Ro | Vier jaar vaderschap en de opmerkelijkste vraag die ik kreeg

VIER JAAR VADERSCHAP – Onze lieve dochter Rose is vier jaar geworden. Vandaag blikt Ro terug op zijn beleving van het ouderschap en vertelt over de vreemdste vraag die hem de afgelopen jaren gesteld is. 

We hebben een kleuter!

Vandaag is Rose vier. Een kleuter. Onvoorstelbaar: dat kleine meisje met haar lichtblonde krullen, lichte huid en (toen al) directe blik, die niet veel meer deed dan poepen, huilen en slapen. Heel veel slapen. Zelfs zoveel dat we op dag twee in een washandje koud water boven haar gezicht knepen in de hoop dat ze wakker werd om te kunnen drinken, compleet tevergeefs. Want toen was ze al behoorlijk eigenwijs en koos ze zelf de momenten waarop ze ergens zin in had. En dat laatste is niet weggegaan.

Lichtblonde krullen

Je leest het inderdaad goed: lichtblonde krullen en een lelieblanke huid. Wie kon vermoeden dat ze er zo uit zou komen te zien? Met een donkere vader en lichte moeder verwacht je toch een dochter die de gulden middenweg kiest. We hebben destijds dan ook gedacht dat het kleurtje nog wel zou komen, net als onze omgeving.

Maar wat dat betreft wachten we nog steeds: haar haren zijn nog altijd goudblond en haar huidskleur lichter dan die van Merel. Sterker nog, we smeerden haar een paar jaar geleden in met factor 50 en binnen een kwartier kleurde haar huid lichtroze. Kortom, een bijzondere, onverwachte (en uiteraard prachtige) mix van onze genen.

Mijn gezicht

Iets dat ontegenzeggelijk wel van mij komt, is haar gezicht. De uitdrukkingen die ze soms maakt wanneer iets niet naar haar zin is, net als haar neus, wangen en de vorm van haar gezicht zijn een kopie van mij – maar dan dus lichter. Ook de boevenstreken die me inmiddels ontelbaar veel grijze haren bezorgen, schijnen een spreekwoordelijke appel te zijn die niet ver van de boom valt. Je kent het misschien wel: dat je zit te klagen over wat ze nu weer heeft uitgehaald en je moeder niet veel meer doet dan hard lachen en zeggen: ‘Tja,…’

Commentaar

Weet je zeker dat ze van jou is?

Niet lang na de geboorte toonde ik trots een foto van onze pasgeboren dochter aan een collega. ‘Hm…,’ was zijn eerste reactie, ‘weet je zeker dat ze van jou is?’ Weliswaar met een lach, maar tegelijkertijd zag ik wel dat hij serieus was. Het enige dat ik kon doen, was lachen. ‘Nee, ze is waarschijnlijk van de melkboer.’ Hoe moet je immers anders reageren op zo’n vraag?

Vaderschapstest

De kans dat je een blank kindje krijgt wanneer één van de ouders blank is en de ander donker, is 1 op de 1.000.000 volgens deze website. Je zou dus bijna zeggen dat we een abonnement op de loterij moeten nemen. Hoewel ik me nooit heb afgevraagd of Rose mijn dochter wel is, blijkt twijfel onder vaders toch vaker voor te komen dan je denkt.

Mattie

Niet om hem nog maar eens door het slijk te halen, maar hij is wel het bekendste voorbeeld: Mattie Valk, bekend als radio-dj bij Qmusic zou in 2016 de trotse vader worden van een tweeling. Maar kort na de geboorte bleek hij toch niet de vader. Niet veel later ontstond een run op vaderschapstesten, kon je destijds in de media lezen.

In praktische zin is het natuurlijk goed dat zo’n vaderschapstest bestaat: stel dat de moeder in kwestie meerdere bedpartners heeft gehad rond de tijd dat de bevruchting plaatsvond, dan is het toch prettig als je met zekerheid kan vaststellen of jij wel of geen biologische vader bent. Of bij mannen die in scheiding liggen en vermoeden dat hun ex vreemdging. Als man verkeer je wat dit betreft toch in een kwetsbare positie in Westerse landen: denk maar aan de vaders die in de rechtbank financieel worden uitgekleed door hun ex en vervolgens nauwelijks contact mogen hebben met hun kind. Dan kan het biologisch gezien maar beter wél allemaal goed zitten.

Het zit in de familie

Dat deze bijzondere mix gewoon de uitkomst lijkt te zijn van de samensmelting van onze genen bleek toen May geboren werd. Ook zij had een lichte huid, al kleurt ze wel een stuk sneller dan haar elf maanden oudere zus. Maar waar Rose een bos krullen heeft, kreeg zij het sluike haar van Merel.

Hoe het nu gaat?

Geen twijfel meer mogelijk

Kijk, aan haar huidskleur valt nog steeds niet te tornen: ze kleurt nagenoeg niet, ook niet wanneer ze in de zon komt. Maar niemand twijfelt tegenwoordig nog of mijn genen werden doorgegeven in onze kinderen. De pure frustratie waarmee ik hun naam uitroep in de supermarkt, de ingesleten frons op mijn voorhoofd of de manier waarop ik ze corrigeer wanneer ze weer één of ander geintje met me proberen uit te halen… Tja, dat kan alleen papa zijn.

Wat is de opmerkelijkste vraag die jij (of je man) ooit kreeg na de bevalling?

About Ro

Ik ben Ro (33), vriend van Merel en (stief)vader van June (11), Rose (3) en May (2). In het dagelijks leven werk ik als uitvoerder voor een grote energiemaatschappij, behalve vrijdag: die dag is voor de kinderen. Zo nu en dan schrijf ik een blog met mijn vaderlijke kijk op opvoeden.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten