Twee kinderen in dezelfde klas of liever apart?

twee kinderen in dezelfde klas

Wanneer je een tweeling hebt of twee kinderen met een klein leeftijdsverschil is de kans groot dat ze bij elkaar in de klas komen. Maar is dat wenselijk? In dit artikel ga ik dieper op die vraag in. Onze dochters schelen elf maanden en zaten op de peuterspeelzaal samen. Doen we dat opnieuw op de basisschool?

Twee kinderen in dezelfde klas?

In een aantal situaties kunnen twee kinderen uit hetzelfde gezin in één klas terecht komen:

  • Je hebt een tweeling
  • Je kinderen schelen niet zoveel van elkaar (met een maximum van twee jaar)
  • Eén van de twee slaat een klas over

Is dat handig? Dat is volledig afhankelijk van jullie situatie, de karakters van je kinderen en de mogelijkheden die school biedt. In bepaalde gevallen (wanneer je in een klein dorp woont en er daardoor geen alternatieven zijn bijvoorbeeld) kun je niet voorkomen dat ze in één klas terecht komen. Soms heb je wél de keus.

Hieronder vind je redenen om je kinderen juist wel of niet bij elkaar in de klas te laten komen. Aan jullie welke het zwaarst wegen.

Redenen om je kinderen bij elkaar in dezelfde klas te laten komen

Steun aan elkaar

Wanneer je kinderen thuis ook al veel en graag met elkaar optrekken, kan het heel prettig zijn als ze elkaar op school ook treffen. Zeker wanneer ze in leeftijd verschillen: de oudste kan de jongste een beetje wegwijs maken in de kleuterklas. Uiteindelijk zal het in dat geval maar tijdelijk zijn: na een jaar stroomt de oudste door naar groep 3 en kan je jongste kind zijn eigen vriendengroep opbouwen binnen de kleuterklas.

Het is gemakkelijk

Misschien geen doorslaggevend argument, maar het is wel praktisch wanneer je twee kinderen in één klas hebt. Denk aan:

  • Tien-minutengesprekken (kan je in meteen achter elkaar doen)
  • De juf kent je oudste kind en kan daardoor je jongste misschien beter duiden
  • Je hoeft ‘s ochtends vroeg maar bij één raam te zwaaien en hoeft voor het kerstdiner maar één maaltijd te maken

Er is geen goed alternatief

Misschien woon je in een klein dorp waar geen andere school staat. Of waar geen andere school staat die aansluit bij jullie levensvisie/religieuze opvattingen. In dat geval zal je moeten roeien met de riemen die je hebt. En als dat dus betekent dat ze in dezelfde klas komen, dan is dat zo.

Hun karakters laten het toe

Verschillen je kinderen erg? Dan bestaat er ook een grote kans dat ze zich sowieso individueel van elkaar gaan ontwikkelen. Zo zal je introverte zoon misschien sneller rustige kindjes opzoeken en je stoere dochter thuiskomen met kinderen die op haar lijken.

In dit geval kunnen ze in de (kleuter)klas prima naast elkaar zijn, zonder elkaars ontwikkeling in de weg te zitten.

In het geval van tweelingen: gescheiden kinderen ontwikkelen zich zeker niet altijd beter

Uit onderzoek bleek dat het zelfs beter is om tweelingen de eerste jaren samen te laten optrekken. Anders kunnen er verschillen ontstaan op sociaal-cognitief vlak, maar ook zie je soms dat kinderen angstig worden of onzeker zonder hun ‘wederhelft’. Het traditionele principe om tweelingen te scheiden, is dus inmiddels redelijk achterhaald.

Nu geldt dat voor kinderen die dicht na elkaar geboren worden niet helemaal, maar ook daar zie je dat ze vaak een hele hechte band hebben. En waar we als volwassenen soms denken dat de oudste (te) dominant is, vindt de jongste dat wellicht prettig.

Meer informatie over de achtergrond van het plaatsen van tweelingen in dezelfde of verschillende vind je hier

Wanneer het beter is om je kinderen in een aparte klas te zetten

De kinderen vinden dit zelf prettig

Je ziet soms ook dat kinderen op jonge leeftijd al duidelijk aangeven dat het prima is. In ons geval geldt dat ze samen op één kamer slapen. Zouden ze ook in dezelfde klas terecht komen op de basisschool, dan betekent dat ze een aantal dagen per jaar 24 uur samen zijn. Is dat wenselijk? Worden ze daar gelukkig van? Dit zijn allemaal zaken om mee te nemen in je beslissing. Soms kan het dan juist fijn zijn om niet in dezelfde klas terecht te komen.

Aparte ontwikkeling

Wanneer twee kinderen uit één gezin in een aparte klas terecht komen, leren ze zich onafhankelijk van elkaar ontwikkelen in een sociale omgeving. Dat kan bijvoorbeeld betekenen dat een verlegen zoon of dochter ‘noodgedwongen’ zelf op pad moet om vriendjes te maken en uit zijn schulp kan kruipen. Voor sommige kinderen is deze keus (uiteindelijk) heel prettig.

Eigen vriendjes

Daarnaast kan het heel fijn zijn als beide kinderen een eigen vriendengroep krijgen. Dat gaat vaak makkelijker wanneer ze niet in dezelfde klas zitten.

De leerkracht heeft zicht op het individuele kind, niet als onderdeel van een twee-eenheid

Zeker bij onze dochters, die elf maanden schelen, kan het juist prettig zijn om het individuele kind te leren kennen. Ze zullen juist niet vergelijken met hun broer of zus, omdat die geen directe invloed kan uitoefenen in de klas.

De rest van hun schooltijd zijn ze ook niet samen

Is het verstandig om ze nu een jaar samen te laten zitten terwijl ze de rest van hun schooltijd ook niet in dezelfde klas zitten? Bij een tweeling geldt dit natuurlijk niet, maar kinderen die niet veel van elkaar schelen komen uiteindelijk toch niet samen in groep 3. Waarom dan nu dat ene jaartje wel? Afhankelijk van je eigen voorkeur kan het daarom goed zijn om van meet af aan te kiezen voor aparte klassen.

Onze ervaring: twee kinderen in dezelfde klas (peuterspeelzaal)

Zorgen: is dit een verstandige keus?

Vooraf baarde het me vooral zorgen: twee zusjes in dezelfde klas. Zou dat een succes kunnen worden? Ook Ro, normaal vrij nuchter, twijfelde. Maar goed, we konden slechts één ding doen: afwachten. Of het uiteindelijk een succes was om ze op dezelfde peuterspeelzaal te zetten?

Samen naar de peuterspeelzaal

Onze jongste twee dochters, Rose en May, gingen naar dezelfde groep op de peuterspeelzaal. We hadden ervoor kunnen kiezen ze te scheiden, maar besloten dat niet te doen. Waaro?

Waarom we onze kinderen in dezelfde groep plaatsten

  • Het gemak: dagelijks wegbrengen of twee keer per week. Wij vonden het prettiger (en praktischer) als we ze niet hoefden uit te leggen waarom ze nooit samen konden zijn.
  • Ze waren destijds al vrij hecht en het leek ons goed om ze samen te laten zijn.
  • Het ging uiteindelijk om één jaartje. Daarna zou Rose doorstromen naar de kleuterklas en May nog een jaar blijven zitten.
  • Ze konden van elkaar leren en vriendjes maken binnen hun eigen leeftijdsgroep.
  • De juffen op deze peuterspeelzaal zijn echt heel fijn. Bij de andere groep zou dat afwachten zijn, terwijl in dit geval één van de juffen ook onze oudste onder haar hoede had. Ook deze factor speelde een belangrijke rol in onze keus.

Twijfels: is dit de juiste keus?

Natuurlijk waren er ook genoeg twijfels. Was het verstandig om onze dochters in dezelfde groep te plaatsen? Zouden ze op school net zo fel tegen elkaar doen als thuis? Of misschien juist het tegenovergestelde. Dat ze alleen samen gingen spelen en niet meer met de andere kinderen. Wie weet vond May het helemaal niks om naar de peuterspeelzaal te gaan. Ze heeft immers een ander karakter dan Rose, die niet kon wachten. En … Zo ging het getwijfel door. Er zat maar één ding op: afwachten hoe dit zich zou gaan ontwikkelen.

Lees ook 5 uitdagingen met twee kinderen in een jaar tijd

De eerste ochtend met onze twee dochters in dezelfde groep

Maandagochtend 26 juni (de dag na haar verjaardag) was het zover: Mays eerste ochtend bij de peuters. Vooraf vertelden we haar dat ze naar school mocht, ze kreeg van opa en oma een schattig klein tasje en daar ging ze. Trots voorop, haar handje verstrengeld in die van June. Ze wilde het liefst rennen, zo blij voelde ze zich. Eindelijk, leek ze bijna te willen zeggen.

Het afscheid van Ro ging prima, alsof ze nooit anders had gedaan. Hij zwaaide gedag, ik bleef nog even zitten. Iets met een huilend moederhart dat de navelstreng ineens weer onlosmakelijk voelde zitten.

Kleine observatie: het ging goed

Ik bleef dus iets langer op school en had alle tijd om te observeren hoe de twee zusjes met elkaar omgingen. Mijn verzoek om op haar kleine zusje te letten en haar te helpen, was goed blijven hangen bij Rose. Als een moederkloek(je) ontfermde ze zich over May en ze wees van alles aan.

Onze jongste had echter andere plannen. Ze zocht haar eigen weg door het speelgoed. Waar Rose sinds de eerste schooldag consequent haar schoenen bij de deur zet, hield May ze gewoon aan. En al snel zag ik onze oudste peuter opgeven. Die vond het veel interessanter dat haar moeder nog even bleef zitten op school en betrok me in haar eigen spel.

Huilende dochters bij vertrek

Eigenlijk vond ik het na een uur wel mooi. Mijn aanwezigheid bleek voor Rose een trigger om zich vooral niet meer met de andere kinderen te bemoeien en May interesseerde het geloof ik weinig. Gelukkig had ik nog wat boodschappen ter afleiding en mijn eerdere verdriet was redelijk gestelpt doordat ik zag dat May echt enorm genoot.

Maar wat schetste mijn verbazing? Het moment dat ik wilde weglopen hoorde ik gehuil. May, omdat ze dacht dat ik haar wilde meenemen naar huis, en Rose wilde juist met me mee, die snapte niet waarom ik wegging. Ze vond het namelijk wel gezellig, zo’n moeder in de klas. Deze verandering stond haar helemaal niet aan.

Onze conclusie na een gedeeld jaar in dezelfde klas

Inmiddels zit onze dochter Rose op de basisschool en mag May over een paar maanden ook naar groep 1. Hoe we uiteindelijk terugkijken op deze periode en of we onze dochters straks ook naar dezelfde klas laten gaan?

Persoonlijke ontwikkeling

Toen onze dochters samen op de peuterspeelzaal zaten, merkten we toch dat Rose zich echt ontfermde over haar kleine zusje. Heel lief, maar in sommige situaties weleens lastiger. Nu May alleen bij de peuters zit, merken we dat ze zichzelf echt ontwikkelt. Niet langer onder de vleugels van haar zus, maar op eigen kracht.

Eigen vriendjes en vriendinnetjes?

Rose heeft nieuwe vriendjes en vriendinnetjes gemaakt in groep 1. We merken echter wel dat May vaak wil meedoen (of zelfs wil meegaan). Sommige ouders vinden dat prima, zeker als onze jongste zielig huilt. Maar eigenlijk merk ik aan mezelf (en aan Ro) dat we liever zien dat ze hun eigen vriendengroep krijgen.

Gelukkig komt dat ook wel steeds meer natuurlijk, omdat bij de peuters een aantal oudere kinderen zijn die ook doorstromen naar groep 1.

24/7 samen

In de periode dat ze allebei in dezelfde groep zaten, waren ze 24 uur per dag samen. Dat is veel! Het gevolg was dan ook dat ze regelmatig ruzie kregen om de kleinste dingen. Inmiddels gaan ze gescheiden naar school en dat levert echt een gezelligere sfeer op. Bovendien spelen ze nu ook meer samen.

Rose probeerde vooral mijn aandacht te trekken 😉

Komen onze dochters straks in één klas op de basisschool?

Deels in overleg met de basisschool, maar ook omdat we ons er zelf beter bij voelen, komen ze straks niet in dezelfde kleuterklas. We merken namelijk dat ze nu allebei hun eigen ontwikkeling doormaken. Bovendien zijn ze al gewend om los van elkaar naar school te gaan. De juffen kunnen daarnaast hun volledige aandacht richten op één van de twee en ze als individu behandelen. Dat gaat toch lastiger wanneer de oudste moedert.

Jammer

Rose vindt het jammer. Die zag het volgens mij wel zitten om haar zusje op sleeptouw te nemen en haar rond te leiden door de kleuterklas. Maar tegelijkertijd vermoeden we dat het beter is. Ze kunnen hun eigen vriendschappen opbouwen en tegelijkertijd nog genoeg tijd samen doorbrengen. De periode op de peuterspeelzaal bevestigt dat. En bovendien lijkt het me ook cru om ze na een jaar weer uit elkaar te moeten halen.

Heb jij vroeger met je broer of zus in dezelfde klas gezeten? Of gaan jouw kinderen naar dezelfde groep op de basisschool? Ik ben benieuwd naar jullie ervaring!

Volg jij Lotus Writings al op Facebook, Instagram en Pinterest

About Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (12), Rose (4) en May (3).

12 thoughts on “Twee kinderen in dezelfde klas of liever apart?

  1. Wat heerlijk dat het zo goed gaat zeg! Zo zie je maar dat het echt geen zin heeft om je van tevoren druk te maken, al is dat vaak makkelijker gezegd dan gedaan…

  2. Wat grappig, toen ik nog op de basissschool zat [heel lang geleden…] werd er juist altijd gelet op het feit dat er geen broertjes en zusjes bij elkaar in de klas kwamen. Lijkt mij ook dat het best positief kan uitpakken!

  3. Geen ervaring mee. Als de jongste maar groep 1 gaat zit de oudste in groep 3. Het moet raar lopen willen ze in dezelfde klas komen. En stiekem vind ik dat wel fijn ook. Bij de kerk zitten ze wel samen bij de oppas en dat gaat eigenlijk altijd wel goed. Soms wat ruzie maar ze spelen ook fijn samen.

  4. Ik heb het zelf met mijn eigen broer en zus niet meegemaakt, maar zat wel ooit eens met een tweeling in de klas. Ze droegen dezelfde kleren, zelfde kapsels enzovoort en wilden ook enkel met elkaar groepsprojecten doen. Ze hadden echt amper interactie met de andere leerlingen waarop de school dus besloot van ze in aparte klassen te zetten.. en ze dan maar van school zijn veranderd om toch samen te blijven. Gelukkig is het bij jou dus wel positief uitgedraaid!

  5. Ik heb geen broers of zusjes helaas dus ik kan er niet over mee praten. Maar wat ontzettend fijn dat de meisjes het zo leuk hebben samen en niet-samen ❤️

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten