Column | Voor altijd #teamnosleep?

voor altijd team no sleep

Ergens in de verte hoor ik een kinderstemmetje. Nog suf kijk ik op mijn telefoon en zie teleurgesteld dat het al kwart voor zes is. Het loont de moeite niet meer om nog te gaan slapen. Ik zwaai mijn benen over de rand van het bed, zo soepel als dat gaat om kwart voor 6 in de ochtend en strompel naar de babykamer. Mijn haar staat nog recht overeind en ik voel me het eenendertigjarige equivalent van Ma Flodder, zonder de sigaar natuurlijk. Ik ben dol op haar, maar niet op dit tijdstip.

Van nature ben ik geen ochtendmens: mijn bioritme begon ooit rond acht/negen uur, als ik de kans kreeg zou ik inmiddels al blij zijn met een uur of 7. June is niet anders sinds haar geboorte: een echt avondmens. Rose daarentegen is een heel vroeg, vrolijk vogeltje. Die zit om zes uur enthousiast rechtop in bed te kletsen tegen haar teddybeer of te bladeren in een boekje. Gelukkig kon ik vast wennen doordat ik in de zwangerschap haar ritme overnam, waardoor ik inmiddels wel gewend ben aan 6 uur. Maar had me dit twee jaar geleden verteld, dan had ik je voor gek verklaard.

Nu er een kleine baby bij gekomen is, draait mijn automatische piloot overuren – alles dankzij de borstvoeding, korte en gebroken nachten, lange dagen… Ro staat er iets anders in: voor zijn werk gaat hij al jaren om een uurtje of zes zijn bed uit, dus hij hoefde zich in die zin niet aan te passen met die kleintjes. Maar toch begint hij ook steeds vaker kenmerken van slapeloosheid te vertonen. We zetten flessen cola in een keukenkastje, spelen regelmatig ‘zoek de afstandsbediening’ omdat Rose er graag mee speelt en we niet altijd de energie hebben om het in de gaten te houden, vinden overal sokjes terug, zetten de waterkoker aan zonder dat de stekker in het stopcontact zat en spreken in eenzelfde vreemde wartaal, waarbij we allebei niet meer uit onze woorden komen.

Het leuke is dat we allebei doodop zijn en beter zouden moeten slapen. We hebben in elk geval nog iets te lachen wanneer één van ons een slabbetje van de grond wil rapen en tijdens het bukken het tafelblad vergeet. Of als de ander door vermoeidheid niet goed oplet en met zijn grote teen in de vormenstoof blijft haken. Leedvermaak maakt het gebrek aan energie weer wat  draaglijker. Nog even van genieten dat er een hoop misgaat, voor je het weet slapen ze de hele nacht door.

Wanneer sliep jouw kindje voor het eerst door?

Volg je Lotus Writings al op Facebook, Instagram en Pinterest? Like en blijf op de hoogte van handige tips en grappige columns!

De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock.

About Merel

Merel (35) is moeder van drie temperamentvolle dochters en zes jaar samen met Ro, haar grote liefde. Ze is gek op Van Dobben kroketten en chocola en daardoor eeuwig aan de lijn. In 2013 studeerde ze af als historica, drie jaar later startte ze een goedlopende mamablog: Lotus Writings. Voor nuchtere ouders die houden van hun kinderen, maar ook (steeds meer) van zichzelf. Die weten dat je best doen soms belangrijker is dan de uitkomst.

2 thoughts on “Column | Voor altijd #teamnosleep?

Laat me weten wat jij hiervan vindt!

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten