Twee peuters in huis: samen spelen, liever niet delen

Sinds afgelopen zondag is May twee jaar oud. Dat maakt dus ook dat we sinds dat moment twee peuters in huis hebben. En dat kan (nu al) voor bijzondere situaties zorgen, zoals tijdens een autoritje of hun spel.

Peuters

De peuterleeftijd is wat mij betreft één van de leukste, maar ook één van de vermoeiendste. Tegenover grappige gesprekjes en leuke uitspraken staat ook de ultieme mentale test. Je geduld wordt constant op de proef gesteld, om maar iets te noemen, en je voelt je soms meer politieagent dan moeder. Zeker als je er meer dan één in huis hebt!

Lees ook Klein leeftijdsverschil: de 7 grootste voor- en nadelen van die elf maanden

Waaraan je merkt dat je twee peuters in huis hebt

Een ritje met de auto verloopt… Nooit saai?

Ik kon niks positievers bedenken dan dit. Waar je voorheen met twee redelijk gemoedelijke kinderen kon reizen, irriteren ze elkaar nu zodanig dat je het liefst de auto parkeert op de vluchtstrook en verder gaat lopen. Vanaf de achterbank klinkt namelijk vooral gegil, commentaar, nog wat gekrijs, constante discussies en gemopper. Dan wil de één zingen en vindt de ander dat niet leuk, Rose port graag in Mays zij wanneer die laatste net lekker in slaap valt en roept dan luid: ‘Wakker worden!’ en regelmatig voeren ze verhitte discussies. Mijn vocabulaire in de auto bestaat tegenwoordig vooral uit:

  • Wanhopig: ‘Zullen we anders even allemaal lekker uit het raam kijken?’
  • Enthousiast: ‘Kijk jongens, koeien/vogels/schapen/mieren/een auto!’
  • Denkend in oplossingen: ‘Rose, May wil dat je stopt met zingen. Laten we anders een spelletje spelen?’
  • Furieus: ‘MONDEN DICHT! NU!’

Speelgoed? Alles wat de ander wil!

En dan zou je kunnen denken, geef ze gewoon allebei precies hetzelfde, dan is het klaar. Maar ook wanneer je hen allebei hun Albert Heijn kersthamster geeft, roepen ze al na een tijdje dat ze die van de ander willen. Geef je daar gehoor aan door ze om te wisselen, dan begint hun driftbui opnieuw. Eigenlijk willen ze namelijk alleenheerschappij over beide hamsters. Enige oplossing: alles afpakken en pas teruggeven als ze beloven lief te gaan spelen met hun eigen exemplaar. Dan blijkt toch veel mogelijk.

Beginnende discussies

Ik noemde hem al even tijdens het autoritje. Twee peuters hebben natuurlijk iets meer woordenschat dan tijdens de baby/dreumestijd en dat leidt soms tot grappige discussies – voor een buitenstaander althans. Na een paar minuten welles-nietes vroeg ik laatst bijvoorbeeld wat er toch aan de hand was. ‘May zegt dat ze Engels praat,’ verklaarde Rose knorrig. Wat ik zag was vooral een kersverse peuter die het heel leuk vond om haar zus op te naaien. Zonder enig idee te hebben van wat Rose bedoelde, ging May gewoon overal tegenin met een ‘Nee!’ Met succes dus.

Met de koppen tegen elkaar

In natuurfilms zie je soms de prachtige beelden van twee gehoornde dieren die oog in oog staan te grommen, de koppen tegen elkaar. Alles draait om het recht van de sterkste en wie de vrouwtjes in de kudde krijgt. Hier thuis gebeurt iets soortgelijks, maar dan met betrekking tot het speelgoed. Samen spelen, samen delen is (logischerwijs) nog te hoog gegrepen. Afzonderlijk spelen met je eigen spulletjes ook. En dat leidt tot (bek)vechten. Je ziet ze hun plekje veroveren in het gezin. Maar goed, als ouder kan je begrijpen tot je een ons weegt, het blijft vervelend om constant middenin de strijd te zitten.

Liefde tonen

Ook kenmerkend voor de peuterfase is vanuit zichzelf liefde tonen. Gaf je dreumes al kusjes, nu kunnen ze echt bij je komen zitten en hun gevoelens vertellen. Althans, Rose komt weleens kroelen om te zeggen dat ze ‘lief op me’ is. Dan smelt ik! En dat geldt ook voor de momenten dat Rose en May samen zitten te spelen (die ene sporadische keer) en elkaars handje pakken. Of kusjes uitdelen. Of de ander helpen. Die momenten maken dat ik dolgelukkig word van twee peuters in huis!

Hoe beleef jij de peutertijd?

Twee zusjes op de schommel – Shutterstock

About Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (12), Rose (4) en May (3).

15 thoughts on “Twee peuters in huis: samen spelen, liever niet delen

  1. Eigenlijk dus peuter in het kwadraat. Sterkte!
    En op de achterbank gaat het nog niet over. Een kleuter en bijna tiener doen het nog steeds op de achterbank…..

  2. Hier ook een peuter in huis, 1….. dat vind ik al pittig! haha! Ik herken de dingen wel erg goed die je omschrijft al richt ze het nu meer op mij af natuurlijk omdat ze alleen is 😉

    1. Haha ja daar zitten we idd middenin!
      Vooral de jongste is heel erg territoriaal, de middelste begint steeds beter samen te spelen. Of te ruilen, al vindt ze natuurlijk wel dat iedereen moet ruilen wanneer zij daar zin in heeft 😉

  3. Haha, dit artikel (en dan met name het stukje over autorijden) doet me denken aan m’n jeugd. Waar moeder, oma of tante dan zei: ‘Nu doen we ‘t spelletje wie het langste stil kan zijn’.

    1. Hahahaha! Ja ik begrijp dat soort spelletjes nu ook 😀 Als kind vond ik alles met een beetje competitiviteit fantastisch, dus deed ijverig mee.

  4. Zo herkenbaar. Ik pas ook op mijn neefje inde week en die is 1 jaar en mijn zoontje is 2 jaar… Ik heb gelukkig tussen de autostoelen een mandje kunnen proppen met boekjes enzo dus ze kunnen elkaar al niet aanraken dan maar die hebben ook vaak het idee: laten we de andere maar eens wakker maken. Maar soms kunnen ze ook samen spelen … begrijpen wie het begrijpen kan!

    1. Haha! Ja dat is wel een slimme, een barrière. Zag laatst zelfs een papieren scheidingswand. Vond ik dan weer iets te ver gaan geloof ik, maar goed, kan me voorstellen dat ouders hem aanschaffen 😀

  5. LOL. Ik vind het prachtig, dat samen spelen, liever niet delen. Zo is het ook echt. Ik herken dat meer dan het zoete ‘samen spelen, samen delen.’

    Peuters zijn nou eenmaal lekker op zichzelf gericht. Het voordeel van broers en zusjes vond ik altijd dat ze mooi op elkaar kunnen oefenen, en elkaar corrigeren. Dat werkte soms beter dan als ik het deed.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten