spugende dreumes

Spugende dreumes blijkt nieuwe fase? Onze dochter lijkt wel een kleine lama!

Na het dagelijkse gegil dacht ik stiekem dat wij ons portie opmerkelijke fases wel hadden gehad. Maar niets bleek minder waren: inmiddels hebben we een spugende dreumes in huis. Nieuwe fase? Hoe komt ze eraan – en belangrijker: hoe komen wij er weer vanaf?

Spugende dreumes

Het begint gezellig, die middag. Eenmaal uit bed werkt Rose verrassend lief mee als ik haar luier verwissel, ze wacht geduldig tot haar rits dicht is en helpt me met het weggooien van haar luier. Vervolgens zit ze braaf aan tafel. Net wanneer ik haar enorme bereidwilligheid eng begin te vinden, keert ze terug naar zichzelf. Vanuit het niets spuugt ze haar eten op de grond, alsof ze een kleine lama is. En vervolgens op het blad van haar kinderstoel. Leuk om in te roeren, denkt ze waarschijnlijk. Stralend kijkt ze me aan. Ik staar nors terug, bah!

Lees ook: Gelukkig is het ‘maar’ een fase! 7x pedagogisch bikkelen

Verbouwereerd kijk ik toe

Ik geloof niet dat ik nog langer wil praten over nature en nurture. Ik herken dit gedrag namelijk niet van June of andere nichtjes/neefjes. En het is ook geen traditioneel familiair gebruik om na het eten in een hoekje van de kamer te tuffen. Geen idee dus waar ze haar nieuwe hobby heeft opgeduikeld. Eigenlijk erger nog: ik vind het echt ongelooflijk smerig en vrees met grote vrezen voor komende (verjaardags)bezoekjes. Misschien moeten we ons nog maar even schuilhouden tot deze ergste spuugbuien voorbij zijn? Of gewoon een waarschuwingsbordje meenemen en die als een gevarendriehoek op een paar meter afstand te zetten: pas op, kleine lama – spuugt zonder waarschuwing!

Spugende dreumes: wat doe je eraan?

Dit is dus meer dan een kleine stoornis in de motorische ontwikkeling en we zijn er niet met een klein weekje overheen. En belangrijker is: hoe komen we hier vanaf? Omdat we het voorbeeld zelf niet gegeven hebben, is het geen kwestie van je eigen gedrag aanpassen. Maar wat wel? Is het weer zo’n beruchte fase? Want in dat geval hoop ik dat het sneller overgaat dan dat gegil…Toch heb ik een paar tips voor je:

  1. Mocht je het idee hebben dat het een roep om aandacht is, negeer dan het spugen en geef aandacht op een ander moment waarbij je kindje positief gedrag vertoont.
  2. Als het spugen een kopie is van jouw gedrag (waar ik even niet vanuit ga, maar je weet het niet), dan is het gewoon simpel: stop met spugen 😉
  3. Hang in there! Ik weet dat het smerig is, maar het gaat over. Echt! Op een dag word je wakker en dan is die spugende dreumes niet meer dan een vervelende droom.
Heeft jouw kindje weleens plots gedrag vertoont waarvan je geen idee had hoe je eraan en/of vanaf kwam?

De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge