Merel goes vega | Of: hoe overleef ik een week zonder vlees?

Lang leve mijn geweten…

Noem het toeval, noemt het voorbestemd, maar een tijdje terug kwam ik vier keer een bericht tegen waarin werd gewaarschuwd voor onze overconsumptie van vlees. Het leidt tot milieurampen, is natuurlijk onwijs milieuonvriendelijk en bovendien niet gezond om zoveel vlees te eten. Dat vond ik best confronterend. Ik ben namelijk toch een vleesliefhebber: lekker salami op brood, tosti ham-kaas of botermalse biefstuk met champignonsaus…

Maar goed, al die berichten knaagden toch behoorlijk aan mijn geweten. Tijd voor verandering! Ik besloot een uitdaging met mezelf aan te gaan en een week lang vegetarisch te gaan eten. ‘Ik wil gewoon kijken of het me lukt,’ zei ik tegen Ro. ‘Dan eten we gewoon pasta met heel veel groenten, lasagne met aubergine en zuurkool stamppot met vegetarische rookworst!’ Hij begon te lachen. ‘Merkte je hoe snel je van je eigen wens een gezamenlijk project maakte?’ 

Ja natuurlijk wist ik dat. Ik vreesde dat ik hun assistentie in dezen keihard ging nodig hebben. Maar dat wilde ik niet toegeven. 

Succesverhaal?

Twee dagen later zaten we aan de rijst met vleesvervangers en loeihete curry. In elk geval wel voor mijn Nederlandse smaakpapillen die normaal gesproken alles met sambal en gekleurde pepers mijden. May spuugde het uit en keek knorrig, June knipperde heel hard en wapperde behoorlijk om een beetje af te koelen. Ik probeerde dapper te blijven lachen, maar na tien happen notenrijst met curry wilde ik niet meer. ‘s Avonds at ik stiekem chocoladekoekjes. Is ook vega.

Op deze dag na ging het trouwens wel prima. Het vleselijke broodbeleg voelde wel even als een uitdaging. Zeker op de momenten dat ik normaal een plakje salami had gepakt om te snoepen, maar na een paar dagen wende ik vanzelf aan de (pinda)kaas en chocopasta. ‘s Avonds kon ik redelijk wat gerechten maken zonder vlees of met een vervanger. En speciaal voor Ro (en de kinderen) kwam er wel een paar keer vlees op tafel. Apart koken – iets dat ik tot nu toe altijd had afgezworen – bleek door een zelfopgelegde challenge onvermijdelijk.

De uitdagingen? 

Heus niet alles ging van een leien dakje. Zo had ik halverwege de week een kennisevent bij Yoast (die van de plug-in) over SEO. Mijn vegetarisme-voor-een-week kon ik pas doorgeven toen ik het bedacht had en de lunch was besteld. Gelukkig stond er heerlijke groentesoep én verse stukken brood met eiersalade en oude kaas. Oef! Bacon? Pulled chicken? Het maakte me niet eens uit, zo lekker was het. En na afloop ging ik uit eten met Charlotte en Kimberley. Voor het eerst ooit nam ik een vegetarisch gerecht: canelloni met ricotta en spinazie, overgoten met verse tomatensaus. Echt heel goed te doen. Dus zo overleefde ik de enige uitdagingen van deze week eigenlijk toch nog redelijk gemakkelijk. 

Maar nu? Na een week vegetarisch eten, ben ik om. Ik zal me niet volledig storten in de vega-wereld, ook omdat ik vlees te lekker vind en van mening ben dat we dit als mens prima kunnen gebruiken. Alleen wordt het dan wel zeker minder dan voorheen. Die berichten over de overdaad aan vleesconsumptie zette me enorm aan het denken en ik merkte dat de gerechten zonder ook echt lekker zijn.

Volgende keer ga ik een week proberen niet te snoepen. Ideetje van Kimberly. Het leuke is dat er dus inmiddels al acht mensen meedoen met die uitdaging, jij ook?

About Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (12), Rose (4) en May (3).

3 thoughts on “Merel goes vega | Of: hoe overleef ik een week zonder vlees?

  1. Ik heb als tiener een tijdje vegetarisch gegeten, maar dat ging niet zo best. Ik kwam teveel stoffen tekort en kreeg zware bloedarmoede. Inmiddels weet ik genoeg van voeding om dat te voorkomen, maar ik zou het vlees toch niet willen missen. Bovendien hebben wij zoveel allergieën in het gezin (gluten, soja, koemelk) dat we zo’n beetje op rauwkost en noten (o nee, daar is de schoonzoon allergisch voor) zouden moeten leven…
    Aan de niet-snoepen uitdaging doe ik maar niet mee, dat zou niet eerlijk zijn. Ik snoep al tweeënhalf jaar niet meer 😉

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten