Opgroeien en loslaten | Ik vind het soms verschrikkelijk moeilijk!

Perfecte donuts en straks make-up?

Met de air van een volwassene staart ze naar zichzelf in de spiegel. Ze draait een rondje en glimlacht naar haar spiegelbeeld. Even later borstelt ze haar haren en speldt zonder moeite een perfecte donutknot op haar hoofd vast. Nog even en ze gaat make-up gebruiken, bedenk ik met een schok. Is het echt alweer negen jaar geleden dat ik tegen een bolle buik zat te praten en me afvroeg hoe dat kleine meisje zou gaan opgroeien? Ik herinner me nog het onwennige gevoel toen er een levend wezen op mijn 22-jarige buik gelegd werd, maar vooral de liefde die elke dag groter werd. En nog steeds wordt. De gesprekken worden steeds leuker, haar grapjes zijn geniaal en ze redeneert soms al als een ‘groot mens’.

Opgroeien

Sindsdien zijn we twee zusjes en een heleboel gebeurtenissen verder, en ik zie voor mijn ogen het kind er steeds meer ‘vanaf gaan’. In plaats daarvoor komt er straks een tiener in huis, die een nieuwe puberteit aan het nu al legendarische rijtje gaat plakken. Uiterlijk wordt steeds interessanter, net als jongens (al zijn die zogenaamd nog steeds bijzonder stom). “Zie ik er goed uit?” vraagt ze me.

opgroeien

Beter dan me lief is

Hoe kan ik anders dan daar bevestigend op antwoorden? Natuurlijk ziet ze er goed uit. Misschien beter dan me lief is, met alle gierende jongenshormonen die de puberteit bij het andere geslacht teweeg zal brengen. Maar goed, daar kunnen we haar gelukkig op voorbereiden. Ik vind het maar spannend, omdat ik geen idee heb wat ik straks kan gaan verwachten. Nu is ze een lief, betrouwbaar en eerlijk meisje, met het hart op de juiste plek. Zal een puberteit daar veel aan veranderen? Heb ik daar onterecht een horrorbeeld bij, omdat mijn eigen tienertijd nog niet zolang geleden was?

Onder het vergrootglas

Even later staat een vriendinnetje voor de deur, of ze buiten komt spelen. Ze kletsen even over het bakken van cupcakes, wat ze gaan eten dit weekend en even later pakt ze een vergrootglas. Ze vertelt erover door het raam. Niet veel later komt de vraag of ze naar buiten kan, om beestjes te gaan zoeken en bekijken. Gelukkig, zucht ik bij mezelf, ze is nog steeds kind. En ik hoop eigenlijk dat het ook nog wel even zo blijft.Β Ik neem me bij deze voor om dat heel erg te koesteren. Voor je het weet zijn ze echt groot…

Vind jij het weleens moeilijk of kan het je niet snel genoeg gaan?

About Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (12), Rose (4) en May (3).

2 thoughts on “Opgroeien en loslaten | Ik vind het soms verschrikkelijk moeilijk!

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten