The day after | Mijn kleine meisje werd met spoed opgenomen

THE DAY AFTER – Nicoles dochtertje is net een week oud wanneer haar man een vreemd voorgevoel heeft. Hij besluit haar te temperaturen en ze heeft inderdaad koorts. Maar er lijkt geen directe reden tot paniek. Toch? Vandaag vertelt Nicole haar verhaal: hoe de koorts onverwachts leidde tot een nachtmerrie en gelukkig ook weer goedkwam.

Wat eraan vooraf ging

Onderbuikgevoel

Mijn dochtertje was net een week oud toen mijn man ‘s nachts, tijdens het verschonen, haar temperatuur opmat. Ik vond het vooral onzin en zielig; de kraamverzorgster had toch gezegd dat het niet meer zo vaak hoefde? Maar mijn man zei dat hij het idee had dat er iets mis was. Ik vond het maar gek. Ze huilde toch niet? Ze dronk gewoon goed en zag er prima uit. En toch deed hij het.

Gelukkig maar, want ze bleek 39 graden koorts te hebben.

Niet onder de indruk

Nog steeds was ik niet onder de indruk, maar ik belde toch de verloskundige. Ook zij dacht dat we haar vast iets te warm hadden neergelegd, dus het mutsje ging af en de kruik weg. We moesten haar over twee uur nog maar eens temperaturen. Een uur later was haar temperatuur echter nóg hoger, dus we moesten met spoed naar het ziekenhuis.

The day after..

Gisteren is mijn dochtertje van net een week oud met spoed opgenomen in het ziekenhuis. Wat er aan de hand was wist niemand, maar ze had koorts die maar bleef stijgen. In eerste instantie leek ze helemaal niet zo ziek, maar in een dag tijd is haar toestand enorm verslechterd.

Zelfs zo erg dat de artsen en verpleegkundigen ons op het hart drukken dat we zoveel mogelijk bij haar moeten blijven. En er rekening mee moeten houden dat dit wel eens de laatste momenten met haar zouden kunnen zijn. Mijn hart wordt uit elkaar getrokken van de pijn. Ons mooie meisje waar niets mee aan de hand leek ligt nu op het randje…

Je ziet haar keihard vechten en contact blijven zoeken met ons. Ik zit naast haar en wil niet weg. Bang dat ze ertussenuit piept. Alleen, zonder haar mama in de buurt. En dat is het laatste wat ik wil. De artsen starten met antibiotica en halen wat uit haar rugbeenmerg om dit te testen op herpes. Omdat ze bang zijn dat dit inderdaad de oorzaak is van haar toestand [slechts 10% van de baby’s met herpes in de hersenen overleeft het] starten ze alvast met medicatie.

Later blijkt dit een gouden zet want ze heeft inderdaad herpes in haar hersenen. Gelukkig knapt ze in een paar dagen tijd zichtbaar op doordat ze zo snel de juiste medicatie heeft gekregen. Uiteindelijk moet ze nog bijna een maand aan deze medicatie in het ziekenhuis blijven, maar dan mag ze weer naar huis. En uiteindelijk heeft ze er gewoon niets aan overgehouden. Een wonder!

Ook vaders hebben een onderbuik gevoel

Ze zeggen wel eens dat moeders dingen feilloos aanvoelen. Vaders hebben dat onderbuikgevoel niet, omdat zij hun kind niet negen maanden gedragen hebben. Ze zouden een hele andere – en daardoor minder nauwe – band met hun kinderen hebben. Maar mijn man bewees hier echt het tegendeel. Mede dankzij zijn onderbuikgevoelens leeft onze dochter nog en daar ben ik hem nog elke dag dankbaar voor.

Nicole blogt dagelijks op Meisje-Eigenwijsje. Ze schreef meerdere persoonlijke en informatieve artikelen over de verschrikkelijke situatie waarin ze belandden na de geboorte van hun dochtertje Fay, waaronder Waarom een koortslip levensgevaarlijk is

Wist jij dat het herpesvirus zo’n gigantische impact kan hebben op pasgeboren baby’s?

Afbeelding – Cari Griffith, Shutterstock

About Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (12), Rose (4) en May (3).

3 thoughts on “The day after | Mijn kleine meisje werd met spoed opgenomen

  1. Jeetje Nicole, ik kende je verhaal wel, maar niet zo gedetailleerd….wat moeten jullie door een hel zijn gegaan…en nog zo lang in het ziekenhuis…gelukkig is het goed afgelopen met jullie vechtertje Fay!

  2. Dank je wel lieve Merel voor het delen van mijn verhaal. Als ik naar mijn vierjarige dochter kijk ben ik nog steeds dankbaar voor de adequate hulp die we hebben gehad waardoor zij er nog is.. ❤️

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten