School | 9 gedachten die ik heb als we weer naar school gaan

TERUG NAAR SCHOOL – De weken vlogen voorbij en we mogen weer bijna aan een nieuw schooljaar beginnen. Een jaar waarin ongetwijfeld ongelooflijk veel gaat gebeuren, kleine meisjes weer wat groter worden, ze emotioneel en fysiek zullen groeien, nieuwe en mooie herinneringen gaan maken… Vandaag deel ik mijn gedachten. Van afschuwelijke playdates tot ambitieuze voornemens. 

De vakantie is bijna voorbij

De vakantie is zo goed als voorbij voor de kinderen en komende maandag persen we ons weer in het strakke ritme dat school met zich meebrengt. Vind ik het erg? Ja en nee. Ik weet het niet zo goed. Aan de ene kant vind ik het heerlijk dat we nu in theorie kunnen lummelen wanneer we daar zin in hebben. Tegelijkertijd voelde afgelopen weken niet echt als vakantie, omdat we als familie vooral bezig waren met het leegruimen van de huizen van beide opa’s, zorgen voor mijn oma, verdriet verwerken tussen de bedrijven door en een kleine huiselijke verbouwing bij ons thuis. De weken zijn in elk geval omgevlogen, zoveel is zeker! En daar heb ik zo mijn gedachten bij…

Terug naar school betekent….

Nu al? STOP DE TIJD!

Ik bedoel, even serieus: hoe dan? We kregen zes weken de tijd, maar ze voelden als drie. Komende maandag starten twee van onze meiden op een nieuwe school (groep 1 en de brugklas) en de vakantie is voorbij gevlogen. Weliswaar met reden, maar toch.

Hoe zullen ze het vinden?

Ik ben zo benieuwd naar wat ze ervan zullen vinden. Of June niet omvalt van ellende op dag 2, als ze ziet hoe vol haar agenda staat ten opzichte van groep 8. Hoe ze reageert wanneer ze ontdekt dat naar buiten gaan en vrije tijd zó 2017/2018 zijn. Of Rose niet ineens weer haar middagdutjes wil oppakken (die ze ergens twee jaar geleden al achter zich liet) en hoe May dit alles gaat vinden. Zal ze genieten van de exclusieve aandacht? Gaat ze het verschrikkelijk vinden om haar bijna-tweelingzus te moeten missen – aangezien ze nu bijna elke dag 24/7 samen zijn…

Hoera, ritme!

Eén van de fijnste dingen van september is het ritme dat school meebrengt. Je dagen krijgen weer eenzelfde soort kabbelend karakter. Je weet dagelijks wat er van je verwacht wordt en zit nog vol goede energie om lekker te gaan starten. Dus ja, hoera voor ritme!

Want echt. Het is heerlijk, zo’n ritme… Toch?

Wat dus ook met zich meebrengt dat ik elke ochtend stipt 8 uur de deur uit moet. De eerste weken worden appeltje-eitje, omdat Ro thuis is. Hij is koning timemanagement bij ons thuis, dus daar maak ik me absoluut geen zorgen over. Die weken daarna echter… Nu scheelt het misschien dat ik al een doorwinterde schoolpleinmoeder ben en me niet druk maak over of ik keurige schoenen draag en hippe kleding, of ik de juiste moeders aan mijn squad kan toevoegen en waarover je je allemaal nog meer druk zou kunnen maken. Ik heb maar één zorg: de kinderen op tijd, gevoed, zonder noemenswaardige vlekken en bulten/bloed/blauwe plekken in de klas krijgen.

Vrije tijd?

De grootste misvattingen wanneer je kinderen naar school gaan, is het idee dat je er vrije tijd voor terug krijgt. As if! Vaak ben je net lekker bezig en dan kan je alweer die kant op hobbelen om ze weer mee te nemen voor de lunch. En in de middag precies zo. Dus het aantal klussen dat je afkrijgt is relatief. Bovendien zijn er nog de lunchdates – mijn volgende punt.

Lunchdates

Kijk, je kinderen kan je misschien zo nu en dan nog verwennen met een witte boterham met chocopasta. De kinderen van een ander doen mogelijk aan één of ander anti-suikerdieet, hebben gluten/tarwe/pinda/fruit-allergieën (en ja, ik ben die moeder die er dan per ongeluk even geen erg in heeft of redeneert dat in de Nutella vast geen noten zitten, met een anafylactische shock tot gevolg) of ik had nog geen tijd gehad om brood te halen. Kortom, genoeg redenen te verzinnen om er stress van te krijgen. Jammer ook dat die stress nog steeds niet leidt tot een aanpassing van mijn eigen gedrag… 

Playdates

De één is heel leuk en als moeder stimuleer je dan vooral om lekker vaak met kindje Y. te spelen. Alleen blijft het een soort van natuurkundige wet dat je kind dan veel liever met R. gaat spelen, wiens bloed je bij de eerste aanblik eigenlijk al kan zuipen en die tijdens playdates je halve huis sloopt/je dochter voorziet van een heel scheldwoordenarsenaal/alle kasten opentrekt/niet luistert. Maar goed, ik geloof dat ik in dezen van mijn eigen dochters en Ro kan leren dat je daar soms gewoon doorheen moet prikken.

Nieuwe voornemens

Inmiddels wandel ik toch al zo’n 34 en een half jaar rond op deze aarde. Tijd genoeg gehad dus om mezelf een beetje te leren kennen. En toch bega ik jaarlijks dezelfde misstap in september. Ik neem me weer van alles voor:

  • Nooit meer te laat komen! (Wat prima lukt, zolang het niet regent. Of stormt. Of die ene Netflix serie zo leuk was)
  • Lekker knutselen in de sfeer van het seizoen of de feestdagen. Fantastisch! Ware het alleen niet dat ik helemaal niet zo van het knutselen ben. Na afloop zit je dan met een berg versierde eikeltjes waar je helemaal niks mee kan en moet ik weer gaan nadenken hoe we ze ongemerkt kunnen wegsluizen. En ergens tussen de glazen wijn rondom kerst en champagne met oud en nieuw vervagen die voornemens weer tot vage schimmen waar ik niks meer mee doe. Tot in september van het jaar daarop dus.
  • Lekker gezond en gevarieerd eten. Dat lukt vaak één week. Misschien maximaal twee. Maar het bikini-seizoen is voorbij en mijn lijf schreeuwt gewoon om een warm winterlaagje.
  • Die ene moeder worden die alles voor elkaar heeft: werk en gezin in balans, haar altijd in model en die nooit twijfelt om toch dat ene jurkje maar uit de wasmand te trekken, omdat de kast nagenoeg leeg is.

Vrijwillige hulp

Dit bezorgt me elke keer een innerlijke tweestrijd. Want aan de ene kant vind ik het meer dan logisch dat je klaarstaat en de juf af en toe even helpt, waardoor de kinderen leuke dingen kunnen ondernemen. Tegelijkertijd werk ik ook zo’n 40-50 uur per week en heb drie dochters. Zoveel tijd heb ik helemaal niet over. Ben blij dat ik mijn gebrek aan hulp vorig schooljaar kon goedmaken in de vorm van een complete musical. Kan ik in elk geval nog even op teren. 

Heb jij zin in het eind van de zomervakantie?
Of zie je er juist enorm tegenop?

Afbeelding, Evgeny Atamanenko – Shutterstock

About Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (12), Rose (4) en May (3).

8 thoughts on “School | 9 gedachten die ik heb als we weer naar school gaan

  1. Haha wij hebben er zelf alweer een week op zitten, maar herken wel veel in je lijstje!
    Alleen vind ik knutselen wel leuk, ben vorig jaar klassenouder geweest en eten ze hier tussen de middag lekker op school (en dat laatste is wel echt heel fijn).

  2. Ja hier ook een ja en nee. Ik hou van lummelen, lekker rustig aan doen en geen wekkers.. verder zie ik gewoon aan m’n kinderen dat ze er ook weer aan toe zijn om naar school te gaan. En voor mijn eigen werkrutme is het ook wel weer goed haha. Gewoon weer om 9:00 uur ‘s ochtends beginnen i.p.v. 11:00 uur ofzo.

  3. Ik ben altijd best wel weer blij als school weer begint. Niet omdat ik mijn kinderen vervelend vind, maar omdat ik zelf ook wel houd van de structuur die het schoolleven met zich meebrengt. Ik kan dat echt wel missen tijdens de vakantie.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten