Oorbellen bij kinderen | Stukje cultuur of pure verminking?

Oorbellen bij kleine kinderen zijn altijd een leuke reden om weer een discussie op te starten. Vaak veel te fel, maar dat is volgens mij absoluut niet nodig. Daarom ga ik in deze Merel Onderzoekt dieper in op oorgaatjes bij baby’s en peuters: waarom doen mensen dit, waar kan je op letten en wat vinden kinderen daar eigenlijk zelf van? 

Oorbellen?!

Voor sommige mensen zijn oorbellen bij kinderen (zeker wanneer ze nog klein zijn) zo ongeveer de hoogste staat van verminking. Je kind heeft immers zelf nog geen eigen wil volgt samen met jou als een mak schaap het schoonheidsideaal van de maatschappij. Wie ben jij om te beslissen voor je dochter (of zoontje)? Anderen staan hier lijnrecht tegenover en laten bijna direct na de bevalling meteen twee oorbelletjes prikken. Dan voelen ze er namelijk niks van – zo gaat het verhaal.

SHOCKDOC! Onze dochters hebben oorknopjes

We hebben drie dochters. En alle drie dragen ze knopjes in hun oren. Omdat wij het mooi vinden inderdaad, want bij June en May werden ze geschoten toen ze nog baby waren. Rose was ietsje ouder, maar kon zeker nog niet aangeven dat dit haar eigen wens was. Wel trouwens dat de mevrouw met het schietpistool van haar babyzusje moest afblijven, nadat ze het zelf had ervaren. 

Waarom zou je oorbellen laten schieten op jonge leeftijd?

Je kan de vraag ook omdraaien: waarom niet? Wat de discussie betreft: ik ben van mening dat je pas echt geshockeerd hoeft te zijn wanneer ouders hun kind mishandelen, in extreme mate verwaarlozen of op een andere manier écht schade toebrengen. Tot die tijd vind ik het vooral zorgwekkend als moeders elkaar onderling zo aanvallen. Want oorbelletjes vallen niet onder voorgenoemde zaken, of je het nu mooi vindt of niet. Is een stukje cultuur en bovendien groeit dat minuscule gaatje echt wel weer dicht zodra het kind op latere leeftijd zou beslissen het niet te willen. En even eerlijk: hoeveel mensen ken jij die in therapie moesten, omdat hun ouders ooit dachten dat gaatjes wel schattig zouden zijn? I rest my case.

Waarom mensen dus wel voor oorbellen kiezen?

  • De ouders vinden het mooi
  • In hun cultuur/familie is het gebruikelijk om kinderen van jongs af aan gaatjes te geven
  • Ouders vinden het fijn als buitenstaanders duidelijk kunnen zien of hier een jongetje of meisje in de wieg ligt (al maakt dat volgens mij vrij weinig uit; wij tooiden Rose een keer van top tot teen in fuchsia roze en kregen nog te horen dat we een leuke knul hadden)
  • Als ze klein zijn, wordt het ook geen traumatische ervaring: ze merken er toch nauwelijks iets van en de pijn is te verwaarlozen (even uitgaande van mijn eigen ervaring: zoveel pijn deed het niet)

Waar moet je op letten als je oorbellen wil laten schieten bij je baby?

Bedenk in elk geval vooraf hoe je er zelf in staat. Vind jij het prima als je dochtertje hard huilt van de schrik en kan je dat loslaten? Dan is er niets aan de hand. Maar als je moederhart begint te bloeden zodra de eerste traan komt, kan je misschien beter iemand anders op pad sturen of nog even wachten. Uiteindelijk pikt je kindje jouw spanning ook op.

  • De juwelier: het gaat hier uiteindelijk wel om de oortjes van je prachtige kindje en je moet er niet aan denken dat het mis gaat en/of ze een infectie oploopt door gebrekkige hygiëne. Informeer ook vooraf of ze een minimumleeftijd hebben. De één prikt vanaf 3 maanden, de ander pas met 6 jaar.
  • Je gevoel: wil je last minute niet meer, laat het dan lekker gaan en kom een andere keer terug.
  • De werkwijze: schieten ze allebei tegelijkertijd of één voor één? Mijn voorkeur gaat uit naar de eerste methode, omdat je er dan ineens vanaf bent. De kans bij één voor één bestaat natuurlijk dat ze niet meer durven of dat je baby de boel bij elkaar gilt en jij je verschrikkelijk voelt.

Hoe bereid je een peuter voor?

Met June en Rose waren we gewoon eerlijk toen ze voor de tweede keer gingen. Ik vertelde dat het even schrikken zou zijn, maar dat de pijn snel wegtrekt. En we bleven tot het schieten toe vragen of ze dit echt wilden. Maar beiden bleven resoluut: ja. Zonder een kik te geven, zaten niet veel later twee prachtige knopjes in hun oren en gloeide ik van trots. Wat een stoere dames!

Hoe werkt gaatjes schieten?

De meeste juweliers werken op dezelfde manier:

  • De oorlel wordt ontsmet
  • Met een stift zet de juwelier een klein puntje in het midden
  • Jij mag nog even controleren of het recht is
  • Met behulp van een schietpistool schiet hij of zij het oorbelletje van chirurgisch staal
  • Je krijgt een ontsmettingsmiddel mee om thuis dagelijks te druppelen (kan wel een beetje pijnlijk zijn, maar gaat normaliter snel weer over)
  • Na zes weken mag je andere oorbelletjes indoen (al weet ik uit ervaring dat dit bij kleine kinderen vaak leidt tot het zelf willen in- en uitdoen van oorbellen en dat de gaatjes dan in razendsnel tempo dicht zitten)

Voelen ze zichzelf verminkt?

Het paradepaardje van alle tegenstanders is dat een kindje zelf de keus moet hebben. Op jonge leeftijd bleek bij Rose en June dat die oorbellen eigenlijk niet zo’n succes waren. Ze haalden de knopjes uit hun oren, raakten ze kwijt en de gaatjes groeiden dicht. Maar… Toen June een jaartje of 4 werd, besloot ze weer oorbellen te willen. We gingen samen naar de juwelier en trots liep ze weer naar buiten. Met Rose precies hetzelfde op haar tweede: ‘Ha, grappig!’ reageerde ze bij het zien van haar spiegelbeeld. May is nog te klein om een echt oordeel te vellen, al lijkt ze niet ontevreden.

Kortom, het zal ook een stukje cultuur zijn dat je de kinderen kan meegeven als je daar zelf waarde aan hecht – iets met leven en laten leven. En boven alles vind ik oorbellen ook gewoon allesbehalve verminking. Je doet het uiteindelijk toch om je kindje mooie sieraden te geven, niet omdat je ze opzettelijk lelijker wil maken voor de rest van hun leven?

Tot zover mijn relaas over oorbellen bij kinderen. Hoe denk jij erover?

Oorbellen – Shutterstock

About Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (12), Rose (4) en May (3).

11 thoughts on “Oorbellen bij kinderen | Stukje cultuur of pure verminking?

  1. Hier 2 dames die op dezelfde dag oorbellen hebben laten schieten. AllebAllebei zelf voor gekozen. De oudste was toen bijna 6 en de jongste net 4 bij de jongste stonden de stipjes al op de oren en toen dacht ze mee toch niet. Na wat praten doorgezet en ze is er heel blij mee. Ze kregen van hun tante leuke hangertje oorbellen. Na 8 weken die erin gedaan maar waren toch te zwaar dus weer terug naar de knopjes. Ze zijn er allebei super blij mee!

  2. Heb oorbellen bij mijn dochter laten zetten toen ze maand of drie was. Op haar 13e heeft ze er een tweede paar bij laten zetten. Ik vind het wel mooi bij baby’s, maar ja, heb ook heel lang in de tropen gewoond, waar dit bij de cultuur hoort en alle babymeisjes oorbellen dragen.

  3. Ik vind dat iedereen zelf mag bepalen of en wanneer je kind oorbellen krijgt. Zelf wilde ik mijn dochter niet al zo jong oorbellen geven. A. Ik vind het een naar idee dat ze misschien tijdens een spel erachter kan blijven haken. En B. Wil ik niet degene zijn die voor haar bepaald dat er blijvende gaatjes in haar lijf komen. Ze heeft er wel eens naar gevraagd en ik heb haar uitgelegd dat ze ze mag hebben als ze iets ouder is. Daarna heb ik haar er niet meer over gehoord. Ze is nu bijna 4.

  4. Ik ben geen voorstander van oorbellen bij jonge kinderen, maar ik veroordeel niemand die dit wel doet. Ik ben zo’n moeder die gelijk begint te brullen denk ik, en zenuwachtiger is dan het kind zelf, dus dat lijkt me ook geen goede combi.

  5. Meisjes vinden oorbellen gewoon mooi! Ik wilde vroeger ook héél graag oorbellen, maar eigenlijk te jong (geen baby 2 of 3 jaar). Het mocht alleen van de juwelier als ik het echt zelf wilde. Normaal willen ze de eerste wel, maar omdat het zeer doet durven ze het 2de gaatje niet… Ik zei natuurlijk ja en gaf géén kik! Trots dat ik was op mijn mooie knopjes!

  6. Zelf zal ik een ouder hier niet op aanspreken, maar vind het echt niet mooi bij jonge kinderen. Zeker niet bij baby’s of kindjes die net kunnen lopen. Oorbellen vind ik echt iets voor als je wat ouder bent. Een jaar of 5/6? De tijd voor oorbellen is bij ons als dochterlief het leuk vindt.

  7. Evi heeft ze gekregen nadat ze er een half jaar over bleef zeuren en vragen. Best knap voor een 3 jarige. Vorig jaar na de zomer heeft ze dus oorbellen gekregen. Ze vond zelf stekers niet fijn dus heeft ze kleine ringetjes en ze is er nog steeds erg blij mee.

  8. Hoewel onze dochter nog geen oorbellen heeft, heb ik er echt niks op tegen. Ik ben gezegend met een hele grote Antilliaanse familie en daar is het normaal om je baby oorbellen te geven. Daar is nog nooit iemand psychisch van in de war geraakt 😊 Leuk stuk!

  9. Ik deel jouw mening. Al heeft Mijn dochter nog geen oorbellen (wat ik stiekem erg jammer vind), maar ik kreeg zelf ontstoken oorlelletjes en wil haar daar voor behoeden. Maar wie weet binnenkort. Het lijkt me zo leuk staan bij haar.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten