Oorbellen bij baby’s en kleine kinderen: cultuur of verminking?

oorbellen bij baby's en kleine kinderen

In dit artikel vertel ik waarop je moet letten als je ervoor kiest om wel oorgaatjes te laten schieten bij je baby (of peuter). Ook ga ik dieper in op de achtergrond: waarom kiezen mensen hier eigenlijk voor? En wat vinden kinderen er zelf van dat ze op jonge leeftijd oorbellen kregen?

Oorbellen bij je baby?

Voor sommige mensen zijn oorbellen bij kinderen (zeker wanneer ze nog klein zijn) zo ongeveer de hoogste staat van verminking. Je kind heeft immers zelf nog geen eigen wil volgt samen met jou als een mak schaap het schoonheidsideaal van de maatschappij. Wie ben jij om te beslissen voor je dochter (of zoontje)? Anderen staan hier lijnrecht tegenover en laten bijna direct na de bevalling meteen twee oorbelletjes prikken. Dan voelen ze er namelijk niks van – zo gaat het verhaal.

Onze dochters hebben oorknopjes

We hebben drie dochters. En alle drie dragen ze knopjes in hun oren sinds jonge leeftijd. Die keus lag dus bij ons, want bij June en May werden ze geschoten toen ze nog baby waren. Rose was ietsje ouder, maar kon zeker nog niet aangeven dat dit haar eigen wens was. Wel trouwens dat de mevrouw met het schietpistool van haar babyzusje moest afblijven, nadat ze het zelf had ervaren. 

Waarom zou je oorbellen laten schieten op jonge leeftijd?

Je kan de vraag ook omdraaien: waarom niet?

Zijn oorbellen bij kleine kinderen een vorm van verminking of zelfs mishandeling?

Nee. Ik heb alle begrip voor mensen die wachten met het laten schieten van oorgaatjes trouwens, maar verwacht datzelfde begrip voor onze keus. Mishandeling of verminking gaat vele malen verder. Bovendien vind ik het persoonlijk vooral zorgwekkend als volwassen vrouwen geen respect kunnen hebben voor elkaars keus. Hoe belangrijk is het dat wij een andere keus maken dan een ander? Het draait er toch om of je kinderen straks op een prettige manier kunnen gaan deelnemen aan de maatschappij? Of je oorbellen draagt, zegt daar niks over.

Cultureel bepaald

In bepaalde gevallen is het cultureel bepaald om je kinderen op jonge leeftijd te trakteren op een setje oorknopjes. Dat is niet per se gebonden aan een afkomst, maar misschien meer aan een sociaal-economische klasse. Je ziet het vaker gebeuren in volkswijken – ongeacht of die nu in Sao Paolo liggen of hartje Rotterdam.

Maar goed, ik denk dat je vooral boven alles kunt stellen dat je omgeving hierin bepalend kan zijn. Wanneer jouw moeder en oma hun kinderen oorbellen gaven na de geboorte dan is de kans groter dat jij hetzelfde doet. Je vindt het dan ook sneller mooi, omdat je het gewend bent. Zo simpel is het.

Je vindt oorbellen bij kindjes schattig

Er is natuurlijk ook een esthetisch argument om je kindje oorbellen te geven. Heel simpel natuurlijk: als je het mooi vindt, dan maak je de keus sneller.

Om het verschil in geslacht te kunnen aangeven

Persoonlijk vond ik het verschrikkelijk irritant wanneer anderen onze dochter aanzagen voor een jongetje. Zelfs als ze van top tot teen in het roze gehuld was. Vanaf het moment dat we haar oorbellen gaven, verdween dat misverstand. Mensen zagen sneller dat er een meisje in de kinderwagen zat.

De gaatjes genezen sneller

Althans, dat schijnt. Ik weet hier het mijne niet van, maar dit argument wordt vaak gebruikt door mensen die hun kinderen al op jonge leeftijd gaatjes geven. Ook zou het minder traumatisch zijn, want je vergeet de gebeurtenis weer. Al moet je dan wel opletten dat je naar een gecertificeerd juwelier gaat en geen duister zaakje dat je via via kent.

Waar moet je op letten als je oorbellen wil laten schieten bij je baby?

Bedenk in elk geval vooraf hoe je er zelf in staat. Vind jij het prima als je dochtertje hard huilt van de schrik en kan je dat loslaten? Dan is er niets aan de hand. Maar als je moederhart begint te bloeden zodra de eerste traan komt, kan je misschien beter iemand anders op pad sturen of nog even wachten. Uiteindelijk pikt je kindje jouw spanning ook op.

  • De juwelier: het gaat hier uiteindelijk wel om de oortjes van je prachtige kindje en je moet er niet aan denken dat het mis gaat en/of ze een infectie oploopt door gebrekkige hygiëne. Informeer ook vooraf of ze een minimumleeftijd hebben. De één prikt vanaf 3 maanden, de ander pas met 6 jaar.
  • Je gevoel: wil je last minute niet meer, laat het dan lekker gaan en kom een andere keer terug. Of niet. Het is geen verplichting, ook niet als je (schoon)moeder aan je hoofd blijft zeuren!
  • De werkwijze: schieten ze allebei tegelijkertijd of één voor één? Mijn voorkeur gaat uit naar de eerste methode, omdat je er dan ineens vanaf bent. De kans bij één voor één bestaat natuurlijk dat ze niet meer durven of dat je baby de boel bij elkaar gilt en jij je verschrikkelijk voelt.

Wat als je baby of dreumes zijn oorbellen uitdoet?

Op zich gebeurt het niet zo snel, zolang je de zweerknopjes laat zitten. En nee, dat is misschien niet zo leuk als die prachtige zilveren knopjes die je laatst hebt gezien, maar daardoor maak je ook geen slapende honden wakker.

In ons geval ontdekten de oudste twee na verloop van tijd dat oorbellen ook uit konden. En in tegenstelling tot de zweerknopjes, is de sluiting van zilveren oorbelletjes heel makkelijk te verwijderen. Dat leidde tot talloze verdwenen oorbellen en achterkantjes en uiteindelijk tot dicht gegroeide gaatjes.

Laat de zweerknopjes dus zitten!

Dit is het beste advies dat ik je kan geven. Tot ze oud genoeg zijn om zelf een keus te maken en hun eigen oorbellen in en uit te doen. En anders? Dan kan je ze opnieuw laten schieten – al dan niet wanneer ze er zelf klaar voor zijn.

Onze peuter Rose wilde nieuwe oorbellen

We lagen in het zwembad te dobberen en vanuit het niets gaf Rose aan dat ze nieuwe oorbellen wilde – net als haar zussen. Hoewel we eigenlijk dachten dat ze het zomaar zei, ging ik erin mee en vertelde dat het mocht. Als ze na het zwemmen nog steeds gaatjes wilde, zouden we langs de juwelier rijden.

Dertig minuten later stonden we aangekleed in het hokje en ze bleek nog steeds even vastberaden. In de juwelier zelf vroeg ze even of het pijn zou doen, maar dat was het. De keus kwam volledig uit haarzelf en haar eerste reactie na het schieten was: ‘Ha, grappig!’ De vrouw die de oorgaatjes zojuist had geschoten moest zo lachen en zei dat ze nog nooit zo’n grappige reactie had gehoord.

We gingen naar een juwelier die pas vanaf twee jaar schiet en alleen als het kindje aangeeft dit zelf ook te willen.

Hoe bereid je een peuter voor op oorbellen?

Ook onze oudste dochter heeft haar gaatjes later nog eens laten schieten. Tegen beiden waren we eerlijk. Ik vertelde dat het even schrikken zou zijn, dat het pijn kan doen, maar ook dat de pijn snel wegtrekt. En we bleven tot het schieten toe vragen of ze dit echt wilden. Maar beiden bleven resoluut: ja. Zonder een kik te geven, zaten niet veel later twee prachtige knopjes in hun oren en was ik trots op hun vastberadenheid.

Het belangrijkste is natuurlijk wel dat je peuter of kleuter dit zelf graag wil. Anders dan bij je baby kan jij het wel mooi vinden, maar een peuter die rood aanloopt van drift of angst wordt wél een traumatische toestand. En dat schiet volgens mij voor niemand op.

En ja, het is inderdaad best krom dat je bij een peuter wel vraagt naar hun eigen mening en die bij een baby compleet negeert, maar dat is de keus die je wel of niet maakt in de babytijd.

Hoe werkt gaatjes schieten?

De meeste juweliers werken op dezelfde manier:

  • De oorlel wordt ontsmet
  • Met een stift zet de juwelier een klein puntje in het midden
  • Jij mag nog even controleren of het recht is
  • Met behulp van een schietpistool schiet hij of zij het oorbelletje van chirurgisch staal
  • Je krijgt een ontsmettingsmiddel mee om thuis dagelijks te druppelen (kan wel een beetje pijnlijk zijn, maar gaat normaliter snel weer over)
  • Na zes weken mag je andere oorbelletjes indoen (al weet ik uit ervaring dat dit bij kleine kinderen vaak leidt tot het zelf willen in- en uitdoen van oorbellen en dat de gaatjes dan in razendsnel tempo dicht zitten)

Let echt altijd op dat de juwelier steriel werkt en ruim ervaring heeft in het prikken bij baby’s en/of kleine kinderen.

En hoe gaat het nu met onze dochters?

Voelen ze zich verminkt?

Het paradepaardje van sommige tegenstanders is dat een kindje zelf de keus moet hebben. Op jonge leeftijd bleek bij Rose en June dat die oorbellen inderdaad niet zo’n succes waren. Ze haalden de knopjes uit hun oren, raakten ze kwijt en de gaatjes groeiden dicht.

Maar zoals ik hierboven al vertelde, wilden onze oudste twee meiden op latere leeftijd opnieuw oorbellen laten schieten. June vindt het zelf mooier, naar eigen zeggen. En ook Rose vindt haar oorbellen geweldig. Het liefst wil ze ringetjes, net als mama, maar gezien haar onstuimige karakter wachten we daar nog een jaartje of tien mee 😉

Leven en laten leven

De reden dat ik dit artikel schreef over oorbellen bij baby’s en kleine kinderen is niet om mensen met een andere mening te overtuigen. Ieder zijn eigen voorkeur; als jij je kinderen liever niet laat piercen, is dat jouw keus. Maakt je geen ander mens natuurlijk.

Ik wil vooral laten zien waarom mensen soms kiezen om een baby oorbelletjes te geven en waarom je hierin je eigen gevoel mag kiezen. Ook als je zelf uit een cultuur komt waar het gebruikelijk is, maar het tegen je gevoel indruist: doe het dan niet. Maar ook wanneer je het wel mooi vindt, maar niet weet waar te beginnen. Uiteindelijk wil je je kindje toch iets bijzonders meegeven voor de rest van hun leven.

Ik ben heel benieuwd naar jullie: hebben jouw kinderen gaatjes? En op welke leeftijd liet je ze schieten? Of waarom koos je er bewust om het juist helemaal niet te doen?

Volg jij Lotus Writings al op Facebook, Instagram en Pinterest

Afbeelding – Shutterstock

About Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (12), Rose (4) en May (3).

11 thoughts on “Oorbellen bij baby’s en kleine kinderen: cultuur of verminking?

  1. Hier 2 dames die op dezelfde dag oorbellen hebben laten schieten. AllebAllebei zelf voor gekozen. De oudste was toen bijna 6 en de jongste net 4 bij de jongste stonden de stipjes al op de oren en toen dacht ze mee toch niet. Na wat praten doorgezet en ze is er heel blij mee. Ze kregen van hun tante leuke hangertje oorbellen. Na 8 weken die erin gedaan maar waren toch te zwaar dus weer terug naar de knopjes. Ze zijn er allebei super blij mee!

  2. Heb oorbellen bij mijn dochter laten zetten toen ze maand of drie was. Op haar 13e heeft ze er een tweede paar bij laten zetten. Ik vind het wel mooi bij baby’s, maar ja, heb ook heel lang in de tropen gewoond, waar dit bij de cultuur hoort en alle babymeisjes oorbellen dragen.

  3. Ik vind dat iedereen zelf mag bepalen of en wanneer je kind oorbellen krijgt. Zelf wilde ik mijn dochter niet al zo jong oorbellen geven. A. Ik vind het een naar idee dat ze misschien tijdens een spel erachter kan blijven haken. En B. Wil ik niet degene zijn die voor haar bepaald dat er blijvende gaatjes in haar lijf komen. Ze heeft er wel eens naar gevraagd en ik heb haar uitgelegd dat ze ze mag hebben als ze iets ouder is. Daarna heb ik haar er niet meer over gehoord. Ze is nu bijna 4.

  4. Ik ben geen voorstander van oorbellen bij jonge kinderen, maar ik veroordeel niemand die dit wel doet. Ik ben zo’n moeder die gelijk begint te brullen denk ik, en zenuwachtiger is dan het kind zelf, dus dat lijkt me ook geen goede combi.

  5. Meisjes vinden oorbellen gewoon mooi! Ik wilde vroeger ook héél graag oorbellen, maar eigenlijk te jong (geen baby 2 of 3 jaar). Het mocht alleen van de juwelier als ik het echt zelf wilde. Normaal willen ze de eerste wel, maar omdat het zeer doet durven ze het 2de gaatje niet… Ik zei natuurlijk ja en gaf géén kik! Trots dat ik was op mijn mooie knopjes!

  6. Zelf zal ik een ouder hier niet op aanspreken, maar vind het echt niet mooi bij jonge kinderen. Zeker niet bij baby’s of kindjes die net kunnen lopen. Oorbellen vind ik echt iets voor als je wat ouder bent. Een jaar of 5/6? De tijd voor oorbellen is bij ons als dochterlief het leuk vindt.

  7. Evi heeft ze gekregen nadat ze er een half jaar over bleef zeuren en vragen. Best knap voor een 3 jarige. Vorig jaar na de zomer heeft ze dus oorbellen gekregen. Ze vond zelf stekers niet fijn dus heeft ze kleine ringetjes en ze is er nog steeds erg blij mee.

  8. Hoewel onze dochter nog geen oorbellen heeft, heb ik er echt niks op tegen. Ik ben gezegend met een hele grote Antilliaanse familie en daar is het normaal om je baby oorbellen te geven. Daar is nog nooit iemand psychisch van in de war geraakt 😊 Leuk stuk!

  9. Ik deel jouw mening. Al heeft Mijn dochter nog geen oorbellen (wat ik stiekem erg jammer vind), maar ik kreeg zelf ontstoken oorlelletjes en wil haar daar voor behoeden. Maar wie weet binnenkort. Het lijkt me zo leuk staan bij haar.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten