Alles wordt weer normaal, nu mijn hersenen nog!

hersenen na bevalling

Ik word de oude; mijn hersenen nog niet

Het is inmiddels bijna vijf weken geleden dat ik bevallen ben. Langzaam keer ik weer wat terug in mijn oude staat, alleen mijn hersenen veroorzaken één grote error. Vermoedelijk ligt het aan de combinatie slaaptekort en hormonen en het feit dat ik nogal last heb van blijvende zwangerschapsdementie ná de bevalling. Leuk is anders. Hopelijk ben ik over een tijd weer in staat een stuk tekst te lezen en daadwerkelijk de strekking te begrijpen, maar momenteel zie ik het allemaal nogal somber in.

Ik zie water branden

Mijn gedrag is ondoordacht. Ik zette laatst tot twee keer toe (op één dag!) de waterkoker aan zonder stekker. En maar afvragen waarom het toch allemaal zolang duurde voor het water kookte. June stelt me soms vragen waarop ik slechts kan reageren met een blik of ik water zie branden, Rose pakt belangrijke pasjes en het dringt pas tot me door wanneer ik zie onderzoeken hoe flexibel mijn pinpas eigenlijk is en May ziet vooral mijn dichtgevallen oogleden tijdens het voeden. Echt, het is bijna een wereldwonder dat ik dit stukje tik!

‘Waarom ga je dan niet slapen?’

Ik hoor het je denken en je hebt gelijk. Eigenlijk zou ik op dit moment inderdaad moeten slapen. En anders in elk geval op tijd naar bed gaan in de avond. Maar die was draait zichzelf niet, Ro en ik hebben onze quality time samen ook nodig, ik moet sollicitaties gaan doen, de vloer ontdoen van die eeuwige kruimels… Wat te denken van ons sociaal leven en mijn cursussen op die eeuwige to do list?

Eeuwig gebrek aan tijd

Kortom, ik heb gewoon last waar elke newborn parent last van heeft: te weinig uren in een dag. Het zou zo lekker zijn als je soms eens vakantiedagen kon opnemen.. Ouder zijn is immers de leukste, maar ook zwaarste baan van de wereld. Maar goed, ik weet ook dat het onzin is: ik vind het eigenlijk veel te leuk om met de kinderen te zijn, na een uurtje zou ik ze al keihard missen. Het voelt ook niet prettig de kinderen bij opa en oma te parkeren om mijn eigen tijd aan andere dingen te besteden.

De oplossing?

Eigenlijk is het geloof ik vrij simpel: hulp vragen. Iemand die even langskomt en de kinderen bezighoudt of kroelt, terwijl jij die vaat wegwerkt. Of af en toe iets doen met één van de kinderen alleen. Maar desondanks vind ik het allemaal best lastig, hoe simpel die oplossing ook zou moeten zijn!

Wat is jouw ervaring met die eerste weken?

Volg Lotus Writings ook op Facebook, Instagram en Pinterest en blijf op de hoogte van handige tips en grappige columns!

De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock.

About Merel

Merel (35) is moeder van drie temperamentvolle dochters en zes jaar samen met Ro, haar grote liefde. Ze is gek op Van Dobben kroketten en chocola en daardoor eeuwig aan de lijn. In 2013 studeerde ze af als historica, drie jaar later startte ze een goedlopende mamablog: Lotus Writings. Voor nuchtere ouders die houden van hun kinderen, maar ook (steeds meer) van zichzelf. Die weten dat je best doen soms belangrijker is dan de uitkomst.

5 thoughts on “Alles wordt weer normaal, nu mijn hersenen nog!

Laat me weten wat jij hiervan vindt!

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten