hindernissen na een scheiding

Over bloggen 33 | Ineens merk ik dat de werkdruk te hoog ligt

TE HOGE WERKDRUK – Eén van de lastigste dingen aan dit werk is het gebrek aan balans. Je werkplek is tegelijkertijd je huis, bloggen lijkt dag en nacht door te gaan en met de werkdruk die ik mezelf opleg, stroomt de emmer ineens bijna over. Herkenbaar? 

Vermoeid staar ik uit het raam. Ik zie kinderen buitenspelen, genietend van het eerste waterige lentezonnetje. Ouders die op een afstandje vertederd naar hun kroost staren. Een buurman laat zijn hond uit, vogeltjes kwetteren opgewekt en ik zit te werken. Althans, ik doe een halfslachtige poging. Maar eigenlijk wil ik helemaal niet meer. De woorden vloeien moeizaam uit mijn vingers, als dikke stroop. Het werk kost moeite, ik voel deadlines in mijn nek hijgen en haal even geen plezier meer uit wat ik doe.

Hoe ben ik hier eigenlijk gekomen? Schrijven is mijn lust en mijn leven, ik roep tegen iedereen hoe fantastisch het is dat je van je hobby je werk kunt maken. Dat ik echt intens dankbaar ben voor deze kans. En dat ik nooit eerder zo hard werkte als ik nu doe. Ik sta daar nog steeds wel achter hoor, maar ergens is hobby veranderd in werk. Moet misschien wel als het je brood op de plank is. Toch vind ik het zonde. Dat ik niet meer de laptop openklap omdat de inspiratie door mijn lijf vloeit, maar omdat ik weet dat komende dinsdag mijn artikel af moet zijn.

Een sluimerende verkoudheid giert al dagen door mijn lijf. Had ik voor een baas gewerkt, dan zou ik mezelf vorige week al hebben ziek gemeld. Nu gaat dat niet: geen werk, geen geld. En ik heb heel veel geïnvesteerd in een goede relatie met opdrachtgevers, die wil ik niet teleurstellen. Mezelf niet teleurstellen ook, omdat ik wil dat deze kans slaagt. Ten koste van alles geloof ik. Ten koste van alles waar ik vroeger ook energie uit haalde, zoals dansen, fietsen, spontaan een stuk gaan wandelen met de kinderen, iets lekkers bakken, muziek luisteren, neerploffen met Netflix, TLC of Robs Grote Tuinverbouwing voor mijn part. Uren kletsen met vriendinnen, poolen, uitgaan…

Ik geloof dat het tijd is om opnieuw even op de rem te trappen en weer te gaan leven in de wereld die niets met bloggen te maken heeft. Meer balans vinden en uit het solitaire leventje stappen dat freelancen heet. Want je zit daar maar: alleen met je computer, zonder enige vorm van menselijke interactie – in het echte leven dus. Zonde: juist dat echte leven is zo ontzettend mooi. Voelen, beleven, ervaren, genieten.

Vermoeid staar ik uit het raam.  Ik zie kinderen buitenspelen en neem een besluit. De laptop gaat dicht, de jassen aan en we gaan naar buiten. Even helemaal niks anders doen dan genieten van de mensen die me het liefst zijn. 

Wat doe jij als de werkdruk ineens te hoog ligt?

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

16 Replies to “Over bloggen 33 | Ineens merk ik dat de werkdruk te hoog ligt

  1. Ik voel je! Hoewel het bloggen niet mijn bron van inkomsten is, maar ik had voor mezelf ook de lat wat te hoog gelegd. Teveel willen doen, teveel verantwoordelijkheden op me genomen, te weinig genieten… Het gaat allemaal om balans, dus ook hier de handrem aangetrokken, terug gegaan in uren en wat meer me-time ingepland. Het is tegelijk ook wel financieel een pas op de plaats, maar dat weegt niet op tegen het geluk-gevoel wat er voor terug is gekomen. Succes met je beslissingen en planningen, maar ik denk dat het wel belangrijk is om te beseffen dat geluk maar ook gezondheid onbetaalbaar is <3
    Kim onlangs geplaatst…t was goed bevallenMy Profile

  2. Aan alles zit die keerzijde. Wat heerlijker dan elke dag eten wat je het liefste eet! En na een tijd wordt dat gewoon (daarom moet ik altijd de voorraad broodbeleg die ik met kwantumkorting heb gekocht voor de kinderen om ‘het het Allerlekkerste is wat ze Ooit geproefd hebben’ uiteindelijk zelf opeten ;-)).
    Het is een hele verantwoordelijkheid om zzp-er te zijn, zoals je al zegt : geen werk, geen inkomen).
    Misschien helpt het om een vaste vrije dag, of dagdelen, te kiezen. Een dag waarvan je communiceert naar opdrachtgevers dat je die dag niet werkt. Dat geeft rust. Vervolgens kun je zelf kiezen of je op die dag tóch iets doet.

  3. Heel herkenbaar dit. Ik heb een tijdje elke ochtend gemediteerd en daarna buiten een half uurtje rennen. Dat vond ik fijn om te doen. De dag beginnen zonder stress.

  4. Wat een naar gevoel, Merel! Soms is het even goed om op de rem te trappen en even tijd voor jezelf en je gezin te nemen. Is een vaste bijtankdag niet fijn? Dat je even iets voor jezelf doet om op te laden?

  5. Herkenbaar. Ik probeer te veel tussendoor te doen. Ten koste van mijn gezin en het werk dat ik doe. Inderdaad dat halfslachtige. Wanneer ik mijj telefoon wegzet en laptop dichthou zijn mijn kinderen ook anders. Liever, vrolijker. Gewoon werkdagen plannen lijkt hier te werken. Nu eens kijken hoe we dat realiseren. Dikke knuffel. Jij kan dit!

  6. Heb een hele tijd geleden een zona gehad door te veel stress op het werk – dat heeft me ook doen beseffen dat ik het een beetje rustiger moest aandoen 🙂

  7. Goed dat je de laptop dicht hebt geklapt! Mij helpt het om inderdaad ook iets met de kinderen te gaan doen of een flinke wandeling te maken. Tijdens het lopen kan ik mijn hoofd leegmaken en bij iedere stap die ik zet voel ik de rust terugkomen. Als ik thuis ben pas ik de planning aan die ik voor die week heb gemaakt en ik zorg dat er meer me-time momenten instaan, van gezellg koffie drinken met een vriendin tot het boek lezen dat al weken op me ligt te wachten. Luister naar je lijf en hart, die weten precies wat je nodig hebt. Dat stemmetje in je hoofd zorgt dat je juist het tegenovergestelde doet 😉
    Irene onlangs geplaatst…Het eindresultaat van de CAL 2017, mijn gehaakte woondeken!My Profile

  8. Goed om dit gevoel bij jezelf te herkennen!
    Als het hier even te veel wordt schakel ik de hulp van m’n schoonouders in, om heel even te helpen schoon schip in het huis te maken en even ‘ontzorgd’ te worden. Dat heeft iedereen soms denk ik nodig; even uit de chaos getrokken worden.

  9. Goed om even op de rem te trappen en weg te gaan uit die druk. Ik merkte met mijn praktijk op een gegeven moment dat het me tegen ging staan. Ik moest presenteren, ik mest cliënten hebben en die druk was zo hoor. Vanaf het moment dat ik besloot te stoppen met mijn praktijk, voelde ik me beter en happy. Succes en denk aan jezelf!

  10. Heel herkenbaar. Ik heb het afgelopen half jaar geen zin gehad in bloggen. Nu ineens weer wel, maar niet op de manier waarop het ging. En dus probeer ik nu een andere weg in te slaan in de hoop er weer motivatie voor te krijgen en energie uit te halen. Rustig aan maar!
    Leonie van Mil onlangs geplaatst…Ik weet wat ik ga doen!My Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge