Erop uit | Roadtrippen met kinderen? Zo doe je dat!

ROADTRIPPEN MET KINDEREN – Meer dan 600 kilometer reizen met June samen voelde voor mij wel als een roadtrip. En hoewel we nergens onderweg bleven overnachten, maakt dat volgens mij allemaal niet uit. Hoe je zo’n lange reis overleeft met z’n tweetjes vertel ik vandaag! Waar je allemaal aan moet denken om onverwachte tegenvallers vooraf al te tackelen ook. 

Europa-Park

Op uitnodiging naar Europa-Park: voor mij was het nu al één van de allerleukste dingen die ik dit jaar mocht meemaken. Des te shockerender ook dat het park laatst een flinke tegenslag heeft moeten verwerken tijdens de brand.

Onderdeel van onze reis was daardoor ook een roadtrip richting het Zwarte Woud. Een flinke rit (minstens 620 kilometer) waarbij ik de enige was die kon rijden, al had ik daar vooraf geen problemen mee of stress over. Natuurlijk heb ik de mazzel dat June al 11 is en dus redelijk zelfstandig. Of ik er zo laconiek in zou staan met een peuter, weet ik nog zo net niet. Dan kan je geloof ik maar beter drie dagen van tevoren vertrekken… Maar met een tiener gaat het prima! Daarom vandaag een uitgebreid verslag van onze reis én tien adviezen voor wanneer je zelf ook een flinke reis gaat maken.

Lees hier het verslag over ons bezoek aan Europa-Park in twee delen.

Roadtrippen met kinderen door België, Luxemburg, Frankrijk en Duitsland

Vertrek

De avond voor we gaan rijden (lees: ergens na 23.30 uur), slaat de twijfel toe. Is acht uur niet veel te laat om weg te gaan als we rond 16.00 uur in Zuid-Duitsland moeten zijn? Zes uur rijden, totaal twee uur pauze… ‘Ik zou half 8 vertrekken,’ adviseert vriendin C. die veel beter georganiseerd is dan ik, wanneer ik mijn twijfels bespreek. Ze heeft gelijk. De volgende dag wek ik June met de opbeurende boodschap dat ze nog harder moet gaan opschieten, omdat ik eigenlijk rond 7 uur de straat uit wil rijden.

Ze accepteert het met mild gemopper, zoals de meeste tieners doen rond dat tijdstip, maar werkt wel mee. En hoewel we het absoluut niet halen – we zitten pas om tien voor half in de auto – gaan we een stuk eerder van huis dan we eigenlijk van plan waren. Is toch mooi veertig minuten extra. Dat we die keihard nodig hebben, zal later blijken.

Bucketlist: roadtrip

We gaan samen roadtrippen, zij en ik. Een bucketlist-dingetje, al stond daar buiten het  Noorderlicht en die roadtrip niet bijster veel op. Ik heb er zin in. Ro verzucht nog maar eens dat hij blij is zelf niet zo’n enorm stuk te hoeven rijden en drukt me op het hart veilig aan te komen, maar ik prop vol goede moed de laatste opladers en het transparante lenzendoosje in mijn zwarte leren tas. Een rondje laatste kusjes en dikke knuffels later zitten we, stellen de TomTom in en draaien eigenlijk al vrij vlot de snelweg op. Langzaam verruilt even na de grens het gladde asfalt zich voor een iets hobbeliger variant en het lekkere tempo waarmee we richting het zuiden reden voor files. Tja, had ik maar niet moeten kiezen voor de toeristische route door België.

Toeristische route

Een klein uur later dan gepland zien we gelukkig weer bekend terrein: de glooiende heuvels van de Belgische Ardennen. Ik tank in Wallonië en bedank in mijn allerbeste Frans, waarmee ik hoge ogen scoor bij June. Met mijn uitgebreide uitleg over de Franse taal die daarop volgt trouwens aanzienlijk minder. Maar veel tijd om zich te ergeren heeft ze niet, want we naderen Luxemburg(‘Dat heet hier Luxamboerrr, lieverd’ – vervelend voor haar, maar ik kon het gewoon niet laten) en daar ben ik nog nooit geweest. Lijkt me een prima reden om daar onze eerste sanitaire stop in te lassen. Noodzakelijk ook trouwens inmiddels. Mijn gebeden worden gelukkig verhoord: na de grensovergang zien we het bordje dat een tankstation aankondigt.

Mijn ingebouwde GPS hapert

Enthousiast neem ik de afslag. Te vroeg. Niet veel later rijden we daardoor op volle kracht België weer in helaas en aangezien we nog een keertje Luxemburg sanitair gezien niet meer redden, stoppen we maar bij de Mac op zo’n honderd meter van de grensovergang. Hoewel dat ook geen enorme tegenvaller is hoor: June houdt er een lekkere Nutella muffin aan over en ik mag een klein hapje. De hoop op nog een stop in Luxemburg vervliegt als we binnen de kortste keren opnieuw de tweede grens overgaan. Het landje is immers maar klein.

Idylle

Noord-Frankrijk, dat ik eigenlijk altijd voor me zag als een idyllisch landschap met authentieke dorpjes en prachtige groene vergezichten valt ook een beetje tegen doordat ze lukraak allerlei industriële, uitzichtverpestende gebouwen tussen het groen hebben neergekwakt. Jammer. Duitsland op de terugweg dus, neem ik me stellig voor. We zitten lekker te kletsen en met de kilometers, vliegt ook de tijd voorbij.

Maar dan doemt ineens een onverwachte tolweg op. Ik heb net € 5,00 in mijn zak zitten (die ik voor de zekerheid nog snel had meegenomen) en wat kleingeld in mijn portemonnee. Oeps! Ik schiet meteen in de stress: wat nu? Er rest ons maar één oplossing: we besluiten de tolwegen verder maar gewoon helemaal te vermijden. Ik heb geen zin om voor zo’n poortje te staan en er niet doorheen te komen, omdat je niet kan pinnen.

Mijn gebeden worden opnieuw verhoord

Alles heeft zijn voordeel. Want daar is ineens het idyllische Frankrijk waar ik eerder nog zo naar verlangde. We tuffen achter tractoren aan over de eindeloze heuvels, maken afdalingen langs ravijnen en mijn hellingproef wordt nog maar even flink op de proef gesteld wanneer we gevoelsmatig in een hoek van 45 graden stilstaan voor een stoplicht.

Ellende! Nooit eerder was ik zo dankbaar om de Duitse grens te bereiken. Net op tijd trouwens. De presentatie begint om 16.00 uur en we rennen 15.57 uur het hotel in. Tot zover onze eerste roadtrip-ervaring. Het is een beetje een samensmelting van emoties: trots dat ik het überhaupt gered heb, nasleepje stress van de tolwegen en secundaire route, blijdschap om de andere bloggers te zien en dikke vermoeidheid van achtenhalf uur rijden.

10 tips voor als je gaat roadtrippen met kinderen

Na mijn ervaring besloot ik daarom 10 tips samen te stellen voor het geval je onervaren gaat roadtrippen met kinderen. Of sowieso misschien wel. Want een stuk van minstens zes uur zonder tussenstops was toch iets intensiever dan ik vooraf had verwacht. Misschien maar goed ook 😉

Controleer vooraf welke verkeersregels de verschillende landen hanteren

In Nederland zijn we vrij soepel. Dat zou je misschien niet helemaal verwachten als je de welbekende wit-paarse envelop op de deurmat treft bij thuiskomst, maar je hoeft in elk geval geen arsenaal aan voorzorgsmaatregelen in de auto te hebben. Direct over de grens is dat wel anders. Denk dus voor een roadtrip door België, Luxemburg, Frankrijk en Duitsland aan:

  • Verbandtrommel
  • Gevarendriehoek
  • Lichtgevende hesjes
  • Alcoholtest (nu nog niet verplicht; Frankrijk)
  • Jerrycan met 5 liter benzine
  • Milieuvignet (Duitsland; zonder kom je bepaalde steden niet meer in of riskeer je een boete – en let erop dat je dit ruim op tijd aanvraagt)

Maak het jezelf zo comfortabel mogelijk onderweg

Zorg voor voldoende eten en drinken, voor het geval je net beseft berentrek te hebben en je een bordje voorbij ziet flitsen met ‘volgende tankstation 50 km’. Voor kinderen is het prettig als je een kussen meeneemt en misschien een dekentje, zeker wanneer je vroeg vertrekt. Kunnen zij nog een beetje slapen en jij in alle rust wakker worden.

Bereid je voor met een woordenboekje

Wanneer je in je beste steenkolenfrans probeert uit te leggen dat je ‘du argent à la maison en Hollande’ hebt laten liggen en graag wat cash zou willen hebben voor de ‘route à péage’, bestaat de kans dat een willekeurige tankstationmedewerkster beweert dat je alleen maar geld kan pinnen in Duitsland (over 223 kilometer dus). Ik zeg het maar even. Ik durf namelijk te wedden dat wanneer ik vloeiend had gevraagd of ze me misschien konden helpen, dat ze heel anders zouden reageren.

Neem voldoende kleingeld mee

Daarover gesproken: neem voldoende brief- en kleingeld mee en als het even kan ook nog een creditcard. Want die tolwegen in Frankrijk doemen ineens voor je op als een naar monster in een spookhuis. Echt, je wil niet weten hoe dat voor je stresslevel is. Bovendien is de toeristische route door Frankrijk heus prachtig, maar op gezette tijden ook doodeng. Zeker wanneer het ravijn onder je behoorlijk diep is en achter je een gehaaste fransoos opduikt. Dus echt: ga voor de tolwegen, dan ben je veel sneller en heb je geen last van tractoren.

Vertrek op tijd

Zeker als je gebrekkig bent op het gebied van time management is het wel handig om nog een paar uur extra uit te trekken bovenop je eerste inschatting. Ga je via België? Vertrek dan rond 6 uur, zodat je de files bij Antwerpen en Brussel (grotendeels) ontloopt. Dat scheelt je zoveel reistijd!

Houdt voldoende rustpauzes

Afhankelijk van je karakter natuurlijk. Maar lijk je op mij en ben je het liefst in grote stappen snel thuis (of in dit geval op je bestemming), stel dan in elk geval een wekker in. Neem zeker elke twee uur even een momentje rust. Ga uit de auto, strek de benen en neem wat te drinken of eten. Je hebt die rust nodig, zelfs als je gevoelsmatig nog wel vier uur vooruit zou kunnen. Het houdt je een stuk scherper en dat heb je nodig. Zeker als je, ondanks mijn goedbedoelde advies, toch off-road gaat in Frankrijk en heuveltje op, heuveltje af richting Duitsland rijdt. 

Geniet onderweg

Want even eerlijk: hoe vlot Nederland ook mag doorrijden met zijn vlakke wegen, zo prachtig is rijden in het buitenland. Althans, in België, Luxemburg en een deel van Frankrijk wel. Schitterende vergezichten, een uitzicht waar je U tegen zegt en overal groen. Geniet ervan. Zo vaak zie je het niet en het maakt je reis zo bijzonder.

Praat eindelijk ongestoord met elkaar

Eén van de fijnste dingen aan onze roadtrip was dat we alle tijd hadden om over van alles te kunnen kletsen. Persoonlijke zaken, maar ook lachen om eigen grapjes. En spelletjes spelen. Voor mij was de reis heel waardevol, zeker ook om deze reden. June heeft genoten en ik minstens zo hard. Exclusief de tijd voor elkaar nemen is iets dat er in het dagelijks leven nogal eens bij in schiet en eigenlijk is dat natuurlijk ongelooflijk zonde.

Zet je verstand op nul

Hou je niet te veel bezig met mogelijke tegenslagen en accepteer wat op je pad komt. Dat scheelt echt enorm. Hoewel ik lichtelijk in paniek raakte toen die tolwegen ineens opdoemden en we daarna over die verschrikkelijke landelijke weggetjes moesten rijden, had ik verder de knop eigenlijk al omgezet toen we de straat uitreden. Ik ging een flinke tocht maken en het interesseerde me niet hoelang we erover zouden doen (in principe). Het enige dat echt telde was dat we aan zouden komen en gingen genieten. En dat hebben we zeker gedaan!

Ga terug via Duitsland

Want echt, dat toeristische is leuk hoor. Maar als je naar huis wil, dan wil je gewoon naar huis. En die Duitsers hebben een prima, strak wegennet. Weliswaar soms wat deprimerend als je ziet dat de volgende afslag op je pad pas over 298 kilometer komt, maar het gaat wel lekker snel. Bovendien heb je geen tolwegen, af en toe ook leuk uitzicht als je over een metershoge brug rijdt (niet naar beneden kijken met hoogtevrees – maar écht NIET) en ga je constant rechtdoor. Beste tip die ik je kan geven.

Zou jij durven roadtrippen met kinderen?

Author: Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (12), Rose (4) en May (3).

One Reply to “Erop uit | Roadtrippen met kinderen? Zo doe je dat!”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge