Nieuwe fase in haar ontwikkeling: ze is pre-puber

Nu we zo’n ruim halfjaar samenleven met een tiener (of misschien beter gezegd, een pre-puber), beginnen bepaalde dingen op te vallen. Ja, deze periode is echt anders dan hiervoor. Ze voelt zich te groot voor bepaalde dingen, is bewuster van haar omgeving en gedraagt zich regelmatig ‘groter’. Waaraan we dat zien in de praktijk?

Ze wijst óns terecht

‘Eh, iemand heeft het badkamerlicht aan laten staan,’ zijn de eerste woorden die ze zegt wanneer ze weer beneden is. ‘Ik heb hem zelf maar uitgedaan.’ Ro en ik kijken elkaar aan en doen ons best niet in lachen uit te barsten. Nog geen halfjaar geleden waren wij het die dit soort opmerkingen maakten.

We vallen flauw van de nagellakwalm

Van ons mag ze alvast experimenteren met make-up. Niet te vaak en ook niet als ze nog naar buiten moet, maar op zo’n verloren zaterdagmiddag hebben we er geen problemen mee. Deels vanuit de hoop dat ze dan op de middelbare school nooit als geplamuurde clown haar lessen zal volgen, maar ook omdat ze de interesse heeft. Klein nadeel is die nagellakgeur die penetrant door het hele huis drijft.

Kledingdrama

Junes kledingkast staat bij ons op de kamer, zodat zij meer ruimte heeft. In principe geen probleem. Maar soms loop je naar boven, nadat zij weer is gaan buitenspelen met een andere outfit aan, en dan tref je op het bed een berg afgekeurde kleding… Fijn! Ik begrijp mijn moeder nu eindelijk écht.

Schaamtegevoel

Nu was June altijd al vrij uitgesproken in haar mening over ons, maar de laatste tijd heeft ze het hart écht op de tong. Dat je haar ’s ochtends naar school wil brengen en je hoort een verontwaardigde stem verderop: ‘Doe je dat aan? Nou, ik bedoel het niet vervelend hoor, maar…’ Je kan zelf waarschijnlijk wel bedenken wat hierop volgt.

De jongens tegen de meisjes

‘Jongens proberen echt alleen maar stoer te doen, nou, ik vind dat dus zo stom,’ horen we een mopperende tienerstem uit haar kamer komen. ‘Ja inderdaad,’ beamen zij en haar vriendinnen elkaar in dit soort gesprekken. Maar toch vragen die stoere jongens de meisjes ineens verkering, voetballen tegenwoordig weer met elkaar en hebben lol. De grapjes worden grover, de lachjes geheimzinniger.

Zelfstandigheid

Waar ze eerst nog heel voorzichtig was in haar stappen, rijdt ze nu gemakkelijk met haar vriendinnetje naar de Albert Heijn (een druk bereden dijk en dito straat verderop). Ze mag in de zomer zelfstandig naar haar sportvereniging rijden en laatst informeerde ze hoe wij er tegenover staan als ze samen met een vriendin naar de trainingen voor het schoolvoetbaltoernooi rijdt (aan de rand van het dorp). Soms moet ik wel even slikken, het blijft wennen dat je kleine meisje je steeds minder nodig heeft.

Eigen persoonlijkheid

Het mooiste onderdeel van deze reis vind ik dat ze haar persoonlijkheid ontwikkelt. Ze spreekt zich vaker uit, weet wat ze wil en durft ook regelmatiger in de spotlights te treden. Tegelijkertijd is ze lief naar kinderen toe die hulp nodig hebben en toen een klasgenootje haar probeerde buiten te sluiten, besloot ze die te negeren – met het gewenste effect. Gelukkig mag ze onze hulp nog jarenlang gebruiken en we blijven voor haar klaarstaan, maar deze eerste stappen maken ons echt heel trots!

Waarin zie jij terug dat je kind een echte pre-puber is of wordt?


De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (10, 2 en 1 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

10 Replies to “7 momenten waarop je merkt dat je samenleeft met een pre-puber

  1. Haha wat leuk! Ik ben benieuwd hoe de jongens later zijn al kan Deon nu al wel van die opmerkingen hebben.
    Dat ze steeds meer zelfstandig worden lijkt mij trouwens ook wel lastig aan de ene kant…. ik geniet er nog maar extra van!
    Batboy onlangs geplaatst…Koken in de magnetronMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge