De 11 grootste nadelen van ouder worden

nadelen van ouder worden

Hoe ouder, hoe gekker, zei mijn oma altijd. Of dat waar is? Misschien in zekere zin wel: je maakt je minder druk om wat een ander van je denkt. Maar niet alles is per se leuk aan ouder worden. In deze blog deel ik de (naar mijn mening) 11 grootste nadelen van ouder worden met je. Wat vind jij er minder leuk aan?

Ouder worden? Ik vind het leuk!

Eigenlijk vind ik ouder worden wel leuk. Je maakt je minder druk om stompzinnige dingen, zoals hoe anderen over je denken als je met je man de polder onveilig maakt in een op elkaar afgestemde anorak. Of serieus op zoek gaat naar de beste fietstas. Of crocs draagt. OkΓ©, dat laatste is nog altijd hypothetisch, maar het zou kunnen.

Iets anders wat ik fijn vind, is dat je makkelijker advies aanneemt van anderen of er zelfs vrijwillig naar vraagt. En dat je sowieso lekkerder in je vel komt te zitten. Acceptatie komt namelijk met de jaren. Van jezelf, maar ook van de mensen om je heen. Je hoeft niet altijd meer te overtuigen in een discussie: soms wordt je het niet met elkaar eens en dat is prima.

…meestal althans

Want nadelen aan ouder worden? Ja, die zijn er ook. Mijn top 11 (in willekeurige volgorde)?

De 11 grootste nadelen van ouder worden

Jij bent ineens verantwoordelijk

Ik vond dat nogal wat. Waar vroeger je ouders alles leken te weten en konden regelen, kom je vanzelf op een leeftijd dat jij de touwtjes in handen moet kunnen hebben. Dat als er een verjaardag aankomt, jij zorgt dat je gasten voldoende te eten en drinken hebben, niemand zich verveelt en iedereen weet wat de jarige graag zou willen hebben.

Persoonlijk heb ik daar, als professioneel warhoofd, nog weleens moeite mee. Rekeningen betaal ik wel op tijd, maar elke ochtend op tijd op school zijn? Belangrijke data onthouden? Mijn portemonnee terugvinden? Echt, ik dank God op mijn blote knieΓ«n dat Ro die kwaliteiten allemaal wel meekreeg bij zijn geboorte, want ik stond in een heel andere rij te wachten πŸ˜‰

Je wordt U en mevrouw voordat je daaraan toe bent

Echt, ik kan er niet aan wennen. Zeg gewoon je en Merel. Misschien ga ik dit wel waarderen over twintig jaar, maar zolang ik nog steeds veertig-min ben dus niet.

Een kater na je dertigste is nooit grappig

Hoe ik het vroeger volhield? Geen idee. Ik kon een nacht doorhalen, twee uur slapen en daarna met verve een tentamen afleggen. Tegenwoordig knalt mijn hoofd soms al uit elkaar na één wijntje. Waar ik bovendien lispelig en goed aangeschoten van kan worden sinds mijn dertigste. Even ‘een drankje doen’ is dus alleen maar een slim idee wanneer ik er water bij neem en preventief een paracetamolletje slik.

Spierpijn trouwens ook niet

Daarom sport ik ook niet.

Grapje. Ik ben gewoon lui. Maar spierpijn na je dertigste is echt van een ander kaliber dan daarvoor: het overvalt je wanneer je denkt dat het niet meer komt, blijft langer hangen en leidt tot oude-vrouwtjes-geluiden als je probeert op te staan of iets van de grond wil pakken. Mijn advies? Voorkom het risico en stuur je kinderen op pad!

Mensen om je heen vallen weg

Het begint vaak in je jeugd met die ene fantastische artiest die vroegtijdig het loodje legt. In mijn geval was ik oprecht in shock toen Tupac werd neergeschoten, Aaliyah neerstortte en Left-Eye de macht over het stuur verloor op Honduras. Naarmate je ouder wordt, vallen steeds vaker mensen weg. Familieleden, maar soms ook vrienden of goede bekenden die in een aantal gevallen niet eens veel ouder waren dan jij.

Ik vind dat oprecht moeilijk, zeker wanneer je hoort dat die ene kennis van vroeger onverwachts in zijn slaap overleed of een ander het leven verloor aan kanker. Ineens zijn bekenden er niet meer. En natuurlijk, de komst van de dood is één van de twee zekerheden die je hebt in het leven (zoals mijn opa voor zijn eigen laatste ademhaling de boel weer nuchter in perspectief bracht), maar dat maakt het dus niet leuker.

Je slaat niks meer op

Misschien is het de hectiek van alle dag, maar mijn geheugen takelt nu al af. Soms vraag ik me af hoe het moet zijn als ik straks Γ©cht oud ben. Er zijn momenten dat ik de kinderen moet vragen hun verhaal op een later tijdstip te vertellen, omdat mijn grijze massa niks meer opneemt. Maar wie weet zit mijn hoofd gewoon vol, want huistelefoonnummers van vriendinnetjes van vroeger en bijvoeglijk naamwoorden uit het Frans die vΓ³Γ³r het zelfstandig naamwoord komen, kan ik dan weer wel zo voor je oplepelen.

De wereld is minder zorgeloos

Of beter gezegd: gewoon niet. Ik zou dit stukje met liefde overslaan, maar vrees dat je er nooit vanaf komt. Zeker niet als je een kind op de wereld hebt gezet. Je beseft je meer dan ooit dat je maar één taak hebt: zorgen dat je kleintje gelukkig en wél zorgeloos opgroeit.

Aangekomen kilo’s worden steeds permanenter

De dagen dat ik broeken in de kast had liggen ‘voor het geval dat ik ooit nog genoeg afval’ lijken langzaam voorbij te gaan. Ik val namelijk al vijf jaar lang niet genoeg af. Wel zonde, want ik vind ze nog steeds leuk. Bovendien zijn flared jeans met gebleekte pijpen tegenwoordig weer in. Zou best kunnen dus.

Je kan niet meer ongegeneerd schelden op straat

Deze behoeft wat meer uitleg, denk ik. Een tijdje geleden ging het een beetje mis op het fietspad. May fietste voor het eerst naar school, we waren laat en ik zat zo op haar te letten, dat ik de tegemoet fietsende puber bijna miste. Een baldadig vriendje riep me iets heel lelijks toe, waarop ik woest schreeuwde dat hij maar naar me toe moest komen met zijn grote mond. Voor school. Met alle ouders en hun kinderen (die wel op tijd waren…) Dan baal je toch dat je je niet meer achter je leeftijd kan verschuilen! Ook beetje buiten proportioneel assertief. Geloof dat ik nog maar eens een #doeslief filmpje aanzet.

Ergens word je te oud voor rebels gedrag

Een keertje stiekem roken, dronken worden of stappen tot de zon opkomt? Tegenwoordig wint mijn verantwoordelijkheidsgevoel het. Al is dit natuurlijk niet heel erg trouwens, maar heel soms vind ik het wel eens jammer dat ook die fase voorgoed voorbij is. Althans, dat denk ik. Wie weet komt er nog wel een soort midlifecrisis aan.

Als je kinderen ziet opgroeien van baby tot volwassene

Misschien wel de grootste confrontatie met ouder worden: kinderen zien opgroeien van baby tot volwassene – al dan niet zelf met kind. Binnen deze categorie valt ook het besef dat kinderen uit 2001 dit jaar 18 worden trouwens. Laat die maar eens op je inwerken!

Wat vind jij de grootste nadelen aan volwassen worden?

Volg jij Lotus Writings al op Facebook, Instagram en Pinterest?Β 

Afbeelding, Kaspars Grinvalds – Shutterstock

About Merel

Merel (35) is moeder van drie temperamentvolle dochters en zes jaar samen met Ro, haar grote liefde. Ze is gek op Van Dobben kroketten en chocola en daardoor eeuwig aan de lijn. In 2013 studeerde ze af als historica, drie jaar later startte ze een goedlopende mamablog: Lotus Writings. Voor nuchtere ouders die houden van hun kinderen, maar ook (steeds meer) van zichzelf. Die weten dat je best doen soms belangrijker is dan de uitkomst.

Laat me weten wat jij hiervan vindt!

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten