Ro | Waarom ik voorstelde dat Merel thuisblijfmoeder kon worden

ENIGE KOSTWINNER – Op Merels blog over het zogenaamde gebrek aan emancipatie wanneer je thuisblijft bij de kinderen, volgde een interessante reactie: waarom horen we nooit eens hoe de man dit beleeft? Daarop besloot ik antwoord te geven. Want vier jaar geleden besloten Merel en ik dat zij thuis zou blijven om voor de kinderen te zorgen, terwijl ik voor het salaris zorgde. Hoe beviel het om enige kostwinner te zijn? En had ik geen enkele twijfel? 

Ongelukkig op gebied van werk

Diep ongelukkig staart Merel me aan. ‘Ik weet niet wat ik moet doen straks,’ zucht ze. ‘Dit is ook geen werk dat ik eeuwen volhou en nu alvast solliciteren met die dikke buik van me werkt natuurlijk voor geen meter. Bovendien, dan gaan ze straks met mijn werkgever bellen. En wat zal die zeggen? Ze is aanwezig, maar fysiek beperkt? Kan je ook niet echt mee aankomen…’ Zo gaat ze nog een tijdje door.

Op dat moment is Merel bijna dertig weken zwanger. Ze werkt op het secretariaat van een grote investeringsmaatschappij, op zich met plezier, maar doet daar wel werk onder haar niveau. Haar derde contract krijgt geen verlenging en daarmee valt haar laatste werkdag eigenlijk min of meer samen met haar verlof. Wat ze daarna wil gaan doen? Geen idee. Al zegt ze alles te willen aanpakken, als ze maar geld in het laatje brengt.

Stoppen met werken

Eigenlijk ben ik niet van de traditionele verdeling van het huishouden. Maar June is zeven jaar oud, vindt de BSO verschrikkelijk en Merel wordt ook niet gelukkig van deze situatie. Daarom stel ik voor of ze niet thuis zou willen blijven. Dan kan ze op haar gemak gaan uitzoeken waar haar hart ligt. Uit ervaring weet ik namelijk dat werken helemaal geen straf is, mits je iets doet waar je gelukkig van wordt.

Ze twijfelt. Aan de ene kant wil ze niets liever, dat zie ik aan haar gezicht, maar tegelijkertijd is ze met deze nieuwe situatie gevoelsmatig wel afhankelijk van me. Bovendien is ze er, onder invloed van hormonen, van overtuigd dat ze gewoon niet gemaakt om echt een passie te voelen voor haar werk. Dus waarom die tijd nemen?

Toch maken we een berekening. In principe kan het allemaal wel om te leven van één salaris, zien we. Dat betekent wel dat we vakanties moeten opgeven, ons geen overbodige luxe meer kunnen veroorloven en dat we op variabele uitgaven als boodschappen en benzine moeten letten. Maar kern van het verhaal is dus dat we het zouden redden.

Positief of negatief?

Waarom het een goed plan zou zijn als ze stopt met werken

Wanneer Merel nu stopt met werken in loondienst, kunnen we voor onze eigen kinderen zorgen. Geen afhankelijkheid van anderen, June hoeft niet langer naar de BSO en ze heeft de tijd om echt te ontdekken wat ze leuk vindt. Ze heeft al meerdere malen aangegeven dat ze schrijven leuk vindt, dus wie weet kan ze daar iets mee?

De negatieve kanten aan stoppen met werken?

Ik twijfelde eigenlijk geen moment. Merel heeft talent voor schrijven, daar mag geen twijfel over bestaan. Voor mij voelt het daarom niet als een opoffering dat we zuiniger aan moeten doen. Zelf was ik op jonge leeftijd al gewend aan het gevoel financieel verantwoordelijk te zijn voor anderen. Bij je eigen gezin voelt het dus gewoon als een logische stap. En ik ga al jaren met plezier naar mijn werk, dat gun ik Merel ook. Bovendien weet ik uit ervaring dat je het dan veel langer volhoudt.

Het lot beslist

Terwijl Merel nog een beetje in dubio zit, een aantal sollicitatiegesprekken afloopt, besluit het lot (of hoe je het ook noemen wil) voor haar. Ze is opnieuw zwanger. Al snel voelt ze zich moe, beroerd en kan niet te lang meer lopen. Dus zowel het solliciteren als werken in loondienst zitten er niet meer in. Op mijn aanraden gaat ze er echt voor met schrijven en neemt wat freelance opdrachten aan.

Opeens is het dus werkelijkheid geworden en moeten we leven van één salaris. Maar ik heb er geen moment moeite mee. We maken duidelijke afspraken over het geld en alles loopt eigenlijk vrij soepel. Al snel beginnen de opdrachten een beetje te lopen en start ze een blog op WordPress. Zo’n beetje elke nieuwe bezoeker wordt gevierd met het gezin, maar het geeft haar wel alle kans om te oefenen met haar nieuwe beroep.

Of ik het anderen aanraad?

Ja en nee. Er zijn volgens mij wel een aantal dingen waar je rekening mee moet houden:

  • Je moet op één lijn staan. Het loopt scheef wanneer je zelf geen moeite hebt dat je niet meer op zomervakantie kan en de ander vindt het verschrikkelijk. Dan zou de één het de ander kwalijk kunnen gaan nemen en dat moet je volgens mij voorkomen.
  • Het is belangrijk dat je de ander volledig steunt. Misschien is het zelfs verstandig om afspraken te maken over de termijn waarop dromen gerealiseerd zouden moeten zijn of wanneer het moment daar is om weer aan de slag te gaan. Dan weet je in elk geval allebei waar je aan toe bent.
  • Je moet voorkomen dat je het idee hebt dat jouw input (in de vorm van financiële middelen in dit geval) je meer rechten geeft dan de ander. Want wat de ander doet, is minstens zo waardevol. Zonder je thuisblijvende partner konden de kinderen niet in hun eigen omgeving worden opgevoed door één van hun eigen ouders. Het zou bovendien ook geld kosten in de vorm van kinderopvang en misschien een huishoudster. Dus met andere woorden: je levert allebei een bijdrage aan het gezin en geld is niet de maatstaf om de waarde daarvan uit te drukken.

Als je dit kan en wil doen voor je partner, dan kan het absoluut een succes worden. Voor je het weet heb je een eigen Instagramaccount 😉

Zou jij je partner de ruimte kunnen en willen geven om uit te dokteren wat hij/zij wil op gebied van carrière en daarmee dus (tijdelijk) als enige geld verdienen?

Afbeeldingfizkes – Shutterstock

About Ro

Ik ben Ro (33), vriend van Merel en (stief)vader van June (11), Rose (3) en May (2). In het dagelijks leven werk ik als uitvoerder voor een grote energiemaatschappij, behalve vrijdag: die dag is voor de kinderen. Zo nu en dan schrijf ik een blog met mijn vaderlijke kijk op opvoeden.

3 thoughts on “Ro | Waarom ik voorstelde dat Merel thuisblijfmoeder kon worden

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten