Ik ben de enige die wakker is

Het gebeurt me niet vaak: stilte in huis. Maar vandaag is alles anders. Terwijl de klok 8.12 uur aantikt, geniet ik van de rust die hier heerst. Dat was vannacht wel anders. Om vier uur besloten Rose en May er een groot feest van te maken (kennelijk hadden wij als enigen de memo gemist). Nu liggen ze hun spreekwoordelijke roes uit te slapen blijkbaar. June is op het moment uit logeren en Ro druk aan het werk. Even vraag ik me af of ik nu moet balen omdat ik al wakker ben sinds 6 uur vanmorgen, maar eigenlijk geloof ik toch van niet. Ondanks dat ik een avondmens ben in hart en nieren, is twee uur lang niksen toch ook wel eens erg prettig. Eindelijk tijd om in mijn boek te lezen en wat blogs af te gaan.

Lees ook: Jezelf kwijt zijn: het tienminutengesprek als uitje van het jaar

Nooit niksen

Juist omdat het zo sporadisch voorkomt in een vol huis, besef je pas hoe fijn het zo nu en dan is om even te kunnen niksen. Normaal sta je daar gewoon bijna niet bij stil, omdat je constant bezig bent of wordt gehouden. En zelfs als de kinderen slapen, praten we nog over hun laatste streken, spreken onze zorgen uit of ruimen de rommel op die ze overdag hebben gemaakt. Of ik schrijf een blog en daarin gaat het vaker wel dan niet over die drie dames. Het houdt je bezig, zo ongeveer 24/7. Dat is natuurlijk absoluut geen probleem (uiteindelijk komt het doordat we stapelgek op ze zijn), maar daardoor verdwijnt het ‘even iets voor jezelf doen’ automatisch naar de achtergrond. Terwijl je soms ook tijd nodig hebt om jezelf even op te laden.

Nog eventjes

Grappig genoeg vindt June het echt verschrikkelijk om haar dag te verdoen met niksen. Ik geniet juist voor tien nu. Eindelijk heb ik ook even vakantie in alle chaos, iets waarvan ik eigenlijk al niet meer wist hoe het voelde. Ook de klok lijkt langzaam weg te tikken. Hij moddert aan gelukkig, net als ik. Kan ik er extra van genieten. Later komt een lieve vriendin op bezoek met wie ik ontzettend veel bij te praten heb, dus kunnen niet al te lang meer blijven liggen. Maar nog vijf minuutjes…

Hebben jullie weleens tijd dat je echt kan niksen? Of lukt dat niet meer?

De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (10, 2 en 1 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

9 Replies to “Bijna nooit meer als je eenmaal moeder bent: de luxe van het niksen

  1. Wat heerlijk zeg. Het gevoel kan ik me helemaal voorstellen. Al moet ik zeggen dat ik me op dit soort momenten voorneem om echt te rusten en dus de ogen toe, maar helaas lukt dat niet. Zit ik toch op social media of blogs te lezen.

  2. Heerlijk een beetje tijd voor jezelf.. Ik ga ook meestal op blogs lezen, beetje appen, op instagram of lekker in huis rommelen.

    1. Nou he? Vooral omdat die momenten zo schaars zijn. Je leert het geloof ik pas echt waarderen als je tijd tekort komt!

  3. Hetzelfde! Beetje op mijn telefoon lezen en soms appen. Of een zoveelste kop koffie pakken. Of meteen maar douchen nu het nog rustig is haha. Bloggen schrijven vind ik ook leuk, maar in de avond ben ik daarvoor meer op dreef. En dan hopen dat het huis wel slaapt.
    En als er meer tijd is ga ik op pad om te luchten.

    1. Haha ja douchen in stilte is echt een luxe geworden als je moeder bent hè? Net als naar de wc gaan trouwens.
      Heerlijk die tijd voor jezelf af en toe!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge