ouder

Ouder worden erg? Welnee, leven begint bij 30!

Op mijn negentiende begon ik met werken voor één van de meest vooraanstaande verzekeraars van Nederland en behoorde daarmee tot de jonkies van mijn afdeling. Mijn collega’s waren gemiddeld een stuk ouder: tussen de vijfentwintig en veertig. Ik pestte een goede vriend van me toen hij ‘the big 3-0’ aantikte en vroeg hem oprecht geïnteresseerd of dat nu echt heel anders voelde, nu hij 30+ was. Of hij geen last had van die befaamde (of gevreesde) dertigersdip?

Ouder worden is eigenlijk best leuk

Want nu ben ik zelf officieel twee en half jaar over die magische grens heen. Drie kinderen verder, samenwonend en het liefst op zaterdagavond lekker thuis met Ro. Ik leef het leven dat ik toen bestempelde als burgerlijk en iets waar ik me verre van zou houden. Maar helaas voor mijn jongere zelf, 30+ houdt voor mij inderdaad niet in dat ik de kwaliteit van het leven afmeet aan hoe vaak ik ga stappen. Erger nog, het hoogte-, of dieptepunt, sloeg laatst op de fiets echt in. De mouwen van mijn vest zakten af en ik verlangde voor een paar seconden hartstochtelijk naar mouwophouders. En toch ben ik blij ben ouder te zijn:

1. Uiterlijk is ook maar relatief

Op 18-jarige leeftijd maakte ik me druk om werkelijk alles. Te dik, te veel puistjes, wallen, kromme neus, een buikje (ja echt, dat dacht ik toen met maat 36) en stevige benen. Inmiddels zijn we drie kinderen verder en besef ik dat ik toen geen enkele reden tot klagen had. Nu wel waarschijnlijk, maar het maakt me geen bal meer uit. Ik ben tevreden met wie ik ben, inclusief mijn gebreken.

2. Stel dat anderen me niet mogen

Tja, stel dat! Stel dat anderen je hartstikke aardig vinden? Ik leerde door de jaren heen omdenken. Bovendien groeide ik over mijn verlegenheid heen en besefte dat anderen net zo goed hun onzekerheden hebben. Je wordt alleen maar gehoord als je geluid maakt, weet ik nu. En de één zal je daarom liefhebben, een ander zal je niet aardig vinden. Geeft toch niet? Ik vind ook niet iedereen leuk.

3. Wat als ik een blunder maak?

Nu ik ouder ben, lach ik net zo hard als de rest. Waar ik vroeger na een val eerst haastig op stond om me ervan te overtuigen dat niemand die smak had meegekregen, blijf ik nu rustig zitten. Tijdens North Sea Jazz maakte ik afgelopen jaar nog een bijzondere buikschuiver. Omstanders kwamen bezorgd helpen, maar ik kon niet opstaan van het lachen. Hoe hilarisch moet het eruit hebben gezien? (Ok, eerlijk is eerlijk, ik ben wel blij dat niemand het gefilmd heeft)

4. Als beginnend volwassene dacht ik alles te weten

Jaren verder besef ik dat ik niet alles weet. Ervaring komt namelijk met de jaren en weet inmiddels dat naasten geen kritiek leveren om je dwars te zitten, zeker wanneer ze (een stuk) ouder zijn. Zij bekijken de wereld nuchter, terwijl jij een roze bril draagt. Daarom kun je maar beter naar ze luisteren. Uiteindelijk maak je een eigen keus, maar hou in elk geval in gedachten wat ze je vertelden. Het is echt geen ramp als jij het wiel nog niet hebt uitgevonden.

5. Relaties horen in evenwicht te zijn, weet ik nu

Als jong meisje was ik een pleaser, probeerde anderen het naar de zin te maken en paste me aan. Dat had natuurlijk ook te maken met die onzekerheid: ik wilde vooral aardig gevonden worden. Nu nog steeds wel hoor, maar dan graag om wie ik écht ben. Wanneer Ro Formule 1 op zet en ik heb daar geen zin in, ga ik iets anders doen. En hij vindt me ook niet ineens stom als ik hem vertel een hekel te hebben aan Walking Dead. Andersom weet ik ook dat hij is wie hij is, daar verandert niet veel aan en zal ik het mee moeten doen. Heb ik even mazzel dat hij hartstikke leuk is!

Die zelfacceptatie maakt het leven voor mij echt beter nu ik dertiger ben!

Wat vind jij een voordeel aan ouder worden?


De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

12 Replies to “Ouder worden erg? Welnee, leven begint bij 30!

  1. Nou, dat dus allemaal! Met meest bevrijdend vind ik nog wel dat die onzekerheid van toen ik jong was grotendeels is verdwenen. Ik was echt belachelijk onzeker, sloeg nergens op. En terwijl ik nu veel meer dingen heb om onzeker over te kunnen zijn, ben ik dat niet.
    Jacqueline onlangs geplaatst…10x waar ik trots op benMy Profile

    1. Ik hoop het echt voor je! Je bent zo’n mooi mens, niks om onzeker over te zijn (al snap ik dat het makkelijk praten is voor een buitenstaander)

  2. Ik vond 30 ook een heerlijk bevrijdende leeftijd. Kwam ook vooral omdat achteraf de jaren 20 gewoon erg druk waren. Ik trouwde, kreeg kinderen, kocht een huis, ging scheiden. Ik voelde mij op een gegeven moment gewoon door alles geen twintiger meer maar ouder en wijzer. Toen ik 30 werd, voelde dat beter bij mijn levenservaring. Al die onzekerheid, drukte en het gebrek aan relativeringsvermogen vielen weg. Wat jij zegt het leven begint bij 30.
    Josan onlangs geplaatst…Een verlanglijstje maken met de Sint CadeaumachineMy Profile

    1. Snap ik. Je hebt dan zoveel meegemaakt op jonge leeftijd… Geldt voor mij ook wel (jong moeder, relatie verbroken etc), nu begrijpen vriendinnen me beter omdat ze ouder zijn en vaak inmiddels zelf kinderen hebben. Scheelt toch!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge