die relatie te laten werken? Of in heftigere situaties misschien: waarom heb je je kind blootgesteld aan zo’n moeder- of vaderfiguur? Zoiets gaat natuurlijk bijna niemand in de koude kleren zitten.

Hoe ging het vroeger?

Je hoort het niet vaak, maar er zijn wel verhalen van ouderen die bij elkaar bleven ‘omdat het hoorde’. Dat ging vroeger gewoon zo. Die mensen gaven wel op latere leeftijd aan dat ze zich jarenlang ongelukkig voelden met hun partner en dat wij het tegenwoordig dan toch een stuk beter hebben. De relaties die zij hadden, zouden het nu niet meer redden. Aan de andere kant ken ik ook geschiedenissen waarin mensen elkaar in hun jonge jaren bijna zat waren, maar doorzetten en elkaar steeds meer gingen waarderen. Als zij hadden opgegeven ‘omdat de koek op was’ dan was die duurzame liefde een gepasseerd station. Zou zonde zijn, toch?

Liefde is een werkwoord

Dat de koek op is, vind ik zelf op zichzelf staand een beetje een lastig argument. Want als het puur daarom draait, dan vraag ik me af of je die vonk met hard werken echt niet terug kan krijgen. Misschien ben ik een te grote romanticus hoor, maar liefde is een werkwoord. Je moet soms trekken aan de relatie en bij niemand is het altijd leuk. Zeker niet na de komst van de kinderen: je raakt elkaar gemakkelijker kwijt.

Tegelijkertijd veranderen sommige mensen natuurlijk in de loop der jaren. Door het verlies van hun ouders, een ziekte, aandoening of ontslag. Dan zit je plots thuis met een ander mens dan waar je ooit op viel. En of die situatie te redden is?

Interessante discussie

Ondanks mijn eigen ervaring en kijk op de zaak vind ik het wel een heel interessante vraag. De scheidingspercentages zijn nu eenmaal heel hoog tegenwoordig en in sommige gevallen lijkt het inderdaad een te snelle beslissing, omdat de klik verdwenen lijkt. Daarom ben ik heel benieuwd naar jouw mening.

Hoe denk jij over scheiden: is de koek sneller op tegenwoordig?
Of heb je zelf een soortgelijke situatie meegemaakt en wil je erover vertellen?
Dat kan in de reacties onder dit bericht.

Leestip:

Voor de website Mamsatwork schreef ik een blog over de nasleep van zo’n beëindigde relatie en wat dat met je gevoelens doet op de lange termijn. 

Daarnaast schreef ik hoe je kunt omgaan met je ex, hoe je een stiefouder introduceert in je gezin en vertelde Ro op onze website hoe het als stiefvader is om binnen een gezin te komen dat eigenlijk al ‘af’ is.

Author: Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (12), Rose (4) en May (3).

14 Replies to “Scheiding | Is de koek tegenwoordig echt sneller op dan vroeger?

  1. Ik heb een beetje het vooroordeel dat sommige vrouwen ook gewoon op zoek gaan naar een vader als ze een kind willen, niet zozeer naar een partner. En dat ze vervolgens meteen worden opgeslokt door het moederschap en vergeten dat er ook nog een vader bij hoort.

    Ik dacht vroeger altijd dat je man op de tweede plaats zou komen als je een kind zou krijgen, maar gelukkig staan ze bij mij samen op 1 😀
    Lilian onlangs geplaatst…Dierendocu’s kijken met een kleuter, kan dat?My Profile

    1. Geloof ook wel echt dat die vrouwen er zijn. Dan is de moederwens groter dan wat dan ook..
      Ik vind dat inderdaad fijn om te zien, dat het een het ander niet hoeft uit te sluiten. En bovendien vind ik niets heerlijker dan een blije vader met zijn kind te zien, dat is zo mooi!

  2. Ik denk persoonlijk dat mensen tegenwoordig veel te snel opgeven. Heb wel eens gehoord “als het niet werkt gaan we toch gewoon weer scheiden”.. dat is niet de insteek van een huwelijk. Je gaat trouwen om de rest van je leven bij elkaar te blijven.. in voor en tegenspoed.
    Mocht je er nou echt aan keihard voor gewerkt hebben en jullie allebei.. of 1 van jullie echt ongelukkig zijn.. tja dan is het fijn dat er tegenwoordig gescheiden kan worden.
    Dan heb ik t met bovenstaande natuurlijk niet over vreemdgaan of huiselijk geweld. Dan moet je meteen de ander eruit schoppen en een scheiding aanvragen.

    Denk wel dat vrouwen het vroeger lastig hadden hoor. Want ook als je diep ongelukkig was bleef je bij een man en dat is natuurlijk ook niet de bedoeling.
    Zo is de tante van m’n man nu 90 en nogsteeds bang voor der man en die is al 10 jaar dood als ‘t niet langer is.

    Geratel op de vroege morgen 😂
    Liess onlangs geplaatst…Mijn grootste irritaties…My Profile

    1. Wow! Nee, dat moet toch niet de insteek van je huwelijk zijn. Zo’n verbintenis ga je toch alleen aan als je echt meent wat je zegt die dag? In voor- en tegenspoed ja.

      Ach! Sneu hoor, dat je zolang met iemand hebt moeten samenleven waar je eigenlijk in de huidige tijd allang van was gescheiden. Moet je toch niet aan denken? Inderdaad, die scheidingen van vroeger waren zo beladen dat de meesten wel uitkeken.

  3. Vroeger bleven mensen vaak bij elkaar, omdat dat ‘verwacht’ werd. Als een stel ging scheiden werd (met name de vrouwen) scheef aangekeken. Inmiddels (in sommige kringen) soms nog steeds, maar minder vaak dan vroeger.

    Relaties bleven in stand, maar waren hoogstwaarschijnlijk niet altijd succesvol. Ondanks dat vrouwen of mannen (want ook andersom gebeurt het ook natuurlijk) geslagen werden thuis, misbruikt werden, de partner vreemdging of het gewoon weg niet werkte, bleven mensen bij elkaar, meestal tot het ‘bittere’ einde.

    Inmiddels hangt er een minder grote taboe op scheiden. Uiteindelijk eindigt een relatie nooit ‘zomaar’. Moet je iets blijven proberen, waarvan het niet werkt? Sommige relaties kunnen ook in negatieve zin veranderen door kinderen. Waar je eerst alle aandacht alleen kreeg en het niet erg was als je man sportte of weg was, verwachten vrouwen/mannen dan misschien ineens dat hij/zij meer thuis is. Iets dat goed was, wordt dan minder. De aandacht zal verdeeld worden, iets waar niet iedereen tegen kan.

    Als ik naar mijn vrienden kijk, zijn bijna alle ouders nog bij elkaar. Ook om mij heen heb ik het idee dat keuzes bewuster worden gemaakt, waardoor ik de meeste voor de rest van hun leven bij dezelfde partner zie blijven. Misschien waren de vele scheidingen een generatie keerpunt?

    1. Triest he? Dat moet zo verschrikkelijk zijn geweest: dag in dag uit te maken hebben met een eikel van een vent, maar er voor altijd aan vastzitten. Wat mij ook nog steeds shockeert is dat verkrachting binnen het huwelijk pas in de jaren 90 strafbaar werd. Nog geen dertig jaar geleden!

      Het is goed dat de drempel verlaagd is. Als je inderdaad weet dat het niet gaat werken, dan kun je beter stoppen. En dat is zo, die veranderingen kunnen heftig zijn en verschillen blootleggen die er eerder niet zo toe deden. Zaak is om veel te praten denk ik, dan kun je de meeste dingen wel naast je neer leren leggen.

      Zou ook kunnen! Zou mooi zijn, dat de jongere generatie weer leert van de iets oudere.

  4. Ik ben zelf gescheiden. En dat was echt niet alleen omdat de koek op was. Er was wel meer aan de hand. Ik was moeder van 2 jonge kinderen en wilde mijn kinderen het niet aandoen om in een gebroken gezin om te groeien, maar liever dat dan in een gezin wat niet functioneert!
    Birgit onlangs geplaatst…Openhartige brief aan de klasgenoten van SMy Profile

  5. Dank voor de uitgebreide vermelding Merel! Ik ben ook nog even mijn eigen artikel gaan lezen en ik sta nog steeds achter wat ik heb geschreven. Natuurlijk is iedere situatie anders en kan ik niet in het (gevoels)leven van andere stellen gaan kijken. Ieder huisje heeft zijn kruisje. Waarom lukt het bij het ene stel wel en bij het andere stel niet? Ik denk niet dat er een eenduidig antwoord op te geven is. Ik hoop in ieder geval dat wij samen met onze artikelen bijdragen aan een stukje bewustwording. Ik heb het gevoel dat we nu veel meer leven in een wegwerpmaatschappij (dat was ook het commentaar van iemand in reactie op mijn stuk). Niet alleen in materiële zin (dat zie je wel aan de populariteit van onder andere een Primark) maar ook in immateriële zin. In mijn 46-jarige beleving zie ik dat men gewoon sneller (en soms makkelijker) de beslissing lijkt te nemen om uit elkaar te gaan.
    Rory onlangs geplaatst…Waarom netwerken goed is voor ons allemaalMy Profile

    1. Ik vind die wegwerpmaatschappij een toepasselijke omschrijving in dit geval. Hoop het ook, uiteindelijk gaat het inderdaad niet om de stellen die na jarenlang ploeteren beseffen dat het ‘m gewoon niet gaat worden. Het zou mooi zijn als de mensen voor wie deze vlieger wel opgaat nog eens nadenken: waarom werd ik ook alweer verliefd op deze persoon en verwacht ik niet te veel?

      Overigens, 46.. Ik had in gedachten dat je nog steeds rond de veertig was en er waanzinnig goed uitziet voor je leeftijd. Nog meer dan ik dacht dus 😀

  6. Zelf kan ik er niet zoveel meepraten hierover omdat het een ver van mijn bed show is. Wel denk ik bij sommige mensen dat ze voordat ze aan kinderen “begonnen” al wisten dat het niet goed zat. En dan snap ik nooit zo goed waarom men dan denkt dat kinderen alles beter maken ofzo. Zo komt het dan ook over. Maar goed, ik sta niet in hun schoenen en kan dus ook niet oordelen erover. En dat probeer ik dan ook niet te doen,.
    Nicole onlangs geplaatst…Is fotobehang een trend?My Profile

    1. Interessante insteek: ik ken ook stellen waarvan ik me afvraag of het verstandig is dat ze beginnen aan kinderen. Als de basis al kraakt en piept, zal dat niet beter worden als er een baby wordt geboren die je relatie nog verder op scherp zet. Slapeloze nachten, hormonen en allerlei emoties maken je meestal niet de beste versie van jezelf, om het zo maar te zeggen 🙂

  7. Geen makkelijk onderwerp vind ik.. Bij elkaar blijven voor de kinderen is niet goed denk ik, maar ik ben er wel van overtuigd dat sommige koppels (& dan heb ik het zeker niet op jou, want je zegt zelf alles geprobeerd te hebben) te weinig moeite doen voor elkaar & te weinig genieten van hetgeen ze samen hebben..
    Kirsten onlangs geplaatst…Beauty & the babyMy Profile

    1. Nee zeker geen makkelijke 🙂
      Inderdaad, kinderen voelen spanningen ook haarfijn aan en dat heeft natuurlijk eveneens zijn nadelen.
      Maar die koppels zijn er idd ook. Zonde! Ik heb weleens een verhaal gelezen over een moeder die achteraf spijt kreeg, omdat ze niet genoeg had beseft wat ze had (mede dankzij een vluchtige escapade met een getrouwde collega).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge