Lieve Kim | #veertigmin en nooit meer sjans

Kimberly schrijven elkaar sinds kort om de week een brief. Hiermee willen we jullie een inkijkje geven in onze vriendschap. De brieven gaan over van alles: trash-tv, bitterballen of iets anders waar het leven leuker van wordt!

Tja, dat ouder worden, hoe vind ik dat… Ik mocht afgelopen jaar 35 kaarsjes uitblazen en dat vond ik eerlijk gezegd ook nogal wat. Officieel ben ik veertigmin (of anders gezegd: dichter bij de veertig dan de dertig). Lange tijd vond ik mijn uiterlijk ook best ‘een dingetje’: minder slank, grijze haren, hier en daar een rimpeltje. Steeds vaker merkte ik dat ik me met andere dertigplussers vergeleek: hadden zij meer rimpels dan ik? Zag ik er jonger uit of ouder?

En daar hoorden ook de zorgen bij om mijn kleding. Oogde ik niet te ouwelijk? Of zag ik er juist pathetisch uit omdat ik droeg wat eigenlijk al vier jaar geleden niet meer kon? Spraken kinderen in de studentenleeftijd me daarom ineens aan met ‘u’ en ‘mevrouw‘? En kreeg ik daarom geen aandacht meer van groepjes op straat waarbij ik voorheen in geen mogelijkheid onopgemerkt voorbij kon lopen? Dat je het bijna begint te missen dat je werd nagefloten, zeg maar, terwijl ik daar altijd zo’n hekel aan had.

Ineens is ‘sjans’ dus een gepasseerd station. Het feit dat ik het natuurlijk überhaupt sjans noem en geen fix, zegt waarschijnlijk al genoeg. En dat vond ik dus soms wel even wennen. Zeker omdat Ro (34) nog weleens de giechelende vraag van een meisje van twintig krijgt of hij zijn ID wil laten zien als hij bier koopt. Dat je hoopt dat ze niet denken dat ik een vijftien jaar oudere cougar ben.

En toch merk ik sinds een paar weken een soort omkeer. Dat ik in de spiegel kijk en mijn schouders ophaal om die paar lachrimpeltjes. En dat ik me besef hoeveel belangrijker het is om het leven te kunnen vieren met mensen van wie je houdt dan of je een paar kilootjes te veel mee torst. Want misschien is dat wel de essentie van ouder worden: steeds meer met terugwerkende kracht beseffen hoe zonde het is om je energie te verspillen aan oppervlakkigheden. Misschien juist omdat er geen ontkennen meer aan is 😉

Langzaam merk ik ook dat ik me minder afvraag wat de buitenwereld ergens van vindt, maar me weer focus op mijn eigen mening. Want wat maakt het eigenlijk uit dat de buurvrouw je kleding niet mooi vindt? En lekker belangrijk of kinderen van dertien denken dat je een bejaard wijf bent dat de nooit-meer-glitter-memo heeft gemist? Dat is eigenlijk best heel fijn! Uiteindelijk zijn een gezonde portie zelfvertrouwen en je lach de mooiste sieraden die je kunt dragen.

Merk jij ook dat je zelfverzekerder bent dan vroeger?

Volg jij Lotus Writings al op Facebook, Instagram en Pinterest

In deze serie verschenen ook:

About Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (12), Rose (4) en May (3).

One thought on “Lieve Kim | #veertigmin en nooit meer sjans

  1. Hahahaha de nooit meer glittermemo! Die heb ik nooit ontvangen of er stond in de mijne : add more glitter. Dat zou ook zomaar kunnen 😉 Ik vind je een lekker wijf en dat ga ik ook vinden met grijze haren en glitterschoenen.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten