Over bloggen 36 | Naamsbekendheid: wat als het halve dorp je blog kent…?

NAAMSBEKENDHEID – Eén van de belangrijke aspecten aan bloggen is je naamsbekendheid. Maar in hoeverre is het prettig dat dorpsgenoten door jouw promotie bij je aller diepste en -persoonlijkste zielenroerselen kunnen komen? In deze Over Bloggen heb ik het over promotie, naamsbekendheid en de voor- en nadelen daarvan. 

Bijzondere wendingen

Bloggen blijft bijzonder. Voor mij in elk geval: ik leerde zoveel mooie, gezellige mensen kennen. Mag elke dag opnieuw bezig zijn met mijn passie voor schrijven en heb er inmiddels mijn betaalde baan van kunnen maken. Als je me dat tien jaar geleden had voorspeld, zou ik je voor gek verklaren. Ik? Zoiets zou ik helemaal niet durven: destijds schreef ik ook graag, maar mijn inspiratie was meestal ver te zoeken.

Waar komen lezers vandaan?

Mijn lezers komen uit alle uithoeken van de wereld. Zo zijn er periodes waarin ik regelmatig gelezen werd vanaf de Antillen en Suriname, maar ik leerde ook toffe Vlaamse bloggers kennen tijdens evenementen en dan is er natuurlijk nog de naaste familie. Hier in het dorp weten echter niet heel veel mensen dat ik blog. Waarschijnlijk een kwestie van tijd (uiteindelijk gaat de tamtam in een dorp vaak redelijk snel), maar voor zover ik weet valt het dus wel mee.

Ik heb er weleens over nagedacht: zou ik dat fijn vinden? Andere bloggers verschillen hierover namelijk enorm van mening. Waar de één er absoluut geen problemen mee heeft, mijden anderen het gesprek liever. ‘Dan krijg je weer dezelfde gesprekken: moet je gaan uitleggen dat bloggen meer is dan een beetje stukjes tikken en dat je er gewoon een belegde boterham mee kan verdienen.’ Of ‘Wanneer ik zeg dat ik blog, vertellen ze regelmatig dat ze het ook best zouden kunnen. Als ze de tijd er toch eens voor hadden…’

Naamsbekendheid: slim of niet?

Mij maakt het geloof ik niet zo uit. Ik vind het heerlijk om over mijn blog te praten (vraag het Ro maar; die wordt er soms een beetje gek van) en heb ook weinig moeite met vragen. Ook moet ik zeggen dat ik eerlijk gezegd gekkere vragen kreeg toen we binnen elf maanden twee dochters kregen dan rondom mijn blog. Dus in die zin zou het niet echt een probleem zijn.

Maar hoe laat je anderen weten dat je blogt? Ik heb overwogen om een advertentie te zetten in het plaatselijke sufferdje, ook omdat ik behalve blogs nog andere teksten schrijf. Misschien zoekt een bedrijf een tekstschrijfster en dan zou het net mooi uitkomen. Alleen weet ik niet of het wel écht zin heeft. Want uiteindelijk sla ik zelf ook de meeste advertenties over en ik denk dat de mensen die dat niet doen ook niet tot mijn doelgroep horen. Dan levert het per saldo eigenlijk bijna niets op.

Promotie via autostickers

Ik heb ook weleens gedacht aan autostickers. De makkelijkste vorm van reclame: je hoeft alleen maar rond te rijden, mensen zien de stickers vanzelf. En waar mijn vader vroeger vaak sprak over ‘de kracht der herhaling’ (wanneer hij voor de zoveelste keer hetzelfde avontuur uit zijn jeugd oprakelde), denk ik dat je dat principe ook hierop kan toepassen. Als je maar vaak genoeg rondrijdt en ze zien je een aantal keer, worden mensen vanzelf nieuwsgierig. Zou ik er zomaar 20.000-30.000 volgers bij kunnen krijgen op Facebook 😉

Maar zou ik het durven? Ik weet het niet goed hoor. Vind het dan toch best weer spannend, omdat er op mijn website ook heel veel persoonlijke informatie staat. Wil ik wel dat het halve dorp alles weet? Daar ben ik nog niet over uit.

Zou jij durven rondrijden met autostickers van je blog?
En als je geen blogger bent, zou je dan zo’n website bezoeken?

Afbeelding, Valdas Jarutis – Shutterstock

Author: Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (12), Rose (4) en May (3).

11 Replies to “Over bloggen 36 | Naamsbekendheid: wat als het halve dorp je blog kent…?

  1. Wat grappig. Ik heb het gevoel of ik dit artikel had kunnen schrijven. Ik heb ook nagedacht over een auto sticker maar vind dat weer zo raar omdat t mijn eigen naam is. Aan de andere kant op die manier heb ik andere website’s ook bezocht. Hier in t dorp weten maar weinig het. Af en toe een moeder op t schoolplein. Ik vind het ook altijd raar als een bekende er over begint. Aan de andere kant, ik praat over niks anders 😉

  2. Ik praat ook heel graag over mijn blog maar ik zou het niet leuk vinden als halve dorp mij zou herkennen. Soms loop ik als een slons rond en anonimiteit vind ik heerlijk. Nou ontkom je er in een dorpje niet aan, iedereen kent elkaar, maar nee geen celebrity status voor mij.

  3. M’n auto bestickeren zou niet zo snel in me opkomen, zal mijn man ook niet zo waarderen. Maar ik heb met mijn borduurmachine wel al eens patches gemaakt van mijn logo. Ik had er één op mijn tas genaaid die vaak aan mijn rolstoel hing, maar inmiddels is die tas overleden. Zit er nog wel aan te denken om er één achterop mijn fiets en rolstoel te doen. Als ze dan toch al kijken (ik ben nou eenmaal een oogverblindende verschijning 😉 ), laat ze dan meteen ook maar een blik op mijn blog werpen.

    Verder weten de meeste mensen in mijn omgeving wel van mijn blog en heb ik daar geen moeite mee. Wat ik wel een beetje vreemd vond, was dat mijn revalidatiearts me vroeg of ‘Salami stinkt’ mijn blog was. Was hij tegengekomen toen hij naar EDS aan het googlen was.
    Jacqueline onlangs geplaatst…EDS Gastblog AbelMy Profile

  4. Eigenlijk is het heel gek dat ik persoonlijk schrijf op een openbaar toegankelijke blog, maar het IRL gênant vind om erover te praten. Terwijl ik dus ook wel opmerkingen krijg in de trant van: ‘Leuk zeg, dat las ik laatst op je blog.’ Misschien is het een kwestie van wennen, maar ik zou op dit moment nog niet durven rondrijden met autostickers. Terwijl ik wel blij word van het idee.

  5. Hier in het dorp weten steeds meer mensen van mijn blog en af en toe komt er een schoolpleinmoeder naar me toe om te zeggen dat ze mijn blog gelezen heeft. Heel bijzonder. Ik weet vaak niet wat ik dan moet zeggen. Dat van die stickers, daar dacht ik gisteren dus over en het leek me een leuk idee voor als ik een nieuwe auto heb. Met mijn gare auto ziet dat er niet uit en nu Kelly hier zo boven oppert dat mensen je ook weten te vinden vanwege je rijgedrag begint het bij mij te kriebelen want ik rij niet altijd even netjes, haha.
    Jeanine onlangs geplaatst…Iedere dag op de eerste rij bij een worstelwedstrijd: de relatie tussen twee broersMy Profile

  6. Heb er regelmatig aan gedacht om de auto te laten bestickeren voor onze webshop, maar ben dan bang dat als je een keer slecht rijdt, de mensen je ook meteen op gaan zoeken haha.
    Maar wil het wel graag gaan doen hoor.
    Ik zie zelf weleens een auto rijden en ben dan nieuwsgierig. Maar voordat ik thuis ben om het op te zoeken, ben ik het wel al vaak weer vergeten….

    1. O haha, daar had ik nog niet over nagedacht. Is de overweging waard 😀

      En daar heb je wel een goed punt. Werkt vast beter als mensen je dan vaak zien rijden dan eenmalig.

  7. Ik vind het nog altijd onwennig als mensen in de buurt me aanspreken en vertellen dat ze mijn blog hebben gelezen. Gelukkig zijn de reacties altijd positief. Ik ben heel persoonlijk op mijn blog maar denk wel goed na hoe en wat ik deel. Stickers heb ik ook aan gedacht en ik denk dat ik het ook wel ga doen t.z.t. al zal het wel even ‘een dingetje’ zijn denk Ik! 😄
    Bregje onlangs geplaatst…Zomerliefde – Erica JamesMy Profile

    1. Ja dat heb ik dus inderdaad ook. Dat dubbele gevoel. Aan de ene kant heel leuk omdat het positief is, maar tegelijkertijd ook weleens een beetje onwennig omdat je toch iets heel persoonlijks schreef.
      Zal zeker een dingetje zijn, maar aan de andere kant weet je maar nooit wat voor deuren die stap opent 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge