Verlegen? Vanaf vandaag niet meer!

tips bij verlegenheid

Verlegenheid kan je behoorlijk beperken in je dagelijks leven. Zomaar even op iemand afstappen of een heel gesprek voeren zonder haperen of ongemakkelijke stiltes… Misschien heb je jezelf er al bij neergelegd dat dit het is. Maar dat hoeft niet. Ooit was ik ook heel verlegen, maar ik leerde ermee omgaan. En dat kan jij ook. Met deze 5 tips tegen verlegenheid kruip jij ook hopelijk (meer) uit je schulp! 

Al jaren last van verlegenheid

Aan mijn manier van schrijven lees je het waarschijnlijk niet af, maar in werkelijkheid kan ik vrij timide zijn bij onbekenden. Misschien een kwaaltje waar meer schrijfsters mee kampen: op papier komen de mooiste verhalen los, maar in werkelijkheid hou je jezelf liever op de achtergrond.

Op jonge leeftijd had ik zelfs last van erge verlegenheid. Ik was als klein meisje namelijk al heel bewust van mezelf, wist niet goed hoe je zo’n algemeen praatje hield met onbekenden en meed feestjes of gelegenheden waar ik niemand kende.

Het ergste dat ik ooit meemaakte?

Ik weet het nog zo goed! Net negen jaar, ik zat op volleybal en we hadden een uit-wedstrijd gespeeld. Bij de gymzaal werden drie meisjes afgezet, omdat hun ouders hen daar kwamen ophalen. Om ze te kunnen laten uitstappen, ging ik de auto uit. Niet veel later deed de vader van mijn vriendinnetje de autodeur dicht. Verlegen als ik was, durfde ik hem niet te vragen of ik nog mocht meerijden. Gevolg? Een doodongelukkige wandeling van anderhalve kilometer. Ik schaamde me, voelde me zo stom en was bang dat hij misschien boos was.

Wat hielp mij bij mijn verlegenheid?

Op mijn drieëntwintigste ging ik studeren. Dat vond ik een mooi moment om die verlegenheid voorgoed vaarwel te zeggen. Het hielp om een beetje de rol aan te nemen van zelfverzekerde vrouw die zich de kaas van haar brood niet liet eten. Dat werkte, gek genoeg.

Het is zelfs zo dat mensen tegenwoordig nog weleens verbaasd kijken wanneer ik vertel dat ik heel verlegen ben. Ik vergeet zelf weleens dat ik veranderd ben. Al blijft een bepaalde mate altijd aanwezig volgens mij. In grote groepen kijk ik vaak eerst de kat uit de boom en voel ik me het prettigst op de achtergrond. Ook weet ik soms gewoon niet wat ik moet zeggen. Maar ik ben niet langer bang om hardop te praten.

Hoe jij ook van je verlegenheid kan afkomen? Ik deel mijn belangrijkste tips met je!

Deze tips helpen je van je verlegenheid af!

Besef dat anderen nieuwe situaties vaak ook eng vinden

Een belangrijk kenmerk van verlegenheid is dat je heel sterk bewust bent van je eigen aanwezigheid, gedrag en de manier waarop anderen daarop reageren. Je vergelijkt jezelf ook gemakkelijk met anderen. Zij lijken echter nergens last van te hebben en stappen zelfverzekerd op die ene uitdaging af.

Maar vergis je niet. Zelfs de grootste sprekers voelen soms nog zenuwen voor ze het podium betreden en de bekendste zangers vinden die eerste noten soms verschrikkelijk. Het helpt al om te weten dat je bijna allemaal spanning voelt wanneer je voor het eerst naar een nieuwe cursus gaat. En dat meer mensen moeite hebben om in die verbouwde supermarkt te informeren waar de knakworsten staan – om maar iets te noemen. Gewoon doen dus!

Kijk het kunstje af

Een handig trucje om van je verlegenheid af te komen is om eens goed te bestuderen hoe anderen het aanpakken. Waar praten twee mensen over die elkaar nog niet kennen? Je hoeft echt geen diepgaande discussie aan te gaan over Tolstoj of Nietzsche.

Het belangrijkste: informatieve vragen stellen. Dat is de makkelijkste manier om een gesprek op gang te houden. Let wel op dat het geen kruisverhoor wordt (‘waar was je, met wie, wat deed je daar, wat at je?’). Maar stel dat iemand vertelt dat hij of zij laatst in Suriname is geweest, vraag dan hoe het was. En dat je zelf overweegt die kant op te reizen. Misschien heeft je gesprekspartner leuke tips?

Een ander idee is om de ander een (oprecht!) compliment te geven over zijn sieraden of kleding. Praat daar eventjes over. Niet te lang!

Stiltes zijn prima

Vergis je niet. Mensen die kampen met verlegenheid kunnen het gevoel hebben dat je een compleet gesprek draaiende moet houden en dat je anders faalt. Maar dat hoeft echt niet. Uit nervositeit ratelen als een kip zonder kop brengt je nergens en geeft je na afloop weer zo’n rotgevoel.

Accepteer dat een stilte ook prima is. Soms is het gesprek dan gewoon afgelopen en ga je weer door met je eigen bezigheden. En een andere keer biedt het ruimte aan de ander om jou iets te vragen.

Hoe het niet moet?

De eerste kennismakingsdag van de Eureka-week zat ik naast een meisje. Ik vertelde haar onder andere hier niet te zijn om vrienden te maken. Dit was pure sociale onhandigheid. Wat ik bedoelde te zeggen was dat ik hoopte nieuwe mensen te leren kennen, maar dat het ook oké was als het niet per se nieuwe vrienden zouden worden. Nutteloos dus, maar de opmerking floepte eruit voor ik er erg in had.

En via via hoorde ik dat zij inderdaad alleen die zin had onthouden: ‘Die Merel is ook arrogant! Wat doe je hier als je geen vrienden zoekt?’ Mooi leermoment 😉 Stiltes zijn oké! Maar: trek je er ook niets aan van als het een keertje misgaat. Dat mag.

Schaam je niet voor jezelf of je verlegenheid

Even terug naar het voorbeeld hierboven: wat voelde ik me na afloop rot. Had ik nu mijn eigen glazen ingegooid? Welnee! Het duurde even voor ik dat besefte, maar iedereen zegt toch weleens iets stoms? Je kunt er beter van leren voor een volgende keer. En lach erom of spreek het gewoon op dat moment uit: ‘Wat zeg ik dat toch onhandig, ik bedoel meer dat …’! Reageert de ander daar bot op dan is dat hun probleem en niet het jouwe.

Zoek gezamenlijke interesses

Ik rook weliswaar allang niet meer, maar sigaretten zorgden altijd voor een goed gesprek. Je zat met elkaar in de vrieskou te bikkelen en dat schepte een band. Of zet een groepje vrouwen met hoge hakken bij elkaar op een feestje, kunnen ze lekker klagen over de pijn in hun voeten. Ook andere ouders zijn fijne gesprekspartners. Je loopt vaak tegen dezelfde dingen aan in de opvoeding en kunt bijna ongelimiteerd doorgaan over je kinderen. Werkt als een trein!

Conclusie: verlegenheid is onnodig

Verlegen mensen letten vaak meer op zichzelf dan de rest van de wereld. Terwijl de rest van de wereld echt niet zo zwaar tilt aan die verspreking, je gehakkel of zenuwen. Wees gewoon jezelf, want dat is goed genoeg. Je bent een mooi mens en iedereen heeft iets te bieden. Jij dus ook. Onthoud dat wanneer je volgende keer in de supermarkt staat en iets moet vragen.

En nog een allerlaatste tip

Wanneer je het echt eng vind, beeld je dan in dat je een superspontaan persoon bent. Hoe zou hij of zij het aanpakken? Door een beetje te acteren, zal je merken dat het ook makkelijker gaat. Zet hem op!

Ben jij erg verlegen (geweest)?
Of stap je met gemak op een onbekende af?

Volg jij Lotus Writings al op Facebook, Instagram en Pinterest

About Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (13), Rose (5) en May (4).

16 thoughts on “Verlegen? Vanaf vandaag niet meer!

  1. Ik ben nog steeds verlegen. Niemand merkt het, maar ik ben het echt heel erg. Pas schrijvend kan ik zeggen wat ik vind en wat ik op mijn hart heb. Mooi stuk ? x

    1. Knap! Kan best een weg zijn om je te ontdoen van die verlegenheid.
      Inmiddels vind ik het ook niet meer eng, hoewel ik ook heel blij ben dat ik niet zomaar meer in die situatie kom haha!

  2. Ik was vroeger ook heel verlegen. Durfde zelfs geen koffie te halen omdat ik bang was om tegen mensen te praten. Heb daar ook eens een blogje over geschreven wat bij mij hielp. Behalve dingen die jij al noemt hielp het bij mij ook heel erg om meer initiatief te nemen. Ik was altijd heel afwachtend en kon eigenlijk niet goed omgaan met onverwachte dingen, dus dat maakte me heel erg onzeker. Nu probeer ik sneller zelf iets voor te stellen of inderdaad vragen te stellen. Dit ontdekte ik overigens omdat ik jaren als journalist heb gewerkt (waarbij de dus aan de lopende band onbekende mensen moet aanspreken) en dan helemaal niet verlegen was, omdat ik het initiatief had. Dat werkt bij mij dus goed.

    1. Herkenbaar! Staat hij op je eigen site?
      Bijzonder dat je dan toch de journalistiek in bent gerold. Het scheelt zeker als je zelf initiatief neemt (dan hoef je ook niet per se zelf te praten, maar kun je wel een gesprek op gang houden en dat geeft toch zelfvertrouwen).

Laat me weten wat jij hiervan vindt!

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten