Twee kinderen op één kamer, werkt dat?

twee kinderen op een kamer laten slapen

In eerste instantie door ruimtegebrek, maar inmiddels omdat ze het zelf willen, liggen onze jongste dochters op één kamer. Hoe gaat dat in de praktijk? Helpt het? Vinden ze het niet vervelend? En wanneer stoppen we hiermee?

Je kinderen op één kamer laten slapen

Laatst schreef ik over ons dilemma: ik hoestte de longen uit mijn lijf en besloot tijdelijk op de bank te slapen, May merkte dat bij papa niets te halen viel en als door een wonder sliep ze min of meer door. Nu zijn we echt wel bereid veel van mezelf opzij te zetten voor de kinderen, maar meer dan twintig maanden niet doorslapen begon zijn tol meer dan te eisen. We waren compleet op. Concentreren lukte niet meer, cafeïne werkte voor geen meter en we kampten allebei regelmatig met hoofdpijn.

Aan het eind van de week stonden we voor een tweesprong. Gaan we door op dit pad en laten we onze dochters samen slapen op één kamer (met het risico straks twee huilende kinderen te hebben)? Of keren we terug naar de oude situatie en wachten we tot we met zekerheid kunnen zeggen dat ze volledige nachten doorslaapt?

Je kinderen samen laten slapen op één kamer

We kozen voor de eerste optie, met alle risico’s van dien. Ik logeerde inmiddels op Junes kamer, wat voor de gelegenheid erg gezellig was. En May ging bij Rose op de kamer. De eerste nacht bleef stil. Hoewel Ro en ik uit automatisme nog steeds wakker werden rond 3-4 uur, gaven die kleintjes geen kik. We sliepen bijna gelijk weer verder. Opluchting.

Bijzonder was ook de energie die door mijn lijf stroomde. Voor het eerst sinds maanden voelde ik me weer helder in mijn hoofd, wilde achterstallig huishouden aanpakken en had zin om een stuk te gaan wandelen. We hoorden samen hoe de meisjes wakker werden. May begon te kletsen in bed, waarop Rose reageerde: ‘May, niet bang zijn. Ik ben bij je!’ Dan smelt je toch?

En hoe verliepen de middagdutjes?

Dan was er alleen nog dat middagdutje. Laatst dacht ik even dat we hem voorgoed vaarwel konden zeggen, maar uiteindelijk bleek het in de praktijk reuze mee te vallen. Maandag en dinsdag sliep Rose niet, de rest van de week soms wel drie uur achter elkaar. Alleen met twee van die kleintjes in één kamer?

Na een paar dagen gaf ik de moed op. Rose vond het namelijk vooral interessant om te kijken of ze May kon wakker maken en het lukte haar inderdaad beide keren. Na twee middagen met een chagrijnige dreumes hakten we zelf de knoop maar door: middagslaapje, het is klaar! En aangezien Rose ook niet meer tussentijds in slaap valt op de bank, lijkt het of dit de juiste keus is.

Welke veranderingen heeft deze stap tot gevolg?

Een heel grote impact heeft deze stap niet op ons gezin. Maar toch zijn een aantal dingen wel veranderd:

  • We eten vrijwel elke avond om 17.00 uur: zo hebben de kleintjes naderhand nog even de tijd om te spelen , is Rose niet oververmoeid en bloedchagrijnig zodra we aan het avondritueel beginnen en is bij ons ook de rust terug.
  • We hebben onze slaapkamer terug. Diepe bewondering voor alle ouders die onbaatzuchtig hun eigen domein ter beschikking stellen aan hun kinderen, ik vind die rust en ruimte toch wel weer prettig. Niet bang hoeven te zijn dat je struikelt in het donker, een boek kunnen lezen voor het slapen gaan of nog even kletsen.
  • Langzaamaan beginnen we zelf ook beter te slapen. Ik was vergeten hoe ontzettend belangrijk je nachtrust is voor een gebalanceerd leven. Maandenlang nergens energie voor hebben, zet zich nu weer om in de wil om  urenlange gesprekken te voeren, spelletjesavonden te organiseren en gewoon spontaan op visite te gaan…

Kortom, ik ben blij dat we die knoop hebben doorgehakt. Ik wil daarom bij deze ook iedereen bedanken die ons een hart onder de riem stak, adviseerde en vertelde over eigen ervaringen!

Inmiddels slapen onze dochters bijna drie jaar samen op één kamer

Hieronder de meest gestelde vragen over het samen slapen en onze antwoorden daarop.

Hoe vinden ze het zelf?

We merken aan ze dat ze het over het algemeen wel prettig vinden. In de eerste jaren was het nog weleens wennen – ook omdat ze een ander slaapritme hebben. Maar ze missen elkaar echt wanneer de ander niet op de kamer ligt.

Hebben ze nooit ruzie?

Het zijn zusjes. Dus ja, ze maken regelmatig ruzie. Maar ik denk dat het niet per se vaker of minder vaak is dan anders. Het enige is natuurlijk wel dat je elkaar expres kan irriteren, bijvoorbeeld door op het bed van de ander te gaan liggen. Maar het valt eigenlijk reuze mee, zeker nu ze iets ouder zijn.

Maken ze elkaar wakker?

Ja dat wel. May zou makkelijk kunnen doorslapen tot half 8 wanneer ze niet met Rose op een kamer lag, denk ik. Aan de andere kant opent zij ook weleens haar ogen rond 6 uur en dan maakt ze haar zus ook wakker. Kortom, voor onze nachtrust is het niet per se de beste keus.

Wat gebeurt er als ze apart slapen?

Dan missen ze elkaar. Vooral onze jongste, die kan ook echt heel boos worden wanneer ze het idee heeft dat Rose de benen heeft genomen ‘s nachts. Eigenlijk gebeurt dit ook bijna niet. Ze zijn vrijwel altijd samen, hier of bij opa en oma.

Wanneer stoppen jullie met samen op één kamer slapen?

Sowieso wanneer ze er genoeg van krijgen. Op termijn willen we graag een stapelbed halen en ze op die manier iets meer privacy geven. Maar goed, tegen die tijd zijn ze alweer een stukje zelfstandiger. De stap die daarop zal volgen is voor beide een eigen kamer.

Als je meerdere kinderen hebt: zouden jullie ze (door de situatie) samen laten slapen op één kamer?

Volg jij Lotus Writings al op Facebook, Instagram en Pinterest

De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

About Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (13), Rose (5) en May (4).

16 thoughts on “Twee kinderen op één kamer, werkt dat?

    1. Ja je hebt gelijk ook 🙂 Dat hebben we hiervan wel geleerd.
      Ben inderdaad wel blij dat we vroeger eten, al is het maar om dat gehaast na etenstijd te voorkomen.

  1. Hier sliepen de boys ook samen. Totdat het bij de jongste een beetje begon door te wegen dat de oudste iedere dag al voor 6uur ‘s ochtends 10 keer op en af naar de wc was gestampt en hem dus ook wakker maakte terwijl hij wel een lange slaper is. Gevolg: een verschrikkelijk chagrijnig kind. En als ik zeg chagrijnig, dan kan ik je verzekeren: zoonlief is dan echt chagrijnig 😀
    En wij dus ook, want ze waren dan al van ‘s ochtends vroeg uiteindelijk aan het kwebbelen en spelen en …
    Onze slaapkamer dan maar aan zoonlief gegeven en wij verhuisd naar de logeerkamer. Veel beter nu 😉

    1. Ah, ja ik snap het wel. Als ze allebei een heel ander slaapritme hebben, is zo’n oplossing ook niet zaligmakend meer. Die houden we in gedachten, mocht het nodig zijn!

  2. Onze 2 kindjes slapen sinds een aantal maand ook op 1 kamer, niet uit plaatsgebrek, integendeel want er staat
    nog een kamer leeg, maar gewoon omdat het werkt. Onze oudste zoon zingt altijd liedjes en de jongste kan moeilijk slapen en wat blijkt? Op één kamer zingt de ene de andere in slaap… Het enige nadeel is de ochtenden, want dan maken ze elkaar wel wakker.
    Er is zelfs een speelhoekje in de kamer: https://kool-family.com/2016/12/12/ons-huis-de-binnenspeeltuin/
    Groetjes
    Kris

  3. Mijn kinderen slapen ook samen op 1 kamer wegens ruimtegebrek.
    De jongste start in zijn eigen bed tot hij wakker wordt voor een voeding en dan komt hij bij mij in bed tot de ochtend zodat ik niet elke x heen en weer hoef te lopen (sommige nachten drinkt hij 4 keer andere keren maar 2).

    Persoonlijk vindt ik het heerlijk dat ze samen slapen, zo wennen ze beide om te slapen met omgevingsgeluid en dat is altijd handig.
    En het is natuurlijk ook veel gezelliger als ze later groter zijn.

    1. O dat is ook een handige manier van aanpakken, door in elk geval te laten slapen tot de eerste voeding. Hadden we eigenlijk ook wel kunnen doen, achteraf gezien. En ja ik denk inderdaad dat het een stuk gezelliger en ook praktisch kan zijn, mits het natuurlijk werkt tussen de kinderen onderling.

    1. Ruimtegebrek 🙂 Daarom sliep de kleinste ook heel lang op onze slaapkamer. We wilden dat ze eerst zou doorslapen voor we deze stap konden nemen, anders zaten we ‘s nachts met twee huilende kinderen. Alleen duurde het ff haha! Maar ja ik ben heel blij dat het werkt! Hoop dat ze het later ook nog steeds gezellig vinden…

Laat me weten wat jij hiervan vindt!

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten