Column | We wilden stiekem de LEGO® manege afmaken

lego

Ik ben slecht in het uit handen geven van dingen. Dat geldt voor knutselen, maar eigenlijk voor van alles. Tijdens het koken houd ik graag de regie in handen en zo ook tijdens het bouwen met LEGO®. Dus toen June een enorme manege kreeg van LEGO Friends, jeukten vooral mijn handen om aan de slag te gaan. Er zaten maar liefst vier (!) boekjes in de doos. Ideaal voor die ene regenachtige woensdagmiddag, besloot ik.

Mijn lieve oudste dochter en ik lijken niet zo op elkaar. Wat dit betreft althans. Waar je mij geen groter plezier kunt doen met dit soort gedetailleerde klusjes (grote legpuzzels maken, bouwen met LEGO), is zij van de grote stappen snel thuis. En dat gaat niet samen. Althans, niet met deze megamanage.

Al na drie plaatjes had ze het gezien. ‘Mama, wil jij misschien help…?’ wilde ze vragen, maar ze maakte haar zin niet af. Voor ze haar zin goed en wel had uitgesproken, zat ik al pontificaal tussen de opengescheurde zakjes LEGO, klaar om een manege in elkaar te zetten.

Nog iets later zat ik in mijn eigen bubbel. Vol concentratie peuterde ik de kleinste LEGO steentjes uit de zakjes en volgde alle plaatjes nauwgezet. Al snel stond er een paardentrailer. ‘Leuk hè?’ vroeg ik. Inmiddels ontdekte ik dat June allang was afgehaakt. Zij zat op bed iets te lezen. Lauw reageerde ze: ‘Hm? Ja, leuk hoor.’ Onverminderd vrolijk ging ik door. Misschien zou goed voorbeeld goed doen volgen?

Uiteindelijk moesten we stoppen, want etenstijd naderde. Het is maar goed dat June er was. Want als ik dan eenmaal in the flow zit, kan ik vaak maar moeilijk stoppen. Dan zou ik daadwerkelijk blijven bouwen tot de hele manege stond – etenstijd of niet. Ik ruimde de boel op in een hoek van haar kamer. ‘We gaan binnenkort verder,’ beloofde ik haar. Of eigenlijk meer mezelf, haar kon het niets schelen.

Maar het kwam er niet van, in de dagen die volgden. In het weekend sliep ze bij opa en oma en Ro bij mij. We waren nog niet zolang samen en eigenlijk vond ik het een beetje gênant om te zeggen, maar ik wilde verder met de manege. Past natuurlijk niet helemaal bij het frisse, sexy en gezellige image dat je graag van jezelf neerzet als je net samen bent.

Halverwege de zaterdagmiddag viel zijn blik op Junes kamer en het betreffende hoekje. ‘Zullen we als verrassing de stallen afmaken?’ vroeg hij. Mijn ogen begonnen te twinkelen, tot ik besefte dat ze het misschien niet leuk zou vinden. Dan zouden twee dertigplussers het speelplezier van een kind vergallen omdat ze zo nodig zelf aan de slag wilden… Nee, we moesten het toch maar laten. Inwendig balend lieten we de manege voor wat het was – trots over zo’n volwassen houding.

Nou ja, je raadt het misschien al. Bij terugkomst vertelden we June over het weekend en hoe we de manege voor haar hadden gelaten. Teleurgesteld keek ze ons aan. ‘Nou, had het maar gedaan. Ik vind het eigenlijk helemaal niet leuk om te doen: het is zoveel!’ Verbluft staarden we terug. Ja. Hadden we maar. We besloten de trailer maar op te ruimen en legden de LEGO weer weg.

Inmiddels staat hij nog altijd ongebouwd in de kast. Negentig euro aan plastic bouwsteentjes. Inmiddels wacht hij op een volgende generatie kinderen die wél willen bouwen. Rose en May lijken enthousiaster dan hun zus. Ik wacht nog even. Maar dat ik bij de toekomstige bouw aanwezig ben, staat als een paal boven water!

Heb jij weleens (iets te) enthousiast zitten spelen met het speelgoed van je kinderen?

Volg je Lotus Writings al op Facebook, Instagram en Pinterest? Like en blijf op de hoogte van handige tips en grappige columns!

De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

About Merel

Merel (36) is moeder van drie temperamentvolle dochters en zeven jaar samen met Ro, haar grote liefde. Ze is gek op Van Dobben kroketten en chocola en daardoor eeuwig aan de lijn. In 2013 studeerde ze af als historica, drie jaar later startte ze een goedlopende mamablog: Lotus Writings. Voor nuchtere ouders die houden van hun kinderen, maar ook (steeds meer) van zichzelf. Die weten dat je best doen soms belangrijker is dan de uitkomst.

14 thoughts on “Column | We wilden stiekem de LEGO® manege afmaken

  1. Ik kan mij echt verliezen in (het spelen met) speelgoed. Kan niet wachten tot de tijd van barbies, knutselen kastelen bouwen. Ik vind het speelgoed van VTech nu al zó leuk. Wij hebben nu een speelhuisje in de tuin. Ik heb er al ingezeten hoor. En bedenk nu dat het ook leuk is om een tafeltje en stoeltje te kopen om er voor te zetten of een wasrekje. Haha, ik sla nogal door zo te lezen ?

  2. Weer hardop gelachen!

    Die vraag kan ik beter aan mijn man stellen. Eens even kijken:
    – een op afstandbestuurbare auto waar 2 peuters in passen en nu staat te verstoffen
    – een racebaan
    -bestuurbare helikopters
    -een veel te grote tweepersoons skelter met kar
    -…

    1. Haha!! Geweldig, mannen blijven ook net kinderen hoor… Hoewel ik stiekem ook best een bestuurbare auto zou willen 😉

      1. Ja dat moet ik eigenlijk ook bekennen.

        Ik vond trouwens dat vishengelspel op batterijen altijd leuk bij andere kinderen thuis. Inmiddels kon ik me uitleven bij de peuterspeelzaal. En make-uppoppen mocht ik nooit. Maar die koop ik met vier zonen ook niet. Wieweet als ik oma ben mag ik die tijd nog inhalen ?

        1. Die hebben wij pas ook weer gevonden, is idd leuk. Laatst liep ik langs de slaapkamer van onze oudste en hoorde dat ze toch nog even alleen dat spelletje zat te spelen 😀

          Hier precies zo, hebben er wel eentje gehad. En eigenlijk is dat best leuk, voordoen hoe je het haar en de make-up kan doen. Zou mooi zijn, je hebt in principe in elk geval vier keer kans op een kleindochter 😉

  3. Wij kunnen niet wachten op de duplo. Haha. Manlief staat al in de speelgoed winkel te kijken wat ie oh nee Emily wil

    1. Hahaha! Grappig hoe je met een kind soms je tweede jeugd herbeleeft! Ik wilde ook perse de treinenset van Hello Kitty (officieel voor de oudste), helaas nooit gekregen van Sinterklaas 😉

    1. Haha ja hoor, vind ik wel! Ik vind het ook nog steeds leuk om te schommelen. Blijf toch altijd een klein beetje kind..

Laat me weten wat jij hiervan vindt!

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten