De baby doorgeven: waarom het geen verplichting is!

je baby doorgeven

We kennen het allemaal wel: je komt op een verjaardag binnen of je krijgt visite en ze willen de baby graag vasthouden. Moet je dat dan doen (uit goed fatsoen)? Of is het juist beter om je kleintje lekker bij je te houden? Deze blog gaat in op het doorgeven van je pasgeboren baby en waarom het geen verplichting is

De baby doorgeven op een feestje

‘Mag ik haar ook even vasthouden?’

We zijn op een verjaardag. Verderop zit een voor mij onbekend familielid van de jarige, we hebben haar voor vandaag nooit eerder gezien. Rose zit wat onrustig in de maxi cosi en Ro pakt haar. Terwijl we samen verder kletsen, trekt Rose – inmiddels geamuseerd aan het rondkijken – de aandacht van een oudere vrouw verderop. Die tikt haar buurvrouw aan en maakt een opmerking over haar schattige krulletjes en kuiltjes in haar wangen. ‘Mag ik haar zo even vasthouden?’

Bezwaard gevoel: kan je wel weigeren om je baby te geven?

Hoewel ik ergens prima weet dat het je eigen kind is en dus jouw keuzes, brengt de vrouw me aan het twijfelen. Is het niet onfatsoenlijk om zo’n vraag te weigeren? Ik ben hier eigenlijk gewoon veel te beleefd voor en geef mijn grenzen slecht aan. Was Ro niet bij me dan zou ik de kleine Rose dus toch maar hebben gegeven, omdat ik niet had geweten hoe ik het met goed fatsoen en zonder ongemakkelijke stilte zou kunnen weigeren. Stom hè?

Gelukkig is hij wel assertief genoeg. ‘Nee, we vinden dat niet prettig.’ En daarmee is de kous af. De vrouw in kwestie kijkt weliswaar gepikeerd, maar ineens kan me dat geen bal meer schelen. Opgelucht knijp ik in zijn hand en zeg zacht dat ik zo blij ben dat hij het woord nam en de knoop wel doorhakte.

Waarom het onprettig is als onbekenden aan je baby gaan zitten frunniken?

Ik denk dat het gewoon een soort evolutionaire beschermingsdrang is. Net als die ene keer dat een vriendin haar neus snotterend ophaalde en vervolgens vroeg of ze even mocht kroelen met onze baby. Of wanneer die ene kennis met haar hoofd je kinderwagen induikt uit nieuwsgierigheid. En de keer dat je lekker met je meisje op schoot zit en je (schoon)moeder vindt dat het nu haar beurt is.

NEE.

Het is andermans beurt pas als de ouders dat willen. Het gaat niet om een pop die je doorgeeft, maar jullie kwetsbare baby. Als jij je kleintje lekker dicht tegen je aan wil houden, dan is dat je goed recht. Ook wanneer je dat 24/7 wil doen. Gaat vanzelf wel over – en zo niet, dan kan je altijd nog aan de bel trekken.

Waarom het oké is om je baby niet door te geven

Kinderen worden vaak onrustig van al die onbekende handen en geuren

Moet je eens voorstellen dat je zelf net op de wereld bent gekomen en binnen een halfuur zie je acht nieuwe gezichten voorbijkomen die allemaal gekke gezichten trekken, tegen je kirren en hoge geluiden maken, stuk voor stuk met hun eigen specifieke geur en misschien emoties die je kunt oppikken.

Hoe zou jij je voelen? Het is dan ook niet zo gek dat pasgeboren baby’s na zo’n doorgeefronde helemaal van de leg zijn. Soms uit zich dit meteen daarna, een andere keer pas ‘s avonds. Maar heel lekker vinden de meeste kleintjes het niet. Er is dus niks mis mee om ze te beschermen tegen zoveel indrukken.

Oplossing? Koop een mooie draagdoek en draag je kindje op een verjaardag lekker dicht tegen je aan. Zo kan niemand ongevraagd komen plukken en hou je zelf de controle. Bovendien zitten ze bij jou (of je man) het allerlekkerst.

Jij hebt een bevalling doorstaan om dit kindje op de wereld te zetten

Als dat geen goede reden is… De ander heeft immers geen enkele bijdrage geleverd aan de conceptie, het dragen tijdens de zwangerschap of bevallen. Dat maakt ook dat ieder ‘recht’ op vasthouden relatief is. Jij beslist en daar is écht niks mis mee.

Bundelen is heel goed voor je pasgeboren baby

Om aan zijn nieuwe (gezins)situatie te kunnen wennen is het heel goed voor een baby om lekker veel bij zijn ouders te zijn. Hoe vaker jullie bij elkaar zijn, hoe beter hij begrijpt wie het belangrijkst zijn. Er is dus niks mis mee als je de eerste weken bewust kiest om de kleine alleen bij jou, je man en eventueel naaste tante, oom, opa en oma te laten kroelen. De rest moet gewoon iets meer geduld hebben.

Genieten van je babybubbel

Niks is fijner dan zweven op een roze wolk. Dus als je in je babybubbel zit, neem daar dan lekker de tijd voor. Je kan zelfs beslissen om de kraamvisite pas na de eerste maand te laten langskomen: dan heb je optimaal de tijd om te wennen aan de nieuwe situatie en te genieten. Daar hoort het doorgeven van je baby aan anderen dus niet bij.

Je weet niet of de ander grieperig is

Nog een reden om voorzichtig te zijn met het laten vasthouden van je kindje door een onbekende. Je weet niet of hij of zij grieperig is. Voor hetzelfde geld proesten ze ineens over je baby heen. Of wat te denken van iemand die onfris ruikt? Lekker bij je houden dus als het niet goed voelt!

Beleefdheid is nooit een goed argument om het wel te doen

Dit is vooral een #notetoself. Ik had namelijk onze baby wel gegeven aan die onbekende vrouw, puur uit beleefdheid. Ik kan nog steeds boos worden op mezelf. Dit is namelijk nooit een goed argument. Je bent niemand iets verplicht, zelfs je (schoon)ouders of (schoon)zus niet. Ook niet als zij vinden van wel. Dat heeft dezelfde reden als dat je kinderen – naar mijn mening – ook nooit zou hoeven forceren om iemand een kus of knuffel te geven als ze dat zelf niet willen.

Kindjes varen vaak wel bij rust, reinheid en regelmaat

Tot slot een argument dat altijd opgaat in de opvoeding. Rust, reinheid en regelmaat. Wanneer iemand vraagt of ze je kindje even mogen vasthouden en kroelen, kan je altijd nee zeggen op basis van de drie R’en. Alles beter dan dat je wiebelend van ergernis of compleet van slag op afstand moet toekijken hoe een ander je kind vasthoudt. Echt!

Hoe weiger je beleefd de vraag of iemand je kind mag vasthouden?

Tot slot nog een paar (beleefde) antwoorden die je kan geven als iemand zomaar aan je kind wil zitten:

  • We geven de baby de eerste weken alleen aan naaste familieleden.
  • Misschien over een paar weken, nu vinden we het belangrijk dat ze alleen bij ons is.
  • Ze kan niet goed tegen prikkels
  • Nee. Met je stralendste glimlach. Per slot van rekening staat vragen vrij, maar is nee ook een antwoord 😉 Je bent niemand iets verschuldigd.

Verschillende meningen

Laatst sprak ik een vriendin die hetzelfde ‘probleem’ heeft. Ze vindt het lastig als mensen van buiten de familie zomaar in de kinderwagen gaan hangen, vragen of ze haar zoontje mogen vasthouden en/of de baby wakker maken omdat ze zijn ogen zo graag willen zien. Een ander vindt het geen probleem: ‘Heb ik mijn handen tenminste weer even vrij.’ Kortom, zoveel mensen, zoveel meningen.

Daarom ben ik nieuwsgierig naar die van jou: vind jij het geen probleem als een ander even wil kroelen met je baby? Of heb je er wel moeite mee?

Volg jij Lotus Writings al op Facebook, Instagram en Pinterest

De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

About Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (13), Rose (5) en May (4).

32 thoughts on “De baby doorgeven: waarom het geen verplichting is!

  1. Mijn kleine Jax is nu 9 weken oud? Ik heb het eigenlijk nog niet meegemaakt dat een vreemde vroeg of ze hem vast mogen houden. Hij krijgt wel veel aandacht, komen leuke gesprekjes van, zelfs een ‘opa en oma’ die ik vaker zie bij een koffietentje hebben zichzelf gedoopt tot Opa en oma haha Jax is wel makkelijk bij mensen, maar een vreemde.. Ik weet niet.. Afhankelijk wat voor soort persoon het is, in wat voor bui Jax is en ik ?

    1. Ah, leuk is dat! Veel mensen zijn echt heel lief en geïnteresseerd als je een baby hebt, dat vind ik erg mooi. En fijn dat je die vraag niet hebt gehad.

      Snap het wel ja, als je kindje zo makkelijk is dan is het ook niet zo’n probleem (mits het goed voelt)

  2. Oooo dit is zo herkenbaar!!! Leuk om te lezen dat ik duidelijk niet de enige ben 😉
    Ik kon mijn meiden ook moeilijk los laten en aan vreemden geven, zeker niet!!!
    Ik heb zelfs bij de action een keer woorden gehad met een mevrouw. Ik stond bij de kassa, mijn oudste lag in de maxicosi op het onderstel, ze was toen net 3 weekjes oud. En een wildvreemde vrouw gaat bij de maxicosi hangen en wil met haar handen naar mijn meisje gaan…Nou ik gaf de wagen een zetje naar voren zodat ze er niet meer bij kon. Zegt ze “nou ik wilde alleen maar kijken hoor” waarop ik antwoorde “nou mevrouw ik heb altijd geleerd dat je kijkt met je oogjes” 😉
    En een andere vouw in de rij viel mij bij, “goed hoor meid, ze hoeven niet allemaal aan je kind te zitten”
    Ik snap dat ook niet, ik zou persoonlijk nooit zomaar aan een kindje komen!!! En er ook niet zelf om vragen!! Het moet vanuit de moeder of het kind zelf komen!!!
    Maar ja duidelijk denkt niet iedereen er zo over 😉

  3. Mijn dochter werd een week na haar geboorte gediagnosticeerd met een herpesvirus in haar hersentjes. Dus nee. Mijn kind gaat zeker niet van de een naar de ander.. en al helemaal geen vreemde! En bij de volgende ook zeker niet.. #protectivemom

  4. Nou, daar zou ik toch echt voor passen. Ik snap ook niet dat er (onbekende) mensen zijn die dat vragen. Net als die (onbekende) mensen die ongevraagd aan de buik van je vrouw gaan zitten, bizar…

  5. Wat een goed onderwerp! En leuk om te lezen hoe anders iedereen hier in staat. Ik denk dat je je als ouder zowel onbewust als ook laat leiden door de wensen en behoeften van je kindje. Mijn baby vond namelijk alles best in het begin. Ze sliep gewoon, maakte niet uit wie haar vast had!
    Ik woon in Engeland waar ze erg respectvol omgaan met grenzen van anderen. Ik heb maar één keer gehad dat iemand haar ongevraagd aanraaktte. Maar dat was dan dr handje.
    Ik vind het nu ze groter is (9.5 maand) niet zo’n probleem als ze bij een vreemd iemand op een verjaardag op schoot zou zitten (graag zelfs, want dan kan ik taart eten) maar als ze zo net geboren zijn is dat natuurlijk een totaal ander verhaal.
    In zo’n geval heb ik juist wel het gen wat heel gemakkelijk zegt: Oh sorry, lief dat je het vraagt maar Truusje heeft een slechte nacht gehad en is wat chagrijnig dus we houden dr even bij ons vandaag.
    Ik ‘gebruik’ de mijne ook schandalig als excuus als mensen te lang willen kletsen bij de kar; “Oh sorry volgens mij hoorde ik een poep, ik moet dr snel verschonen!” Of ik zeg dat ze moet slapen, eten, drinken, you name it. Als het om mn kind gaat ben ik heel streng en overdrijf ik wel eens haar behoeften. Better safe than sorry!

  6. Ik begrijp je gevoel heel er goed. Ik heb die ‘beschermingsdrang’ ook. Mijn schoonmschoonmoeder gaf laatst aan dat ze dat best lastig vond *oeps*. Ook houd ik niet zo van vreemden die zomaar aan mijn kinderen gaan zitten….dat maak ik af en toe ook mee!

  7. Ik geef je groot gelijk! Ik vind het heel raar als mensen dat vragen! Wij hebben het met onze dochter 1 keer wel gedaan, en dat was eigenlijk best een leuk verhaal. We gingen met de boot naar Engeland toen onze dochter amper een half jaar was en aan boord spraken we 2 Australische dames: moeder en dochter. De ‘moeder’ was over de 80 en omdat alle stoelen aan boord bezet waren, kwam ze bij ons zitten. We raakten aan de praat en toen vroeg ze of ze onze dochter vast mocht houden. Dat vonden we toen wel goed en vervolgens deed zij, heel lief, een muntje van 50 dollarcent in de hand van onze dochter. Want volgens haar bracht het geluk om een baby geld te geven. Dat muntje heb ik dus bewaard en dat ga ik in een hanger laten verwerken zodat onze kleine meid dat later kan dragen als ze groter is. Ik vond het een ontzettend mooi gebaar van die mevrouw , dat we voor die keer een uitzondering maakten. Maar verder hoeven vreemden absoluut niet aan mijn kids te zitten!

  8. Ik vond het destijds geen probleem, maar dat kwam ook doordat Anna een heel ‘groot’ en te lang gedragen kind was, kan me voorstellen dat je met een vroeggeboren kindje of een kindje dat wat minder blaakt van gezondheid voorzichtiger bent. Ik hou alleen baby’s vast als de ouder het zelf voorstelt, zou het niet eens vragen. Bij bekenden ook niet 😉

    1. Ja dat speelt bij sommigen denk ik ook mee. En nee ik zou het ook niet vragen, geloof ik. Iedereen kiest zijn eigen tempo, misschien willen de ouders het helemaal nog niet maar voelen zich wel bezwaard als je het vraagt (zoals ik).

  9. Ik vind het al heel wat dat ze het eerst vroeg. Je hebt er ook een heleboel die het niet vragen en gewoon doen. Ik kreeg er het vliegend schijt van. Maar ik was dan ook zo’n moeder die het bij familie en vrienden zelfs niet goed kon hebben als ze de hele tijd aan zoonlief zaten te potelen.
    Ik had het dus een beetje moeilijk met het afscheid nemen van die buik en het feit dat hij tot aan de bevalling daar lekker beschermd in zat zonder ambetante invloeden van buitenaf 😉

    1. Dat is nog erger ja. Vind het zo raar… En ik ook ja, weet niet waar het vandaan kwam maar had zo’n sterke ‘beschermingsdrang’. Zelfs Ro moest af en toe aangeven dat hij ook weleens wilde knuffelen 😀

  10. Ik vind dat ook lastig! Er kwamen toen ook een aantal collega’s van mijn vriend op kraamvisite die ik niet kende. Mijn vriend was heel makkelijk met het geven van onze baby, maar ik kende hen niet en bleef er dus ook continu naast zitten.

    1. Moeilijke situatie lijkt me dat zeg! Dan ken je ze inderdaad niet, maar hij wel. Snap dat je ernaast bleef zitten, had ik ook gedaan waarschijnlijk 🙂

  11. Ik vind het behoorlijk brutaal als een vreemde dat vraagt, aan de andere kant, ze vraagt het wel dus mag je ook gewoon nee zeggen. Al zou ik dat zelf ook erg moeilijk vinden. Ik wilde Aukje soms al niet afgeven aan bekenden haha laat staan aan onbekenden 🙂

    1. Ja vond (en vind) ik ook. Zeker als je geen naaste familie bent, hoor je eigenlijk te wachten tot de ouders je die kans geven – als ze dat willen. Haha herkenbaar, wilde vooral Rose het liefst heel de tijd bij me dragen 🙂

  12. Nee hoor je hebt groot gelijk!
    Ik vind het ook niet nodig en niet fijn als iemand anders mijn kind wil vasthouden die ik niet eens ken.
    Ook als ze in zijn wangen gaan knijpen of door zijn haartjes gaan aaien.
    Hallo! Ik zit toch ook niet ongevraagd aan jou!

  13. Een vreemde? No way! Bij iedereen die op kraamvisite kwam had ik daar geen problemen mee, maar we beperkten dit in de kraamweek wel, vanwege de prikkels. Naomi was daar heel gevoelig voor. Benieuwd wat ik vind bij ons tweede kindje 😉

    1. Ja snap ik, ze zijn net ter wereld. Denk ook dat je dit als moeder heel goed aanvoelt. En ik ben ook benieuwd straks, in elk geval weet je goed wat je wel en niet wil en durf je daar goed voor uit te komen. Mooie eigenschap!

  14. Ik zou mijn baby ook niet aan een vreemde geven op een verjaardag, omdat ik denk dat een vertrouwde ouder in zo’n situatie fijn is voor de baby.

    Nu is mijn baby een peuter geworden, en zelf dol op baby’s. Als zij en ik aan het wandelen zijn vragen we regelmatig of we in kinderwagens mogen kijken en soms vraagt zij dan zelfs ook nog of ze de baby mag aaien. Superlief vind ik, maar ik twijfel soms wel of dit voor de ouders vd baby niet vervelend is.

    1. Denk ik zelf ook ja, ze voelen je aanwezigheid en ik zou ook niet in de armen van een onbekende willen liggen eigenlijk.
      Ah, ja dat is superlief. En ik kan me niet voorstellen dat andere ouders dat vervelend vinden, zeker omdat ze het zo lief en netjes vraagt.

  15. Zoals je weet vind ik dit heel vervelend. Ik vind dat mensen moeten wachten tot jij je kind aan hun geeft. Daarnaast geef je het kind ook niet zomaar door, maar geef je hem/haar aan een vd ouders of je vraagt of het goed is, al blijft dat een beetje een gewetensvraag.

    Ik vond het iig in mn kraamtijd heel fijn om mn kind bij mij te houden met bezoek. Maar een enkeling heeft hem vastgehouden. Zoals je zegt: het is geen pop.

    1. Helemaal mee eens, als je daar de eerste weken of zelfs maanden geen behoefte aan hebt dan is het je goed recht. Het is uiteindelijk jullie kind en niet van een ander. Nee, dat doorgeven zou ik nooit doen. Inderdaad, dat is die gewetensvraag. Lastig! Maar goed, nee is ook een antwoord denk ik dan maar. Hoe anderen dat ook vinden, dat is niet jouw probleem 🙂

      Snap ik, je hebt negen maanden moeten wachten op je kleintje. Dan is het toch extra fijn lekker van hem te kunnen genieten na de geboorte?

  16. Van volstrekt vreemden zou ik toch ook niet heel gelukkig worden!
    Al heb ik Giulia tijdens het kraamfeest ook alleen maar op schoot gehad en er waren toch echt alleen maar bekenden. Maar inderdaad ook vanwege teveel prikkels.
    Dus ik snap je helemaal hoor 😉

  17. Bij de eerste was dat gevoel veel sterker en bij de 2e al wat minder. Het ligt er bij mij niet alleen aan wie het is, maar ook mijn bui op dat moment (al die hormonen ?). En ook hoe de baby zich voelt trouwens. Fijn dat je zo op 1 lijn zit en je man ingreep.

    1. 😀 Ja hormonen maken veel uit. En de persoon in kwestie ook. Ben benieuwd hoe het straks bij nummer 3 wordt, of dat ook weer anders is. En daar ben echt heel blij om ja, hij is wat dat betreft wat kordater dan ik en houdt zich niet bezig met of het misschien onaardig overkomt. Terecht eigenlijk, kan ik nog wat van leren 😉

Laat me weten wat jij hiervan vindt!

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten