Column | En ‘ineens’ was ze een tiener…

ineens was ze tiener

Die nacht werd ik versuft wakker, inmiddels tien jaar geleden. De ondraaglijke pijnscheuten volgden elkaar veel sneller op dan de boekjes steeds voorschreven. Ik was tweeëntwintig en wist nauwelijks wat me overkwam. Wandelend probeerde ik mijn weeën op te vangen, maar op een gegeven moment kon ik niet meer. Ik zakte neer bij een krukje, waar ik steeds verder in mezelf keerde. De persdrang diende zich gelukkig niet veel later aan. Verpleegsters kwamen erbij en niet veel later de gynaecoloog, die haar na drie keer persen in zijn handen hield: een kleine, volmaakte, temperamentvolle baby met gitzwarte haren en goed ontwikkelde stembanden. Mijn lieve kleine meisje.

Toen ik dat baby’tje op mijn buik gelegd kreeg, kon ik me er niets bij voorstellen hoe ze er tien jaar later zou bij lopen. Ik had op dat moment ook werkelijk geen idee wat er allemaal bij dat hele ouderschap kwam kijken. Dat je bepaalde momenten met je handen in het haar kunt zitten, maar na een paar maanden ontdekt dat het allemaal slechts een fase was. Hoe je soms je ouders lijkt te horen praten, terwijl het toch echt je eigen mond is die beweegt. En dat je idealistische voornemens over opvoeden van tijdens de zwangerschap soms linea recta de prullenbak in kunnen.

Iets waar ik bijvoorbeeld ook werkelijk geen idee van had, is hoe eerlijk kinderen kunnen zijn. Soms erg grappig -meestal wanneer het ten koste is van een ander- maar ook best beledigend. Door de jaren heen heb ik gelukkig een behoorlijk dikke huid gekregen, anders lag ik nu nog steeds huilend in een hoekje 🙂 Hier tegenover staat gelukkig dat je regelmatig ook bijzonder verrast wordt. Bijvoorbeeld met een heel dikke knuffel, lief kusje als je hem niet verwacht of een bijzonder lief compliment.

Al tien jaar is ze mijn grootste levensles. Mijn grootste cadeau van haar kreeg ik die donderdagochtend om 4.23 uur. Hoewel we andersom misschien niet in de buurt kunnen komen van dat moment, hoop ik dat we haar een onvergetelijk feest kunnen geven. Vandaag en volgende week in het groot. Want als er iemand zo’n overweldigend gevoel van liefde verdient, is zij het wel!

Volg je Lotus Writings al op Facebook, Instagram en Pinterest? Like en blijf op de hoogte van handige tips en grappige columns!

About Merel

Merel (35) is moeder van drie temperamentvolle dochters en zes jaar samen met Ro, haar grote liefde. Ze is gek op Van Dobben kroketten en chocola en daardoor eeuwig aan de lijn. In 2013 studeerde ze af als historica, drie jaar later startte ze een goedlopende mamablog: Lotus Writings. Voor nuchtere ouders die houden van hun kinderen, maar ook (steeds meer) van zichzelf. Die weten dat je best doen soms belangrijker is dan de uitkomst.

17 thoughts on “Column | En ‘ineens’ was ze een tiener…

  1. ❤️ De afgelopen 10 jaar zijn voorbij gevlogen.. Van baby tot een puber, wat houd ik veel van mijn ‘kleine’ nichtje!!

Laat me weten wat jij hiervan vindt!

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten