supermarktdrama

Supermarktdrama met brullende dreumes en baby – slechte timing!

Bijna elke ouder kent zo’n supermarktdrama wel: een krijsende peuter op de grond, een gillende dreumes die nergens meer zin in heeft… De grootste ellende voltrok zich hier toch wel voor kerst: een dreumes die de hele supermarkt bij elkaar gilde en May (toen baby) brulde van de honger. En die boodschappen moesten toch echt gehaald worden. Iets met timing?

Ik schaam me rot!

Het schaamrood brandt op mijn kaken. Terwijl ik me een weg baan door de bomvolle supermarkt, hangt Rose als een krijsende, worstelende zak aardappelen over mijn schouder. En uitgerekend vandaag is het extreem druk, waardoor ik het gevoel heb mezelf door een haag van veroordelende medemensen te moeten banen. Misschien hadden we hier vooraf over moeten nadenken: twee dagen voor kerst, half twee ’s middags is waarschijnlijk niet het beste moment om met je dreumes op pad te gaan. Dat leidt gegarandeerd tot zo’n supermarktdrama, had je van tevoren ook wel kunnen bedenken. (Zit wat in natuurlijk, maar daarvoor is het nu te laat)

Lees ook: Driftbuien bij dreumesen worden behoorlijk onderschat!

Oordelen over dit supermarktdrama?

Waarschijnlijk zou ik me vroeger ook hebben omgedraaid voor zo’n gigantische hoeveelheid decibel. En, ik ben er niet trots op, grote kans dat ik ondertussen tegen Ro iets zou mompelen in de trant van: ‘Waarom maken die ouders geen korte metten met dat gekrijs? Zo houdt het natuurlijk nooit op.’ Maar nu ben ik zelf de Sjaak en ik vind de hele situatie behoorlijk gênant. Wat blijkt, nu ik dit zelf meemaak? Het ligt allemaal niet zo zwart-wit als ik altijd dacht.

Ik hoor ze denken

Verderop staat een stel toe te kijken, naast me hoor ik gesmiespel. En misschien bedoelen ze er niets mee, maar ik voel me tot op het bot veroordeeld. Dit voelt zo onterecht! Het liefst zou ik willen uitleggen dat ze haar dag niet heeft, maar normaalgesproken (echt waar) een hartstikke leuk kind is. Tegelijkertijd, en dat is vooral hormonaal, zou ik net als mijn obstinate dochter tegen ze willen krijsen dat als ze het allemaal zo goed weten, ze het dan inderdaad maar moeten oplossen.

Let it go!

We kunnen niets anders dan de situatie uitzitten. Onze kleine Rose is bloedje chagrijnig en ik kan een compleet entertainmentteam uit de kast trekken, dat verandert helemaal niets. Ze voelt haarfijn aan dat ik me onprettig voel bij zoveel verbaal geweld; ik vermoed dat ze stiekem nog een tandje bijzet voor het effect. Van binnen weet ik dat ik die blikken van me moet laten afglijden, net als eventueel commentaar. En toch lukt het niet.

Lieve moeder in de supermarkt!

Juist op het moment dat ik van ellende even niet meer weet waar ik het zoeken moet, staat ze voor mijn neus: die lieve moeder, die me toevertrouwt dat ik me niet moet druk maken. Dat zij om deze reden haar zoon heeft thuisgelaten, maar dat ze weet hoe opgelaten je je kunt voelen. De tranen branden in mijn ogen, zo opgelucht ben ik met dit beetje begrip. Soms is dat namelijk alles wat je nodig hebt. Ik graai de laatste boodschappen bij elkaar en we wandelen naar huis. Ze valt in slaap. Ro knijpt even in mijn hand. ‘Zie je wel, niet meer zo druk maken volgende keer. Het lost zich vanzelf weer op.’

Hoe ga jij om met zo’n supermarktdrama?

De foto van de huilende baby is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

6 Replies to “Supermarktdrama met brullende dreumes en baby – slechte timing!

  1. Ik had dus vanmiddag precies hetzelfde: J opgehaald bij de kinderopvang en nog “snel” even naar de winkel wat voor het avondeten regelen… Nou, van dat snel kwam niet veel terecht. Ik liep met Meneer op mijn arm de winkel binnen, maar voordat ik het doorhad had hij de vers gebakken broodjes al gezien en was het “DIE, DIE, DIE!!!” In eerst instanties vonden die oudjes het nog wel leuk in de winkel, maar naar mate hij harder begon te schreeuwen, kreeg ik ook de verwijtende blikken te verwerken en dacht ik exact hetzelfde: doe het dan lekker zelf als jullie het zo goed weten. Gelukkig had ik mijn vrouw ook bij me en heb ik haar maar snel laten afrekenen. Ondertussen liep ik samen met J naar buiten… en weer naar binnen… en weer naar buiten… Totdat ik er helemaal klaar mee was. Ik heb hem snel in de auto gezet en toen mijn vrouw kwam aangelopen zijn we snel naar huis gegaan; wat een feest, shoppen met je kind… 😛

    1. Haha idd, zeker als ze er overduidelijk geen zin in hebben. Gelukkig waren jullie samen, dat scheelt echt een hoop!

      Fijne kerst 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge