Slechte voetbalvrouw | 7 redenen waarom ik keihard faal!

SLECHTE VOETBALVROUW – Ik ben een slechte voetbalvrouw, om maar met de deur in huis te vallen. Echt, ik steun Ro in alles dat hij doet en ben hartstikke blij voor hem dat hij zijn plek op het veld gevonden heeft. Alleen dan wel vanaf de bank thuis. Waarom? Tja.. Dat vertel ik je vandaag! Ik ben benieuwd of jij fanatieker bent!

Voetballen bij de veteranen

Sinds afgelopen jaar voetbalt Ro samen met mijn vader (61) en zwager bij de veteranen. Tot nu toe gaat het niet heel best, want ze verliezen helaas bijna elke wedstrijd, maar hij vindt het heel gezellig. En van wat ik hoor, snap ik dat helemaal: een groot aantal van zijn teamgenoten heeft onze leeftijd en kinderen van 0-12. Je leest het goed, ‘van wat ik hoor’. Ik ga praktisch nooit naar zijn wedstrijden. Sterker nog, ik kon de vereniging laatst niet eens in één keer vinden.

Steun door dik en dun

Je hebt ze genoeg: vrouwen die trouw elke wedstrijd van hun man bekijken vanaf de zijlijn, omdat ze hem steunen – soms zelfs adoreren. Hoe abominabel de uitvoering soms ook is; laten we eerlijk zijn. Ik vind het knap! Vrouwen met zoveel doorzettingsvermogen, liefde, vertrouwen, die oprecht lijken te genieten… Maar ik doe het ze niet (heel vaak) na. En het is echt niet omdat ik Ro niet wil steunen in zijn hobby en mijn zwager en vader geen hart onder de riem wil steken, want ik gun ze echt het allerbeste op het veld. Ik ben gewoon een superslechte voetbalvrouw!

Lees ook Snurken oplossen met een speciaal kussen? Wij testten het uit!

Waarom ik een slechte voetbalvrouw ben?

1. Het Nederlandse weer

Even serieus: supporten is toch alleen maar vol te houden als je een dubbeldikke parka aanschaft met teddy binnenvoering, een bivakmuts op je hoofd zet en fleece handschoenen draagt terwijl je liters glühwein naar binnen kegelt? Het is veel te koud langs de lijn zolang je stilstaat (of erger, -zit). Persoonlijk vind ik het veel leuker wanneer de zon een beetje schijnt, kan je nog een beetje bij bruinen.

2. Je figuur gaat eraan

Persoonlijk denk ik dat er ruim voldoende van mij rondloopt op het moment. Er mag zelfs wat af. Sta je echter bij het voetbalveld, dan grijp je toch snel naar patat en een biertje. Althans, ik wel. En laat ik nu net niet de persoon zijn geweest die de calorieën er die middag al een beetje vanaf heeft gelopen op het veld. Ik snoep al te veel genoeg.

3. Ik kan slecht tegen gezeur langs de lijn

Het spelletje zelf vind ik best leuk. Beetje rustgevend in principe, zoals een aquarium. Maar de sfeer eromheen vind ik soms heel naar. Dat fanatieke geschreeuw en geklaag door tegenstanders, daar kan ik dus niet tegen. Laatst was ik er een minuut of twintig, toen de grensrechter (van de tegenpartij) het idee had dat er minstens zes jongens van onder de dertig in het veld stonden. Ik wilde er eigenlijk tegenin gaan, omdat ze allemaal 30+ zijn. Het is mijn zaak niet dus laat ik het, maar ik erger me wel aan dat negatieve gedoe.

4.  Wedstrijden vallen samen met Mays slaaptijd

En hoewel die de middagdutjes doordeweeks steeds vaker begint over te slaan, is zaterdag vaste prik (niet eens alleen omdat ik haar daar toe dwing). Helaas slaapt ze dan gewoon heel veel. Misschien dat het beter wordt als het lentezonnetje weer zijn intrede doet 😉

5. Ik gun Ro zijn me-time

Hij heeft het naar zijn zin met die jongens en wat ik met mijn blogvriendinnen heb, gun ik hem op het veld. Niet alleen met de training, maar ook op zaterdag nog even een biertje kunnen doen zonder dat iemand nadrukkelijk naar haar horloge staart. Of zuur begint te mekkeren dat ‘we zo toch wel gaan?’

6. Ik heb veel te doen buiten het veld

Klinkt waarschijnlijk lulliger dan het is, maar we hebben nog een huishouden dat te lijden heeft onder het bloggen/ons drukke gezin. Soms moet ik nog wat doen voor mijn werk en een andere keer boodschappen. Zaterdagmiddag staat ook vaak al vol zonder voetbalwedstrijden. En dus krijgen die dingen vaak voorrang.

7. Ik mis van alles

Die ene keer dat ik wel langs de lijn sta, klets ik vooral met mijn moeder en zusje. Het gebeurt vaker wel dan niet dat we zo in gesprek zijn, dat het ons volledig ontgaat wat er op het veld plaatsvindt. Omdat te verbergen klappen we braaf mee zodra we gejuich horen. In mijn geval kan het daarom zomaar gebeuren dat ik als een schaap klap wanneer de tegenstander heeft gescoord, omdat ik puur uit voorzorg meedoe bij gejuich. Rot ook voor Ro als hij scoort of een mooie assist geeft: die mis ik meestal.

En toch…

Toch ben ik echt wel heel blij dat Ro voetbalt. Hij heeft even tijd voor zichzelf, traint wekelijks met een gezellige groep jongens waar hij het goed mee kan vinden en laatst was hij zelfs man of the match. Daar ben ik dan zo ontzettend trots op! Al mag ik ook graag vermelden dat vanaf het moment dat ik kwam opdagen, ze ineens veel sterker begonnen te spelen en de wedstrijd afsloten met 4-2 winst. Ik wil maar zeggen! 

Hij vindt het weleens jammer. En dat doet me heus wel wat, aangezien hij elke blog heeft gelezen die ik ooit op papier zette. Dus ja, misschien moet ik er binnenkort maar aan geloven en die dubbeldikke winterjas aantrekken. Al is het maar voor de winst 😉

Sta jij graag langs de lijn?

Zij is wel fanatiek – Shutterstock

About Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (12), Rose (4) en May (3).

10 thoughts on “Slechte voetbalvrouw | 7 redenen waarom ik keihard faal!

  1. Leuk geschreven weer. Wat een fanatieke vader heb jij zeg. En leuk dat ze dit samen doen. Is toch een teken van een goede band tussen de twee. Ik vond het vroeger helemaal niet erg om langs de lijn te staan. Ik deed het graag. Was ik ook heel leuk vond waren de opgedofte voetbalvrouwen. Soms hilarisch!

  2. Grappige blog! Ik herken het vooral van vroeger, dat we elke zondag met mijn moeder meegingen omdat mijn vader moest voetballen. We speelden vooral met andere kinderen en het voetbal deed me niet zo veel. Ik heb geen partner die voetbalt maar wel een zoon gehad die voetbalde. En eerlijk gezegd vond ik het maar niets om langs die zijlijn te staan. Niet omdat ik m’n zoontje niet graag zag voetballen, maar ik erger me altijd dood aan die bloedfanatieke vaders én moeders. :’)

  3. ik zou een hele slechte zijn ook.
    ik ben in de tijd dat mijn vriend voetbalde 1 keer wezen kijken en ik bemoei me gelijk overal mee hahaha.
    want ja als ze een overtreding maken op hem spring ik het liefst het veld op.
    denk dat ik beter aan de boxring kan staan dan aan het voetbalveld hahaha

  4. Je geeft bijna alle redenen waarom ik hoop dat mijn zoontje nooit voor voetbal zal kiezen :p Bah altijd in dat nat weer gaan staan en die commentaar soms

  5. Ik kan het me goed voorstellen hoor, ik moet er niet aan denken om iedere wedstrijd langs de lijn te staan! Gelukkig voetbalt mijn man niet haha!

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten