Rianne | Die boterham na het avondeten: doen of niet?

boterham na avondeten

Gastblogger Rianne heeft een drukke baan. Als gevolg daarvan merkt ze dat haar schema thuis ook steeds voller wordt. Maar die boterham als haar zoontje iets minder eet, is dat nu handig? In deze blog vertelt ze openhartig over hun verhouding met eten. 

Balans? Welke balans?

Op mijn werk als stomaverpleegkundige is het momenteel heel druk. Die hoge werkdruk komt vooral doordat we collega’s missen, de zorg in zijn totaliteit steeds zwaarder en complexer wordt en de afdeling ligt behoorlijk vol. Daardoor is het tegenwoordig eerder regel dan uitzondering dat ik langer doorwerk: ik wil de patiënten en hun problemen allemaal kunnen helpen en voel me erg verantwoordelijk.

In de drukte het avondprogramma afwerken

Doordat ik later vertrek vanaf het ziekenhuis, sta ik tegenwoordig bijna altijd in de file en ben daardoor pas na zessen bij Corné. Met alle gevolgen voor mijn eigen avondprogramma: ik haal hem op en we gaan snel naar huis, waar ik kook, we eten (als het even lukt ook met manlief) en dan naar bed. Maar ik denk dat alle werkende moeders het wel herkennen: rond die tijd heb je helemaal geen zin meer om nog uitgebreid in de keuken te staan. Zeker niet met een vermoeide dreumes aan je been.

Alternatieven

Op de dagen dat het niet anders kan of ik merk dat hij erg moe is, heb ik gelukkig altijd wel een potje staan of wat left-overs in de vriezer. Dan kook ik later wel voor mijn man en mezelf. Maar leuk is anders.

Hij eet niet meer zo goed als eerst

Dreumesen schijnen dat we vaker te doen. Dat ze als baby het potje nog net niet uitlikten, maar als dreumes ineens hun stem ontdekken en die gaan gebruiken. Eet hij op de ene avond met smaak de macaroni weg, dan speelt hij de week erop met de pasta alsof hij niks viezers kan bedenken. Het maakt echt niet uit wat er op zijn bordje ligt: hij is zo wispelturig als het weer. Maar als zijn vader en ik iets later eten, is hij er als de kippen bij. Staat hij aan je zij: ‘Happen!’ en eet vervolgens gewoon gezellig mee.

Eerder schreef ik een blog waarom kinderen op een bepaald moment soms stoppen met fruit eten. Hier vind je ook handige tips waarmee je aan de slag kunt om ze meer vitaminen binnen te laten krijgen.

Ik weet niet goed wat we ermee moeten

Moet je in dit geval de strijd aangaan? Juist negeren? Helpen met eten of het hem zelf laten doen? Ik maak me niet echt zorgen: hij is vrolijk, eet wel volgens de voorschriften en gedraagt zich als een normaal kind, dus het zal allemaal wel loslopen. Toch knaagt er iets. Hij is een smal mannetje van net 9 kilo (16 maanden) en het zit in de familie: mijn man was als kind ook smal gebouwd. Daarom geef ik hem weleens een boterham, al voelt dat ook niet helemaal goed. Want hoelang blijf je dat doen? Hij moet ook niet leren dat je brood krijgt wanneer je slecht eet natuurlijk.

Obesitaskliniek

Waar mijn zoon aan de smalle kant is, voer ik zelf juist een strijd tegen de kilo’s. Oktober 2017 begon ik met een begeleidingstraject bij een obesitaskliniek die niet opereert. Eigenlijk ben ik al jaren te zwaar, maar eind 2015 wilde ik écht aan de slag. Ik wilde namelijk graag zwanger raken. Mijn wens werd veel sneller dan verwacht verhoord en ik moest het traject afzeggen.

Inmiddels heb ik het echter weer opgepakt en ik krijg binnen een halfjaar 27 afspraken met een psycholoog, fysiotherapeut en diëtiste. Met de steun van mijn lieve, flexibele schoonmoeder kan ik deze zes maanden lang aan mezelf werken. Het is confronterend en enorm intensief, maar ook goed. Voor ik zwanger raakte woog ik 106 kilo, afgelopen oktober 112,4. Maar ik ben op de goede weg: dankzij de therapieën en nieuwe levensstijl kan ik melden dat er al 7 kilo vanaf zijn. In mijn gastblogs wil ik jullie op de hoogte gaan houden van de vorderingen.

Geef jij je kindje een boterham als hij even iets minder eet?

Volg Lotus Writings ook op Facebook, Instagram en Pinterest en blijf op de hoogte van handige tips en grappige columns!

Afbeelding – Shutterstock

About Gastbloggers

Deze blog is geschreven door een (eenmalige) gastblogger. Hij of zij schrijft hier niet op vaste basis.

11 thoughts on “Rianne | Die boterham na het avondeten: doen of niet?

  1. Ik kan er ook nog niet over praten, mijn baby ligt nog lekker te prutsen met zijn eten Rapley-style, maar wat ik (misschien naïef) voor ogen heb is de avondmaaltijd vooral te zien als een gezellig samenzijn, en hopelijk volgt het eten dan “vanzelf”. Ik geloof dat ik hier ooit ergens een artikel over gelezen heb, kinderen in de dreumes leeftijd willen graag regie hebben over wat er wel en niet in hun mondje verdwijnt, en hoe meer strijd je ervan maakt hoe ongezelliger het wordt, zoiets. Misschien heb je er wat aan?

    1. Dank je wel!
      Helpt zeker! Sinds van de week heeft corné zijn eigen lepel en wij een. Zo heeft hij controle en kunnen wij zonder strijd een lepel vol klaar kunnen leggen voor hem

  2. Och die drama met het avond eten soms.. het lelijke is dat Justen altijd het eten wilt wat in mijn bord ligt.. terwijl in zijn bord PRECIES het zelfde ligt. Vooral met rijst gerechten is dit identiek aan elkaar. Nog moet en zal hij uit mijn bord eten ? .. Ik eet nu dus standaard zijn bord leeg en hij de mijne. Maar brood geef ik Niet, dat eet hij dan ook niet op als hij echt niet wilt. Als dit bij Corné wel werkt zal ik gewoon lekker zo doorgaan hoor! Je bent een kanjer Rianne

  3. Hier ook een bijna-peuter die al volop in de peuterpuberteit zit. Het avondeten is hier drama op het moment. Wij proberen alle mogelijke manieren: zelf laten eten, samen happen nemen, zelf helpen opscheppen. Soms werkt het en eet hij een paar happen (of meer). Soms wil hij ook echt niet en dan krijgt hij ook een boterham (met kaas). Dat eten komt wel weer.

  4. Super stoer dat je je traject met ons wilt delen!. En idd dat rare eten gaat ooit over. Hier geven we onze peuter nu enkel brood als alternatief als we zeker weten dat hij het eten echt niet lekker vind.
    Succes met het verliezen van de kilo’s! ?

Laat me weten wat jij hiervan vindt!

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten