Opgroeien en loslaten? Ik vind het soms zo lastig!

opgroeien loslaten lastig

Opgroeien en loslaten: ik vind het niet bepaald een fijne combinatie. Want hoewel je kind steeds zelfstandiger is en meer kan, zou je ze tegelijk het liefst beschermen tegen zo’n beetje alles. In deze persoonlijke column vertel ik hoe we bij ons thuis omgaan met het loslaten, steeds een stukje meer.

Opgroeien: haar zit perfect, straks ook make-up?

Met de air van een volwassene staart mijn oudste naar zichzelf in de spiegel. Ze draait een rondje en glimlacht naar haar spiegelbeeld. Even later borstelt ze haar haren en speldt zonder moeite een perfecte donutknot op haar hoofd vast. Nog even en ze gaat make-up gebruiken, bedenk ik met een schok.

Van baby naar bijna-tiener

Is het echt alweer negen jaar geleden dat ik tegen een bolle buik zat te praten en me afvroeg hoe dat kleine meisje zou gaan opgroeien? Ik herinner me nog het onwennige gevoel toen er een levend wezen op mijn 22-jarige buik gelegd werd, maar vooral de liefde die elke dag groter werd. En nog steeds wordt. De gesprekken worden steeds leuker, haar grapjes zijn geniaal en ze redeneert soms al als een ‘groot mens’.

Groter worden, andere interesses

Sindsdien zijn we twee zusjes en een heleboel gebeurtenissen verder, en ik zie voor mijn ogen het kind er steeds meer ‘vanaf gaan’. In plaats daarvoor komt er straks een tiener in huis, die een nieuwe puberteit aan het nu al legendarische rijtje gaat plakken. Uiterlijk wordt steeds interessanter, net als jongens (al zijn die zogenaamd nog steeds bijzonder stom). “Zie ik er goed uit?” vraagt ze me.

opgroeien

Ze ziet er beter uit dan me lief is…

Hoe kan ik anders dan daar bevestigend op antwoorden? Natuurlijk ziet ze er goed uit. Misschien beter dan me lief is, met alle gierende jongenshormonen die de puberteit bij het andere geslacht teweeg zal brengen. Maar goed, daar kunnen we haar gelukkig op voorbereiden. Ik vind het maar spannend, omdat ik geen idee heb wat ik straks kan gaan verwachten.

Nu is ze een lief, betrouwbaar en eerlijk meisje, met het hart op de juiste plek. Zal een puberteit daar veel aan veranderen? Heb ik daar onterecht een horrorbeeld bij, omdat mijn eigen tienertijd nog niet zolang geleden was?

We moeten langzaam gaan loslaten

Ze loopt steeds een stukje verder weg

Ze maakt langzaam steeds meer stappen bij ons vandaan. Het begint met zelfstandig fietsen naar vriendinnetjes aan de andere kant van het dorp, een eerste keer uitgaan, discozwemmen, eigen keuzes maken en eindigt straks met thuiskomen wanneer ze wil en haar eerste vriendje.

Niet bang voor haar, wel voor de buitenwereld

Ik ben absoluut niet bang voor haar. Ze is een verstandig meisje dat ook uit eigen beweging prima keuzes maakt. In vriendschappen vind ik haar regelmatig verstandig en relatief volwassen reageren. Dus in die zin maak ik me niet meer druk. Maar die Grote Boze Buitenwereld waartegen je haar niet kan beschermen, is lastig.

Soms voel ik me net een curlingouder. Het liefst zou je altijd om een klein hoekje meekijken om te kijken of het nog goed gaat. Of enge mannen haar niet achtervolgen naar huis. Of niemand haar pijn doet. En of vriendinnen haar wel behandelen met het respect en de loyaliteit die ze verdient.

Je kan niet beschermen tegen alles. Dat is pas echt loslaten!

Helaas voor mij, gaat dat niet. Als ouders kan je eigenlijk alleen maar de basis vormen en daarna hopen dat die basis voldoende is om je kind wijze keuzes te laten maken. En met gekruiste vingers hopen dat ze de juiste mensen tegenkomen, maar ook dat – als dat niet het geval is – ze weten dat ze afstand moeten nemen.

Dat is het grootste loslaten dat samenhangt met het opgroeien van je kind. Jouw zorgtaak wordt steeds kleiner, hun belevingswereld en stappen groter. En als ik eerlijk ben, vind ik dat het moeilijkst van ouderschap. Vele malen lastiger nog dan twee jaar lang functioneren op een halve nacht, honderdduizend keer ‘mama’ horen op een dag of wekenlang non-stop ruzies beslechten.

Maar gelukkig voor mij gaat opgroeien en loslaten in kleine stapjes

Beestjes zoeken

Even later staat een vriendinnetje voor de deur, of ze buiten komt spelen. Ze kletsen even over het bakken van cupcakes, wat ze gaan eten dit weekend en even later pakt ze een vergrootglas. Ze vertelt erover door het raam. Niet veel later komt de vraag of ze naar buiten kan, om beestjes te gaan zoeken en bekijken.

Alles gaat geleidelijk

Gelukkig, zucht ik bij mezelf, ze is nog steeds kind. En ik hoop eigenlijk dat het ook nog wel even zo blijft.Β Ik neem me bij deze voor om dat extra te koesteren zolang het nog duurt.

Tegelijkertijd besef ik hoe fijn het is dat ook ouderschap in stapjes gaat. Waar ik in eerste instantie opzag tegen mijlpalen als zelfstandig leren fietsen, naar de basisschool gaan en ruzie met haar BFF, leer je gaandeweg omgaan met de situaties. Soms moet je op eieren lopen, maar vaak blijf je op de achtergrond toch nog steeds nodig. En dat is maar goed ook!

Vind jij opgroeien en loslaten ook lastig?

Volg jij Lotus Writings al op Facebook, Instagram en Pinterest?Β 

Afbeelding, Sergey Novikov – Shutterstock

About Merel

Merel (35) is moeder van drie temperamentvolle dochters en zes jaar samen met Ro, haar grote liefde. Ze is gek op Van Dobben kroketten en chocola en daardoor eeuwig aan de lijn. In 2013 studeerde ze af als historica, drie jaar later startte ze een goedlopende mamablog: Lotus Writings. Voor nuchtere ouders die houden van hun kinderen, maar ook (steeds meer) van zichzelf. Die weten dat je best doen soms belangrijker is dan de uitkomst.

2 thoughts on “Opgroeien en loslaten? Ik vind het soms zo lastig!

Laat me weten wat jij hiervan vindt!

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten