Lieve Kim, waarom ik geen voorstander ben van straf

Lieve Kim

Kimberly schrijven elkaar sinds kort om de week een brief. Hiermee willen we jullie een inkijkje geven in onze vriendschap. De brieven gaan over van alles: trash-tv, bitterballen of iets anders waar het leven leuker van wordt!

Lieve Kim,

Hoe we tegenover straf staan? Ik vind het een lastige.

Waar ik vooraf bijvoorbeeld nooit bij stil stond, is dat zusjes onderling zo regelmatig (lees: dagelijks meerdere keren. Per uur.) ruzie maken. Beetje naïef waarschijnlijk, want ik ben zelf opgegroeid met een jongere zus. Maar aan de andere kant had ik het idee dat het wel zou loslopen. Het blijft bij de kleintjes ook niet bij woorden: ze gaan elkaar regelmatig te lijf. En hoewel ik denk dat het ergens goed is om jezelf te leren verdedigen, is het soms echt een rotgezicht. Dus straf? Tja, je ontkomt er misschien niet helemaal aan.

Al geloof ik niet in een soort naughty chair. Wel bij kleine kinderen die nog te weinig begrijpen, maar bij oudere kinderen ben ik ervan overtuigd dat het belangrijker is dat ze snappen waarom iets niet mag. Anders blijf je uiteindelijk bezig en elke keer dezelfde dingen corrigeren. Dus nu de dames iets ouder worden, gaan we steeds vaker het gesprek aan en vertellen wat we van ze verwachten. Dat niemand het leuk vindt om geslagen te worden en dat we onze handen thuishouden.

Maar goed, we zijn ook maar mensen. Soms zijn ze ontzettend druk. Dan stuiteren ze alle kanten op (helaas ook die van elkaar) en zitten elkaar op zo’n beetje ieder mogelijk moment dwars. Ze willen het speelgoed van de ander, precies op die paar vierkante centimeter van de bank zitten… En tijdens vakanties is het zo mogelijk nog erger, want dan zijn ze natuurlijk zo’n beetje 24/7 in elkaars buurt.

Het gebeurt dan dus weleens dat (met name) ik compleet overprikkeld raak. Dan probeert June een verhaal te vertellen, gilt Rose tussendoor en trapt May onder tafel tegen haar zus (of andersom). Echt, stilte is zo ondergewaardeerd haha! Straf zou ik het niet willen noemen, maar ik word dan wel heel boos. En werkt dat niet, dan plant ik er vaak eentje op de trap. Al is het maar om de rust te laten terugkeren. Werkt dat ook niet, dan ga ik zelf in de gang zitten.

De enige straffen die we uitdelen, volgen na een grove leugen. Geen kleintjes of om bestwil, maar als je glashard liegt en me recht in mijn ogen aankijkt. Dat vind ik zo erg! En hoeveel empathisch vermogen ik ook heb, dan mag je dat vertrouwen bij mij echt terugwinnen. De straffen die we dan hanteren kunnen uiteenlopen van een week huisarrest tot je telefoon inleveren en pas over een paar dagen terugkrijgen.

En ondanks dat consequent zijn niet bepaald my middle name is; dan wel. Er is één ding dat ik namelijk minstens zo belangrijk vind als eerlijk durven zijn in huis, en dat is respect hebben voor je ouders. Ontbreekt dat, dan ben ik toch best wel streng geloof ik.

Iets waar ik trouwens ook strenger in ben dan ik zelf had verwacht, is het beperken van prikkels van buitenaf. Zo mogen Rose en May de eerste weken van school (tot aan de herfstvakantie) geen playdates afspreken. Misschien voor hen niet zo leuk, omdat vriendschappen toch ook in het begin van het schooljaar worden gesmeed, maar ik vind het druk zat.

Hoe zorg jij daarvoor bij Evi? Heb je bijvoorbeeld bepaalde regels om te voorkomen dat ze helemaal stuiterend thuiszit of -komt? Of laat je haar zelf grenzen aangeven en pas je je daarop aan?

Volg Lotus Writings ook op Facebook, Instagram en Pinterest en blijf op de hoogte van handige tips en grappige columns!

In deze serie verschenen ook:

About Merel

Merel (35) is moeder van drie temperamentvolle dochters en zes jaar samen met Ro, haar grote liefde. Ze is gek op Van Dobben kroketten en chocola en daardoor eeuwig aan de lijn. In 2013 studeerde ze af als historica, drie jaar later startte ze een goedlopende mamablog: Lotus Writings. Voor nuchtere ouders die houden van hun kinderen, maar ook (steeds meer) van zichzelf. Die weten dat je best doen soms belangrijker is dan de uitkomst.

4 thoughts on “Lieve Kim, waarom ik geen voorstander ben van straf

  1. Oef wat een lastige vraag zeg, daar ga ik over nadenken! Overigens denk ik dat wij wat straf betreft wel wat overlap hebben qua opvoeding. Uitleggen helpt vaak meer dan boven je kinderen te blijven staan denk ik. Helderheid geven in het hoe en wat geeft inzichten.

    1. Denk ik inderdaad ook en ben het daar helemaal mee eens. Vaak blijft een straf zo abstract zolang ze niet begrijpen wat ze verkeerd hebben gedaan.

  2. Ik heb 3 kids: 12,9 en 2 jaar oud. Wat versta je onder straf? Ze krijgen van mij alle 3 een ‘time-out’ als ze iets doen wat niet mag. In the heat of the moment valt er namelijk totaal niet met ze te praten. Ze mogen (De 2 oudsten) naar beneden komen als ze afgekoeld zijn. De ene keer is dat na 2 minuten, een andere keer na een half uur. Daarna praten we erover: wat is er gebeurd? Waarom accepteerde ik dit gedrag niet? En hoe zou dat een volgende keer anders kunnen? Hoe denken ze er zelf over? Ik ben van mening dat zo’n gesprek meer impact heeft dan voor straf een uur op je kamer zitten.

    Hebben ze het echt heel bont gemaakt dan hangen er wel consequenties aan vast. Ook dat bespreken we samen. Ik vertel ze dat ze te ver zijn gegaan en dat ik dat echt niet accepteren kan. En dat er nu dus een straf volgt. Bijvoorbeeld een week geen PlayStation of niet afspreken. Natuurlijk zijn ze het daar niet mee eens (en dat mag 😉) als ze maar wel begrijpen waarom.

    Overigens hebben wij geen regel dat ze pas na de herfstvakantie mogen afspreken. Playdates zijn hier 365 dagen per jaar 🙈 Ik geef zelf in de ochtend aan of ze wel of niet kunnen afspreken en dat werkt tot nu toe prima.

    1. Ja met straf bedoel ik inderdaad huisarrest, een paar dagen geen telefoon.. Dat soort dingen. Time-out doen we hier ook tot ze rustig zijn – precies wat je zegt: dan valt er gewoon niet of nauwelijks te praten. Maar straf alleen als ze echt (willens en wetens) iets doen wat over bepaalde grenzen gaat.

      Hier was dat vorig jaar ook wel hoor, maar merk gewoon dat ze tijd nodig hebben om te settelen op school. Het is al druk zat. Maar eerlijk is eerlijk, ik vind het zelf ook wel lekker, even rustig opstarten 🙂

Laat me weten wat jij hiervan vindt!

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten