Een surprise maken met je kind? Loslaten is niet bepaald my middle name en dus ook niet op het gebied van samen knutselen. Ik vind het maar lastig de controle uit handen te geven. Toch gaat June dit jaar zelf aan de slag en dat lijkt bijzonder goed te lukken..

Surprise maken met je kind? Nee ze doet het zelf!

Nadat ik afgelopen week mijn blog postte, bekroop me toch snel alweer dat de oudste het slechts bij een plan zou houden. Ik bereidde me al voor op een last minute knutselsessie en verzamelde wat ideeën, zodat ik haar straks zo snel mogelijk zou kunnen helpen bij de surprises. In gedachten had ik dus nog steeds een sceptische houding. Ben blij dat ik daar niets van heb laten merken want gistermiddag, tijdens het middageten, pakte ze spontaan alvast de pritt en wat papier omdat ze een begin wilde maken. De doos was uitgezocht, het ontwerp in gedachten gemaakt. Bovendien brainstormde ze hardop over het gedicht en verzon hilarische rijmpjes.

Creativiteit voert zowaar de boventoon

Hoewel er verder geen goede gelegenheid was tot knutselen, omdat mijn opa en oma op bezoek kwamen, ging ze onverminderd enthousiast aan de slag na het avondeten. Ik schaam me inmiddels dus een beetje voor mijn cynische houding, want ze neemt het hartstikke serieus. En wat doet ze het goed! Elke stap die ze onderneemt in het surprise-proces is een creatievere dan ik had kunnen verzinnen. Zelfs de inmenging van Ro mocht de pret niet drukken. Nadat onze peuter Rose halsbrekende toeren uithaalde op die bewust uitgezochte doos, maakte hij er uit veiligheidsoverwegingen een plat pakket van (dit gebeurde overigens wel vóór ze aan het knippen en plakken ging).

Ik zie het weer positief in

De situatie is zelfs zo onverwacht positief dat ik me tijdens het schrijven van deze blog besefte dat ik zelf nog helemaal niet begonnen ben. Oeps! In tegenstelling tot haar heb ik weliswaar de cadeaus in huis en een plan in gedachten, maar nul uitwerking. De afgelopen middagen had ik best weleens tijd over, maar geen ogenblik aan het gedicht gedacht bijvoorbeeld. Straks moet ze mij nog gaan helpen! Gelukkig hebben we nog anderhalve week. Ik geloof dat ik dit weekend maar eens hard aan de slag ga!


Kleine toevoeging: kort na verschijnen van dit blog heb ik helaas toch opnieuw de helpende hand moeten bieden bij het maken van de surprises. Nu maar hopen dat het volgend jaar ECHT anders gaat… Dit jaar sluit ik wederom af met mijn motto: een surprise maken met je kind? Mijn hobby is het niet!

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (10, 2 en 1 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

One Reply to “Surprise maken met je kind (2): we gaan de goede kant op”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge