9 lessen die ik leerde als alleenstaande moeder

lessen die ik leerde als alleenstaande moeder

Het leven gaat niet over rozen. Dat geeft niet, denk ik, als je er maar van leert. En dat deed ik van mijn leven als alleenstaande moeder. Wat? Dat vertel ik je in deze openhartige blog! 

Relatiestress

Op een gegeven moment krijgt iedereen zijn portie in het leven. Weliswaar de één meer dan de ander, maar we maken vrijwel allemaal weleens iets heftigs mee. Zo ook op het gebied van relaties. Van heftige zaken als samenleven met een verslaafde, misbruik en (mentaal) geweld tot vreemdgaan of ‘gewoon’ uit elkaar groeien. Zo ook ikzelf. En hoe moeilijk sommige situaties ook zijn; ik probeerde overal lessen uit te halen om te voorkomen dat het nog eens zou gebeuren.

Verbroken relatie

Door omstandigheden werkte het niet meer tussen Junes vader en mijzelf. Van periode die daarop volgde, als alleenstaande moeder, leerde ik dan ook veel: over ouderschap, mezelf en het leven. Die lessen wil ik graag met jullie delen. Zeker omdat verbroken relaties tegenwoordig veel vaker voorkomen en ik denk dat het goed is bij bepaalde dingen stil te staan. Heb je aanvullingen? Ik lees ze graag in de reacties!

9 levenslessen uit het leven van een single moeder

Je kan het ook alleen

Misschien wist je dat al, omdat je in jullie relatie ook vooral degene was die de pedagogische kar trok. Maar in de praktijk kan het toch behoorlijk pittig zijn: uiteindelijk moet je in ‘jouw tijd’ alles alleen doen. Van gesprekjes op school, voor de zoveelste keer ganzenborden (terwijl je eigenlijk doodop bent) en van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat. Zelfs als je hulp krijgt van buitenaf, is het niet the easy way. Echt niet. Maar je leert wél dat je het alleen kan, als het nodig is. De situatie brengt een soort oerkracht in je naar boven die ervoor zorgt dat niemand meer met je hoeft te sollen. En dat is een heel prettig gevoel, kan ik je vertellen.

Zelfstandigheid

Op het moment dat June en ik de sleutel kregen van ons eerste huisje samen, wist ik zeker: dit ga ik zelf doen. Geen mannen inschakelen omdat je een plankje moet ophangen of om een peertje te vervangen. Ik gaf het klussen niet uit handen, maar deed gewoon mee. Ik schilderde de hele woning samen met mijn opa en vader – bijzondere momenten die ik tot op de dag van vandaag koester.

Alles is mogelijk, als je maar wil

Oké, kleine nuance. Misschien niet echt álles. Maar er is zoveel meer mogelijk dan je denkt. Ik maakte mijn universitaire studie af, nadat ik vlak voor het tweede jaar op mezelf aangewezen werd. Mede dankzij de steun van mijn ouders besloot ik door te gaan en met succes: ik rondde de studie af. Wel iets later, maar aangezien er heel veel regelingen en stichtingen zijn, bleek dat ook geen groot probleem. Dat leerde me dat je echt je schouders eronder moet zetten en hulp moet accepteren, waardoor je er alsnog komt.

Het is beter eerst alleen te wonen en dan samen

Ik ging direct vanaf het ouderlijk nest samenwonen destijds. Die situatie maakt echter ook dat je nog geen idee hebt wie jij bent en hoe jij in je eentje het huishouden bestiert. En eigenlijk denk ik dat het voor iedereen, zowel mannen als vrouwen, belangrijk is om eerst dat stukje van jezelf te ontwikkelen. Dan herken je ook veel sneller of iets wel/niet werkt en laat je het allemaal niet te lang door sudderen.

Doe wat jij leuk vindt

Sommige vrouwen knippen hun haar radicaal anders, ik nam daarnaast ook nog een tattoo, tongpiercing en nepnagels. Dat gaf me net de boost die ik op dat moment nodig had. Het kan echt heel bevrijdend zijn om de dingen te doen die je eigenlijk al jaren opzij zette. Eigenlijk zou je dat sowieso moeten doen als je de financiële middelen hebt. Af en toe lekker aan jezelf denken, is ook belangrijk.

Je hebt maar weinig nodig

Staat misschien wat haaks op de vorige, maar je hebt uiteindelijk minder geld nodig dan je misschien altijd dacht. Je leert eenvoudige zaken meer waarderen en ontdekt hoe creatief je met geld kan omgaan, waardoor je dus soms toch een extraatje kan geven aan je kinderen zonder een kapitaal uit te geven. We gingen niet op vakantie, kochten de goedkoopste boodschappen en leefden verder vrij zuinig, maar we hadden elkaar. Ik werkte af en toe in de dansschool voor een tientje per week extra, om geld te sparen voor de feestdagen. Het was geen vetpot, maar elke cent zat vol liefde. En dat telde voor mij veel meer dan geld dat zomaar komt ‘aanwaaien’.

Niet zomaar op date

Of de mannen nog wel interesse zouden hebben in een jonge moeder, waarvoor verschillende mensen me vooraf waarschuwden, hoefde ik me niet druk te maken. Maar het wierp wel een ander probleem op: wanneer je een man ontmoet, ga je toch minder snel de diepte in. Ik werd namelijk dubbel zo kritisch, omdat ik niet zomaar de eerste beste zou gaan voorstellen aan June en je bovendien een voorbeeldfunctie vervult. Het voordeel daarvan is meteen dat je ook niet zo vaak meer onderuit gaat in de liefde: je hebt geen tijd meer om (plat gezegd) aan te kloten.

Flexibiliteit

Er zijn echt wel genoeg momenten geweest dat ik even in paniek raakte, omdat ik dacht dat alles dat we opbouwden als een kaartenhuisje in elkaar zou storten. Maar ik leerde ook weer opveren en doorgaan. Je hebt geen tijd om overal te lang bij stil te staan. Je wil zoveel mogelijk voorkomen dat je kind(eren) merkt/merken dat je in de stress schiet en moet dus wel aan oplossingen denken.

Het moment dat mijn studiefinanciering dreigde weg te vallen, was zoiets. Ik zag een doemscenario voor me waarbij ik het laatste jaar moest opgeven. Maar na de eerste schrik besloot ik dat – mocht het nodig zijn – ik me per direct zou uitschrijven en aan de slag zou gaan. Desnoods in de schoonmaak. Gelukkig kwam er alsnog een oplossing en mocht ik mijn Masterdiploma halen. En toch is het prettig om te weten dat je zo flexibel bent en je schouders er gewoon onder gooit als het moet.

Dat het een luxe is om samen kinderen op te voeden

Ik ontmoette Ro. En na verloop van tijd maakten we de keus om samen door te gaan. Dat betekende natuurlijk ook dat hij met volle overtuiging koos voor een leven als (bonus)vader en ik om plaats te maken voor een ‘tweede kapitein’ op ons schip. Zo’n nieuwe samenstelling is echt niet altijd gemakkelijk, maar ik merkte wel hoeveel luxe het is om samen te kunnen opvoeden. Dat je mag overleggen, om vier uur doodop de zorg mag overdragen, iemand je steunt, meegaat naar het tienminutengesprek en een weerwoord geeft als dat moet. Voor het eerst sinds tijden kon ik iets meer loslaten en vertrouwen dat het dan ook goed zou komen.

Zit of zat jij in een soortgelijke situatie? Heb je misschien tips of wil je graag vertellen over je eigen ervaring?

Volg Lotus Writings ook op Facebook, Instagram en Pinterest en blijf op de hoogte van handige tips en grappige columns!

Afbeelding, Syda Productions – Shutterstock

About Merel

Merel (35) is moeder van drie temperamentvolle dochters en zes jaar samen met Ro, haar grote liefde. Ze is gek op Van Dobben kroketten en chocola en daardoor eeuwig aan de lijn. In 2013 studeerde ze af als historica, drie jaar later startte ze een goedlopende mamablog: Lotus Writings. Voor nuchtere ouders die houden van hun kinderen, maar ook (steeds meer) van zichzelf. Die weten dat je best doen soms belangrijker is dan de uitkomst.

Laat me weten wat jij hiervan vindt!

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten