Groep 6 | Pick your battles: dé techniek om te overleven met een tiener

PICK YOUR BATTLES – Opvoeden is een bijzondere taak. Het is namelijk aan jou om een kind te gaan klaarstomen voor de wereld en hem daarin de juiste handvatten te geven om er iets moois van te maken. Alleen… Hoe doe je dat? Wij zijn groot voorstander van pick your battles. In deze blog vertel ik waarom, hoe we dat in de praktijk toepassen en of het werkt. 

Hoe moet je opvoeden?

Lees een willekeurig bericht op Facebook met daarin opvoedkundige vraag en je wordt platgegooid met ongevraagde adviezen van zelfbenoemde opvoedgoeroes die allemaal de wijsheid in pacht menen te hebben. Denk bijvoorbeeld aan de moeder die wanhopig om hulp vraagt, omdat ze soms gek wordt van haar huilende baby.

  • Lekker laten liggen, is puur aandachttrekkerij
  • Wat is mis met aandacht en liefde? Je moet áltijd reageren wanneer je baby huilt. Dat is zijn enige manier van communiceren
  • Had je maar niet aan kinderen moeten beginnen
  • Probeer te achterhalen wat er aan de hand is en los het op
  • Hebben we allemaal wel eens, dat is ouderschap
  • Een baby hoort ook niet alleen te zijn. Draag lekker vaak, dan houdt het op, omdat hij zich veilig voelt

Wie weet écht hoe het moet? Ik vermoed zelf dat de waarheid ergens in het midden zal liggen; het is natuurlijk ook compleet afhankelijk van het karakter van je kind. Maar juist omdat het allemaal zo vaag is en kinderen eigenlijk als een soort bouwpakket zonder handleiding zijn, proberen alle ouders maar iets. In de hoop dat je het juiste doet.

Streng opvoeden

Sommige mensen grijpen graag nostalgisch terug naar de tijd van weleer waarin kinderen nog met de bezem geslagen mochten worden. Door de buurman. Alsof daar een hele generatie leuke kinderen uit voortkwam en we hopeloos verloren zijn nu ouders vaker begrip tonen voor hun nageslacht. Ze vinden het niet meer dan normaal dat kinderen bang zijn voor hun ouders en automatisch gezag hebben voor anderen.

Ik kan me daar persoonlijk niks bij voorstellen. Er zijn genoeg voorbeelden te noemen van getraumatiseerde volwassenen die moesten leren omgaan met de angst voor hun eigen ouders. Of die werden verstoten nadat ze een partner kozen uit de verkeerde sociale klasse. Ieders goed recht om te doen wat hij wil trouwens, maar wij kiezen liever voor een liefdevolle, warme opvoeding.

Begripvol opvoeden

Hier tegenover staat dus een andere manier van opvoeden. Begripvol, anti-autoritair, liefdevol. Ik denk dat die woorden de kern goed beschrijven. Misschien heb je daar helemaal niks mee, dan hoef je ook niet verder te lezen. Ik wil gewoon graag delen waarom we hier allebei graag onze kinderen mee grootbrengen.

Misverstanden

Misschien vooral uit eerdergenoemde hoek bestaan veel misverstanden. Ik wil ze graag weerleggen, omdat het in elk geval voor ons niet opgaat.

  • Anti-autoritair betekent dat je niet streng bent en de kinderen totaal niet naar je luisteren
  • Kinderen bepalen, ouders volgen lijdzaam
  • Hier komen de kinderen uit voort die opgroeien zonder respect voor anderen, andermans bezit en denken dat ze fantastisch zijn

Ik mag toch hopen dat al die dingen hier niet van toepassing zijn 

Wat willen we wel bereiken met onze anti-autoritaire opvoeding?

  • Dat onze kinderen zich veilig voelen bij ons en niet hoeven te liegen wanneer ze iets kapot hebben gemaakt. Fouten maken mag. Maar we gaan wél samen zoeken naar oplossingen om het weer goed te maken.
  • Dat we hier thuis alles kunnen bespreken en geen vraag te gek is. Wat heeft een kind eraan om van vriendjes te horen over seks, drugs en rock ‘n roll? Wij vinden dat wij daar een taak in hebben om ze voor te bereiden op wat er te koop is in de wereld, zodat ze weten waarom bepaalde dingen niet verstandig zijn.
  • Dat bepaalde dingen heel hoog in het vaandel staan voor ons: respect voor anderen, gezonde bescheidenheid, verstandigheid, een liefdevol mens worden en mensen helpen die je nodig hebben, zonder jezelf daarbij te verliezen. Dat zijn nogal wat doelen natuurlijk, maar het is echt niet onmogelijk als je minder belangrijke zaken een beetje laat vieren.
  • Pick your battles

Pick your battles

Kies je strijd, letterlijk vertaald. Als je je pasgeboren baby vasthoudt, kan je nog niks voorstellen bij de obstinate dreumes die over anderhalf jaar zijn schoenen uitschopt. Of de peuter die krijsend op de supermarktvloer ligt te dweilen, omdat hij geen snoepje mocht. Maar die tijd zal vast een keer komen, in welke fase dan ook. En je zal vast tegen die tijd beseffen dat niet elke strijd het waard is om uit te vechten. Simpelweg omdat er soms belangrijkere dingen zijn dan dat je kind dat ene rode shirtje draagt. Bovendien maak je het jezelf ook heel moeilijk, want het is loodzwaar om van elk detail een halszaak te maken.

Waarom Pick your battles zo’n fijne opvoedmethode is

Het geeft echt rust in huis. Geen chagrijnige ouders die op alles zitten te zeuren (haha oké natuurlijk zitten we nog steeds genoeg te zeuren; daar zijn we ouders voor, maar wel minder), je kind krijgt iets meer ‘lucht’ en je zal nog eens verrast worden. Want als je kind nu voor een dag alles zou mogen kiezen om aan te trekken, wie weet wat voor prachtige combinatie er uit de kast komt. Of niet, maar ook daar leren ze weer van. Bovendien denk ik dan ook: jouw smaak hoeft niet die van je kind te zijn. Zolang het niet te kort of krap is, valt het vast allemaal wel mee. Je hebt het uiteindelijk allemaal zelf ooit in de kast gelegd…

Pick your battles in de praktijk

Het is weer zo’n ochtend

Stuurs kijkt June me aan. ‘Ik heb niks om aan te doen.’ We zitten op bed, nog slaperig kijk ik haar aan en vraag me kort af waarom dit soort strijd op de een of andere manier altijd ‘s ochtends vroeg plaatsvinden. En dan ook nog eens meestal op vrijdag, wanneer ik mijn schaarse energie nog nodig heb om te werken. Ze is boos, omdat ik vind dat ze een schoon shirt moet aantrekken en niet die ene die ze gister al heeft gedragen. Maar haar kast is leeg, zo beweert ze, en bovendien vindt ze de shirts die ik aanwijs respectievelijk te warm en te koud. Zuchtend trek ik iets uit de schone was. ‘Ja, dat is nog niet gestreken. Dan haal ik het toch nooit om op tijd te komen?’ Nee, als je hier op bed blijft mopperen ook niet, denk ik heel zachtjes in mezelf. Om verdere escalatie te voorkomen, hou ik wijselijk mijn mond.

Lees ook: Prepuberteit en op eieren lopen – niet mijn beste kant!

Laat de strijd los

Ik kijk op de klok en zie de tijd. Ik vrees dat dit een gebed zonder end wordt als ik niet het heft in handen neem. Het kan twee kanten op gaan: boos worden leidt tot een boze tegenreactie van haar kant en het laten voor wat het is, geeft mij het gevoel dat ik faal op gebied van ouderschap. Maar aan de andere kant heb ik helemaal geen zin in deze strijd en hoe belangrijk is het nu helemaal? Het gaat om een shirt. Ik kies voor een tussenweg: ‘Weet je, lieverd, het is al laat. Ik leg de verantwoordelijkheid bij jou neer. Als jij het een goed plan vindt om dit shirt aan te houden, dan mag dat. Je bent al oud genoeg en ik kan je moeilijk nog vastpakken en iets anders aantrekken.’ Stiekem ben ik trots op zoveel loslaten van mijn kant.

Lees ook: Ouderschap: de meest ondergewaardeerde baan ter wereld

Verrassende reactie!

Eerlijk gezegd, had ik wel verwacht dat ze haar overwinning zou vieren. In tegendeel! Ze spuugt haar woorden bijna uit: ‘Laat maar, ik trek wel iets anders aan.’ Kwaad beent ze naar haar eigen kamer – ongetwijfeld om mij daar in stilte te vervloeken. En een ander shirt aan te trekken dus. Als ze niet veel later terugkomt in de slaapkamer complimenteer ik haar met deze wijze keus. Ze praat ijzig beleefd en duidelijk geïrriteerd terug. Al snel vertrekt ze naar beneden, maar roept me halverwege nog even na: ‘Mocht ik nu te laat komen, dan is dat dus jouw schuld!’ Ik vraag me af in welke surrealistische voorstelling ik nu weer ben terechtgekomen. Misschien zocht ze grenzen om tegenaan te schoppen en wilde ze eigenlijk helemaal haar zin niet krijgen? Hoe dan ook, ik besluit deze techniek eens wat vaker in te zetten, bespaart in elk geval tijd en strijd!

Pick your battles: zo kan je deze situaties oplossen

Vind je het lastig om te bedenken hoe je deze methode in de praktijk moet toepassen? Schrijf dan samen eens op welke zaken in de opvoeding je heel belangrijk vindt. Zoals u zeggen tegen onbekenden, spreken met twee woorden, respect hebben voor anderen, mensen helpen, je best doen op school etc. De rest mag wat losser.

De juiste kledingkeuze

Vind je het heel belangrijk dat je kindje draagt wat jij wil? Stel daar dan een vrije zondag tegenover, waarop hij/zij zelf de beslissingen maakt. Ben je iets losser, dan kan je bijvoorbeeld de keus geven uit twee shirts. Of alles voor de hele week klaarleggen op zondagavond. Zoek naar een oplossing waarin je zelf enige zeggenschap houdt (de regie volledig uit handen geven hoeft ook niet) en die bij jullie gezin past. Zo koos Fleur om haar dochters in hun jonge jaren de kleding voor de volgende dag aan te trekken en ze daarin te laten slapen. Het werkte voor hen. En uit ervaring kan ik vertellen dat ze twee hele lieve, beleefde dochters heeft. Dus met de verloren generatie waar tegenstanders over spreken, valt het allemaal wel mee 😉

Je best doen op school

Onder ‘je best doen op school’ verstaan verschillende mensen ook een verschillende uitleg. Voor de één betekent het dat je allemaal tienen haalt, anderen vinden het belangrijk dat je kind het best uit zichzelf haalt. Ongeacht welk cijfer daar tegenover staat. Pick your battles en focus je vooral op dat laatste. Hele generaties werden ongelukkig van het werk dat ze deden, omdat het eigenlijk niet bij ze paste. Is het niet veel beter dat ze hun talent ontdekken en daarmee iets kunnen betekenen voor anderen?

Ruzie maken

Onze jongste dochters schelen slechts elf maanden. Dat is fantastisch wanneer ze een speelmaatje zoeken, maar een ramp wanneer dat speelmaatje er vandoor gaat met jouw Barbies. Wat nu? Je kan als ouder alle ruzies beslechten en ertussen springen als scheidsrechter. Maar probeer ze ook eens te laten gaan. Ze moeten leren dat anderen die ouder of sterker zijn het soms van je winnen. En dat maakt ze creatief voor een volgende keer, zodat ze er zelf met de buit vandoor gaan. Inmiddels laat ik ze soms gewoon lekker gaan. Pas als er fysiek geweld bij komt kijken, spring ik in. Daar maken wij ons strijdpunt van en dat scheelt enorm (aangezien er dagelijks zo’n 182 kleine ruzietjes voorkomen).

Lees ook: Merel onderzoekt | Na loedermoeder vreest kind nu voor curlingouders!

Kortom,…

Pick your battles betekent niet dat je grenzeloos opvoedt. Of dat je kinderen het voor het zeggen hebben in huis. Maar wel dat je ze ruimte en liefde geeft om zich te kunnen ontplooien tot wie ze zijn. Binnen bepaalde grenzen die heel belangrijk zijn voor iedereen. Wel een keus, geen regie. Dat geeft zelfvertrouwen, een gevoel van veiligheid en een kritische blik. Hoewel dat laatste niet altijd makkelijk is, maar tegelijkertijd prettig omdat ze niet alles klakkeloos aannemen. 

Omdenken

De ultieme vorm van pick your battles is het inmiddels bekende #Omdenken. Door van je probleem een uitdaging te maken met bijbehorende oplossingen, krijg je als ouders een heel nieuwe kijk op zaken. Daar hoort Fleurs idee dus ook bij: je dochter maakt er een drama van als ze ‘s ochtends moet aankleden en niks lijkt te helpen? Dan laat je haar slapen in de legging voor volgende dag. Strijd was voorbij, happy kid, happy parents. Ze hadden nu energie over om hun dochters op te voeden tot lieve, beleefde en vriendelijke meiden. En dat is gelukt. Dus door de ene strijd op te geven, win je energie om een andere met succes te pareren.

Over opvoeden: herkenbaar (en hilarisch)!

Ben jij voorstander van Pick your battles?
Hoe vullen jullie de opvoeding in?

De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

Volg jij Lotus Writings al op Facebook, Instagram en Pinterest

About Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (12), Rose (4) en May (3).

14 thoughts on “Groep 6 | Pick your battles: dé techniek om te overleven met een tiener

  1. Ow, en ze in nog maar negen? Wat gaat dat geven als ‘echte puber’

    Ik begin hier wel duidelijk een verschil te merken in mijn oudste die volgend jaar naar de eerste klas gaat. Gaat plagen en grote mond opzetten…. Waar is mijn lieve kleuter?

    1. Haha zeggen wij ook geregeld tegen elkaar.. Ben benieuwd!

      Dat is inderdaad ook zo’n overgang. Vooral die eerste weken kan je best weleens schrikken wat er uit hun mondje komt. Ze nemen van alles over van anderen en dat trekt wel recht, maar die eerste weken kan je best weleens afvragen of je eigen lieve kindje ooit nog terugkomt (ja dus!)

  2. Wij hebben de laatste tijd ook best een beetje strijd en dan ook in de ochtend. Ik blijf het heel erg lastig vinden hoor hoe er mee om te gaan, maar goed ooit gaat het wel weer over 😉

    1. Wat soms wil helpen is een keus aanbieden: ene shirt of andere, dat gaat dan makkelijker dan wanneer je ze iets wil aantrekken. Misschien heb je er iets aan?

  3. Soms ga ik de strijd aan en soms denk ik: waar maak ik me eigenlijk druk om? Tegenwoordig voer ik bijna een toneelstuk op als ze bijv een spijkerbroek aan moet (ze wil elke jurk of rok met maillot). Kijk eens wat jij mag aantrekken…. Een supergrote gele onderbroek! En dan hou ik de spijkerbroek omhoog. En dan lachend wordt de spijkerbroek aangetrokken. Doe ik dat niet, wordt de spijkerbroek zonder pardon door de kamer gesmeten. Ik heb inwendig wel gelachen gisteren, ik legde een spijkerjurkje klaar, maar mevrouw zag natuurlijk alleen de spijkerstof. Ja hoor daar ging die op de grond. Tot ze zag wat het was. Dat gezicht, vertwijfeling, verbazing, verheugd, alles tegelijk. Onbetaalbaar! En dan met mijn gezicht in de plooi voor de zoveelste keer vertellen dat er niet gegooid mag worden.

    1. Haha geweldig, ik zag het helemaal voor me 😀
      Moeilijk om die momenten serieus te blijven he? Kinderen kunnen zo ontzettend grappig zijn (zowel bedoeld als onbedoeld, zoals in dit geval). Maar ik denk dan ook, whatever works! Uiteindelijk komt het wel goed.

  4. Haha, ik pas dat al toe sinds de peuterpubertijd van onze tweede zoon. Heel goed! Mijn derde zoon wilde vandaag trouwens ook per se een lange broek aan en een shirt met lange mouwen. Lekker warm! Gewoon gelaten…

    1. Haha! Vooral gisteren… Maar goed, uiteindelijk leren ze zo sneller dat lange mouwen en broek te warm zijn. Ze nemen het van hun ouders toch niet altijd aan. Of vond hij het geen probleem uiteindelijk?

  5. Haha O jee… Altijd fijn op de vroege ochtend… Maar inderdaad ik kies de strijd ook zorgvuldig uit hoor. Soms denk ik ook echt “ach, wat maakt het ook eigenlijk uit” en dat is soms best fijn!

  6. Oh oh oh. Ik maak m’n borst vast nat voor wat er komen gaat haha. Heel verstandig van je dat niet overal een strijd van maakt. Dat lijk me anders echt heel zwaar.

    1. Haha ja snap ik, maar denk ook maar zo: niet elk meisje is hetzelfde. En inderdaad, anders moet je er echt als een drillsergeant achteraan – heel de dag door. Vermoeiend!

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten