Ooglaseren | Is zo’n ingreep de overweging waard?

OOGLASEREN – Bril- en contactlensdragers herkennen waarschijnlijk wel dat het soms gewoon een beetje lastig is dat je niet direct de hele wereld scherp ziet als je opstaat. Toch? Mij lijkt het daarom heerlijk om een keer mijn ogen te laten laseren. 

Klein leed

Heftige gebeurtenissen herinner je makkelijk omdat er een emotie aan gekoppeld is. Dat geldt ook voor relatief klein leed dat je in je jeugd natuurlijk wel als dramatische ramp ervaart. Voor de één was dat het kerstbal waarbij je opgedoft in galajurk in een stuk kauwgom ging zitten, de ander denkt vol afgrijzen terug aan die enorme schuiver op het schoolplein onder toeziend oog van die ene leuke jongen. En ik? Ik kan wel honderd kleine rampen opnoemen – was nogal onhandig. Maar één gebeurtenis vond ik misschien nog wel het ergst van allemaal.

Wat staat daar…?

Ik weet namelijk als geen ander het moment dat ik slechter zag. Plotseling, zonder dat mijn lichaam enige waarschuwing gaf. Ineens kon ik letters niet meer lezen op afstand. Ik moest dus een brilletje. En dat vond ik verschrikkelijk. Het stond me ook niet vind ik. Bovendien in sociaal opzicht ook een kleine tegenvaller: ik kon al goed leren, maar nu droeg ik ook nog een brilletje. Ik trok me steeds verder terug en wilde zo snel mogelijk overstappen op contactlenzen.

Contactlenzen

Op mijn twaalfde was het dan zover. Net voor de brugklas mocht ik harde lenzen gaan proberen. De eerste dagen kon ik nauwelijks voor me uitkijken, omdat ik ze enorm voelde zitten. Maar voor mij was dit echt een grote stap vooruit. Dat ik ze binnen het eerste jaar zo’n vier keer kwijtraakte, mocht de pret zelfs niet drukken. En gelukkig hoefde ik van mijn ouders ook niet meer terug naar dat brilletje, ondanks het kleine kapitaal dat ik te pas en vooral onpas uit mijn oog wreef. 

Nog steeds fervent contactlensdrager

Sindsdien heb ik ze nooit meer verwisseld voor een bril. Soms denk ik er weleens aan hoor, dat je op zondag in je joggingbroek neerploft met een hoge knot en bril. Kan tegenwoordig wel. De monturen zijn niet meer zo verschrikkelijk oubollig en de keus is enorm uitgebreid ten opzichte van twintig jaar terug. Maar ergens overheerst die nare herinnering. En daarom stel ik het uit tot in de eeuwigheid, vermoed ik.

Ooglaseren

Een alternatief voor mijn probleem is ooglaseren. Eerlijk gezegd lijkt het me een verademing als je elke ochtend kan opstaan zonder enig gedoe. Dat je gewoon meteen goed ziet en niet als een mol de wereld inkijkt. Of, nog erger, dat je in je halfblinde staat ‘s ochtends vroeg je lenzendoosje kwijt bent (#truestory) en daardoor kostbare minuten verspilt. Echt, hoe vaak ik niet op handen en voeten door de kamer kroop en hulp moest inroepen van anderen om weer enigszins te kunnen zien… Nee, wat dat betreft lijkt het me dus echt heerlijk.

En het hoeft helemaal niet meer zo duur te zijn als een paar jaar terug. Online vind je namelijk ook goede opties voor goedkoop ooglaseren waarbij je wordt geholpen door gedegen artsen (dus geen achenebbisj zaakje in Verweggistan). Ik vind het in elk geval de overweging waard om in te toekomst eens te kijken naar deze optie. Het lijkt me echt ideaal.

Is ooglaseren iets voor jou?

Afbeelding – Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge