Ouderschap | Over omgaan met foute songteksten en datende dochters

Shake ya ass, show me what you’re working with

Wobble wobble I’m infatuated
Bitch ride that dick like she makin a baby

Aldus Mystikal in één van zijn bekendste nummers met de weinig verhullende naam Shake ya ass. Als tiener vond ik het liedje geweldig en kende de tekst bijna volledig uit mijn hoofd. Je kan het je, met deze kennis in je achterhoofd, waarschijnlijk bijna niet voorstellen, maar ik viel echt van mijn stoel toen ik voor het eerst Lil Kleine hoorde: alle tieners zeggen ja tegen MDMA. Terwijl als ik dieper nadenk, vind ik het vele malen erger dat een vent van bijna dertig een tekst schrijft die zo denigrerend is naar vrouwen toe dan zo’n jongen die in een post-puberale bui een catchy liedje schrijft. Nu althans. Toen vond ik het vooral leuk om op te dansen in de club, ongeacht de tekst.

Ouders worden is wel vaker meten met twee maten

Dit is geen incident. De volgende vijf voorbeelden illustreren wel hoe anders ik tegenwoordig denk over pedagogische zaken:

1. Alleen uit winkelen

Wie Rotterdam een beetje kent, weet hoe Zuidplein is. En het publiek dat daar rondloopt. Dat is al jaren zo en zal waarschijnlijk altijd zo blijven. Als prille tiener (van zo’n twaalf jaar oud) mocht ik van mijn ouders met vriendinnen gaan shoppen in de stad en dan stonden we toch regelmatig in het schemerdonker weer te wachten op de bus. Geen haar op mijn hoofd die er nu al aan denkt om June in haar eentje te laten gaan, al die enge grote jongens… Slaat waarschijnlijk nergens op, want hoe groot is de kans dat ze daar daadwerkelijk worden lastig gevallen. En toch wil ik ook niet opzoeken. Dus de enige optie is voorlopig dat ik als chaperonne op vijf meter achter haar loop, inclusief krant met gaatjes 😉

2. Uitgaan

‘In mijn tijd’ mocht je nog gewoon alcohol drinken op je zestiende. Niet dat we ons daaraan hielden. Ik stond op mijn veertiende regelmatig in een regionale discotheek die landelijk vrij goed bekend stond. Kortom: jongens, mannen, een voorzichtig glaasje pisang jus en op een gegeven moment ook sigaretten. Niet echt wat we met June voor ogen hebben. Gelukkig is de leeftijdsgrens op zo’n beetje alles verhoogd, maar als pubers nog steeds pubers zijn, vrees ik dat dit in de praktijk eigenlijk weinig zal uitmaken.

3. Opruimen

Als meisje begreep ik er maar weinig van. Waarom zeurden mijn ouders toch altijd over opruimen? En wat was het nut: uiteindelijk maakte je er toch weer een rommeltje van, dan kan je het toch net zo goed lekker laten liggen? Ik vermoed dat dit punt verder weinig uitleg behoeft, maar doe het toch maar even (zodat mijn ouders kunnen zien dat ik echt wel mijn lesje heb geleerd): kinderen die niet opruimen zijn zo vervelend! Dat je struikelt over een slingerende pop, op dat welbekende Legoblokje gaat staan of een spoor van kledingstukken treft. Bah.

4. Organiseren

Ook zoiets. Mijn ouders moeten ontelbare keren hoofdschuddend op informatieavonden gezeten hebben. Dat anderen dikke pakketten papier meegenomen hadden vol uitleg en zij alles voor het eerst te horen kregen. Ik vergat het gewoon. Ik begreep ook al die ophef niet helemaal: wat maakt het nou uit? Je bent toch op de hoogte na zo’n voorlichting? Nou ja, I rest my case. Again. 

5. Kledingvoorschriften

Eerlijk gezegd vond ik altijd dat je moest kunnen dragen waarin jij je lekker voelt. En dat denk ik nog steeds. Alleen geloof ik er nu ook in dat de wereld gewoon niet zo werkt. Als je als meisje een kort rokje draagt, zal je regelmatig opmerkingen naar je hoofd krijgen. Of dat mensen ongevraagd aan je gaan zitten. Juist daarom wil ik haar heel graag beschermen en mag ze van mij bepaalde combinaties niet (meer) dragen.

Conclusie

Vooral omdat ik zelf weet wat er in de wereld te koop is, wil ik graag heel voorzichtig zijn. Je kunt zeker niet alles voorkomen, maar een deel wel. En gelukkig steunt Ro me daar volledig in. Ik ben hier misschien iets kritischer in dan hij, omdat ik opgroeide als vrouw en hij als man. Maar aan de andere kant zie ik toch dat in hem ook wel iets is veranderd sinds hij vader werd. Zeker door zijn dochters. Daar schreef hij al eens de 7 tips om je te beschermen tegen die foute schoonzoon over en we hebben het vaak over de toekomst. Ik zie dan toch een soort scene voor me zoals in de film Bad Boys.

Waarin merk jij dat bepaalde dingen toch anders zijn wanneer je niet langer het kind, maar de ouder bent?

Parental Advisory – Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

One Reply to “Ouderschap | Over omgaan met foute songteksten en datende dochters”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge