surprises maken

Sinterklaas | Surprises maken: waarom wilde ik dit ook alweer?

Weer een nieuw jaar surprises maken?

Vorig jaar klaagde ik nog: we vierden thuis Sinterklaas met surprises en June moest ook aan de bak voor een klasgenootje, maar beide knutselwerkjes kwamen uiteindelijk toch nog op mijn conto. Ondanks de prognoses dus, die uitermate gunstig leken. En je kan wel ieder jaar alles anders willen doen, maar eigenlijk was ik daar een beetje klaar mee. Mijn hoop werd vorig jaar ook bikkelhard de grond in geboord wat het surprises maken betreft. Ik bespaarde mezelf de teleurstelling en besloot gewoon lekker op tijd aan de slag te gaan met mijn eigen knutselwerkje, zodat ik nog genoeg tijd over had voor die van haar.

Zodoende was mijn eigen surprise al klaar voordat Sinterklaas aankwam

Nou ja, bij wijze van spreken dan. Ik spoot mijn koffer zilver, plakte wat plaatjes op en dat was het eigenlijk wel. Door het mezelf simpel te maken, kon ik vanaf 12 november lekker achterover leunen. June ging zo rond die periode ook met haar eigen surprises maken en ik keek het aan. Nog genoeg tijd om in te grijpen als dat nodig was. We bedachten dat ze een voetbalschoen goud kon spuiten en zochten een mooie schoenendoos uit die als voetstuk diende. Ze zei hem zwart te gaan verven en we lieten June haar gang gaan met nog drie weken in het verschiet.

Een vreemde geur

Ro kwam beneden met de mededeling dat hij vermoedde dat June haar nagels had zitten lakken. Op zich allemaal in de lijn der verwachtingen op 20 november. Ik liep de trap op en snoof zelf eens. Ik kon de geur niet helemaal plaatsen, was dit echt nagellak? In haar kamer stond de schoenendoos, keurig zwart geschilderd. Mijn mond viel open van verbazing. Daarnaast stond de surprise voor oma, ook nagenoeg af. Was dit dezelfde June als vorig jaar, die pas op 2 december tot de conclusie kwam dat het misschien toch niet allemaal ging lukken voor de Sinterklaasviering op school?

Mijn werk was klaar

Ik heb haar natuurlijk uitgebreid gecomplimenteerd. Ze besloot helemaal uit zichzelf dat ze op bepaalde dagen niet ging buitenspelen, omdat ze verder moest met haar surprise. Ze vroeg hulp aan ons waar nodig (eigenlijk alleen met het spuiten en lijmen van die schoen en uittikken van het gedicht), maar regelde zelf verder alles alleen. Ze bedacht bovendien een heel originele manier om bij de pakjes te komen, waarvoor Ro haar de aanzet gaf om verder te kunnen. Echt, we zijn zo trots! Dus mocht je wanhopig tot je oren in de papier maché gezeten hebben dit jaar, hou vol! Volgend jaar kan zomaar alles anders zijn (en anders het jaar daarna wel).

Help jij je kind met surprises maken of moeten ze dat zelf doen?


De foto van de knutselspullen is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (12), Rose (4) en May (3).

4 Replies to “Sinterklaas | Surprises maken: waarom wilde ik dit ook alweer?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge