Kleuterdriftbuien: hoe ga je ermee om?

omgaan met kleuter driftbuien tips en uitleg

Kleuterdriftbuien vergen soms het uiterste van je. Maar waar komen ze eigenlijk vandaan? Hoe ga je er goed mee om? En kan je ze misschien zelfs voorkomen? In dit artikel vind je handige informatie Γ©n tips waarmee je verder komt.

Grote uitdaging van ouderschap: driftbuien

Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik vind omgaan met driftbuien één van de lastigste dingen die samenhangen met het ouderschap. Ook op de dagen dat ik springend door het leven ga en heel vrolijk ben, komt dat kantelpunt vanzelf als de drift maar lang genoeg aanhoudt. Dramatisch vind ik dat!

Je probeert je eigen boosheid ook te kanaliseren, gromt verbeten dat we elkaar niet slaan en hoort jezelf uiteindelijk woest boven het temperamentvolle geruzie van je kinderen uit krijsen DAT WE NIET SCHREEUWEN TEGEN ELKAAR. True story. En ja, ze hebben het dus ergens van… Van mij. Want hoewel ik op zich een rustig karakter heb, kan ik op gezette tijden heel boos worden. Enige verschil is dat mijn gezette tijden iets minder frequent voorkomen dan die van de kinderen πŸ˜‰

Handige tips en uitleg

Deze blog gaat dus over driftbuien bij kleuters. Want hoe ga je daar goed mee om? Waarom zijn ze soms zo heftig en is er een manier waarop je ze eventueel zou kunnen voorkomen? Ik dook in de wondere wereld van de drift! Hieronder vind je informatie Γ©n handige tips. Sterkte!

Driftbuien bij kleuters

Waar komen die heftige kleuterdriftbuien vandaan?

Eigenlijk is dit niet heel anders dan bij peuters die gillen of slaan: ze kunnen zich niet goed uiten. Zelfs kleuters die een grotere woordenschat hebben, vinden het nog weleens lastig Γ©cht uit te leggen wat ze bezig houdt. De enige reactie die dan overblijft is heel primair. Soms krijg je daarbij allerlei verwensingen naar je hoofd, zoals dat je echt de stomste ouder van de wereld bent (en jij maar denken dat je die pas tien jaar later een keer zou gaan horen). En een andere keer lijken ze je vooral uit te testen, zeker als er anderen bij zijn. Aan jou de ‘fijne’ eer om te laten zien dat je buiten de deur ook je grenzen stelt.

De invloed van de basisschool en vriendjes

Ook zie je vaak voor vakanties dat het gedrag van kinderen verandert. Ze lijken vermoeider en ‘echt aan vakantie toe’ – zoals je iedereen om je heen hoort zeggen. Op school of bij een sportclub pikken ze bovendien nog weleens iets op van anderen. Zo vertoonde Rose een tijdje gedrag dat ik niet kon plaatsen, tot ik een klasgenoot hetzelfde zag doen. Hoort er nu eenmaal bij, ze keren vanzelf terug naar hun eigen gedrag, maar vermoeiend is het soms wel.

Tot slot hoort boosheid ook bij het verwerken van bepaalde gebeurtenissen. Misschien was de juf kwaad en moeten ze hun eigen gevoel daarover verwerken. Of maakte hun vriendinnetje ze vandaag verdrietig en wisten ze op school niet goed hoe ze daarmee moesten omgaan.

Wat kan je doen bij driftbuien?

Op het moment zelf: rustig blijven

Ja, ik geef toe: op dit moment geef ik anderen advies dat ik niet altijd even consequent opvolg. Is ook niet erg, ik ben ook maar een mens. Maar blijf streven om je zelfbeheersing te bewaren wanneer je tegenover een briesende kleuter staat. De redenen?

  • Wanneer jij schreeuwt, waarom zou hij het dan niet doen?
  • Je schiet er niets mee op. Letterlijk niets.
  • Je hoeft niet inhoudelijk te reageren tijdens een driftbui: ze zijn op dit moment niet voor rede vatbaar.
  • Als je kind grensoverschrijdend gedrag vertoont, zoals slaan en hysterisch gillen, dan is het prima om duidelijk te maken dat het niet mag en je kleuter in de gang o.i.d. te zetten. Zo hebben jullie allebei de tijd om even af te koelen.

Bied je kind een plek waar hij of zij kan uitrazen

Op Junes eerste basisschool hadden ze een PAD-plekje waar verdrietige kleuters konden gaan zitten of hun boosheid mochten voelen. Hun gevoel mocht er zijn, de emotie ook, maar ze hoefden daarbij niet de hele groep mee te nemen. Het bijkomende gevolg was dat kinderen zich leerden uiten en zich rustiger gedroegen.

Thuis kan je natuurlijk net zo’n plek creΓ«ren. Laat je kind bijvoorbeeld tijdelijk even met rust en praat erover wanneer de boosheid gezakt is.

Vraag wat er aan de hand is

Je zal zeker niet altijd antwoord krijgen, maar wie weet krijg je te horen dat ze op school geslagen zijn door een klasgenootje. Of dat ze niet mochten meespelen, de juf kwaad was of dat ze hun kleding niet lekker vinden zitten. In bepaalde gevallen kan erover praten al schelen.

Blijf duidelijk in je grenzen en jullie regels

Wanneer ze bij ons thuis gillen, probeer ik vaak te reageren met: ‘Zo kan mama je niet horen. Als we iets vertellen, gebruiken we onze rustige stem.’ En het werkt. Meestal dan. Zelfs bij hevig verdriet kalmeren ze dan weer iets en proberen het op normale toon te vertellen.

Ook slaan wordt niet getolereerd. Wanneer je hier consequent op reageert zullen ze doorgaans sneller stoppen met het vertonen van dit gedrag. Terugslaan heeft daarom geen nut: hoe kan je iets verbieden wat je zelf doet? Maar los hiervan wil ik nog wel graag even benadrukken dat consequentie een streven is; uiteindelijk is bijna niemand altijd even consequent. Voel je dus niet rot als je net heel hard hebt staan schreeuwen omdat je je geduld verloor.

Zorg dat je voldoende rust krijgt

We kennen allemaal dat gevoel na een gebroken nacht: je bent doodop, wil het liefst bijslapen, maar die mogelijkheid is er niet. Tel daar een puberende kleuter bij op en de feestvreugde is compleet. Het nadeel is dat te weinig (nacht)rust zorgt voor explosievere situaties. Ik denk dat we allemaal uit ervaring weten dat je soms te hard uit je slof schiet, omdat je niet genoeg geslapen hebt. Bovendien voelen kinderen dat haarfijn aan: wanneer jij niet lekker in je vel zit, luisteren ze vaak slechter en testten ze je geduld meer uit. Zo voelt het althans…

En het is inderdaad best pittig als je ‘s nachts wordt gewekt door een huilende baby; echt uitrusten zit er dan niet in. De enige opties die je hebt: proberen af en toe overdag een dutje te doen, zorgen dat je voldoende momenten in je wekelijkse ritme bouwt waar je energie uithaalt en af en toe de kinderen even ergens anders brengen, zodat je kan opladen. Of slaap in shifts: dag A slaap jij beneden (en de hele nacht door), dag B je man/vrouw.

Geef aan dat je verder praat als je kind gekalmeerd is

Sluit eigenlijk aan op voorgaande: je erkent daarmee dat de boosheid er is, maar ook dat je nu niet in gesprek gaat. Daarmee laat je meteen je eigen grenzen zien.

Denk in oplossingen

Misschien is je kind boos omdat hij graag snoepjes wil in de supermarkt en jij niet? Dan kan het helpen hen een andere taak te geven. Laat ze zoeken naar de kaas of broodjes in een papieren zak doen. Probeer met een open blik te kijken of er iets aan de situatie gedaan kan worden zodat ze zich beter voelen, zonder daarbij je eigen regels/grenzen te verloochenen.

hoe moet je omgaan met kleuter driftbuien
Afbeelding, fizkes – Shutterstock

Probeer negeren te voorkomen

Ik praat nu even vanuit mezelf, maar als ik dan toch een ongevraagd advies mag geven: negeer je kind liever niet compleet. Daarmee zeg je eigenlijk dat wat hij voelt onbelangrijk is. Je kunt dan volgens mij beter kiezen om het ongewenste gedrag te negeren en te kijken wat de oorzaak is. Zo leer je ze bovendien zelf te kijken naar onderliggend verdriet en hoe om te gaan met boosheid. Uiteindelijk zijn ze ook nog maar 4-5 jaar. Op die leeftijd heb je je ouders nog heel hard nodig.

Vraag hulp wanneer je er niet uitkomt

En helpt niks maar voel jij je steeds verder gesloopt? Vraag dan om hulp. Misschien aan een goede vriend(in) of een deskundige. Buitenstaanders kunnen soms heel fijn advies geven waar je weer mee vooruit kunt in plaats van achteruit. Bovendien zou het ook zo kunnen zijn dat er iets met je kindje is (het verwerken van bijvoorbeeld een scheiding of overlijden of misschien zelfs een ontwikkelingsaandoening). Daar kan je verder niets aan doen. Maar met de juiste hulp krijg je vaak wel handvatten waarmee je vooruit kan.

Hoe kan je een kleuterdriftbui voorkomen?

Afleiding

Het codewoord wat opvoeding betreft. Afleiding is altijd goed! Zeker wanneer ze al knorrig opstaan en nergens zin in lijken te hebben. Bij het ene kind helpt het om een gek dansje te doen, een ander barst in schaterlachen uit wanneer je een mop vertelt en weer een ander klaart weer op wanneer je een spelletje met ze speelt. Het maakt niet zo uit wat je met ze doet, als ze maar worden afgeleid van wat ze een slechte dag bezorgt.

Erkennen

Wanneer je al aanvoelt dat iets niet helemaal lekker gaat, dan kan het voor je kindje schelen dat je meteen erkent dat er iets speelt. ‘Je lijkt wat boos lieverd, is er iets gebeurd?’ Het feit dat er ruimte is om naar de kern te gaan, maakt dat ze het niet op een boze manier hoeven te uiten.

Beloon positief gedrag

Soms zit je in een fase waarbij je gevoelsmatig vaker aan het strijden bent dan dat het echt gezellig is in huis. Je zou bijna vergeten enthousiast te reageren wanneer je kind netjes zijn kamer opruimt of helpt bij het tafel dekken. Het is goed deze momenten ook te benoemen. Op het moment zelf, maar het kan ook nog eens bij het naar bed brengen: ‘Weet je wel dat mama zo trots op je is! Je gaat naar school, hebt lief geholpen met […] en bent de beste knuffelaar van de hele wereld.’

Maar echt voorkomen kan je die kleuterdriftbuien natuurlijk niet

Net als jij en ik heeft iedereen weleens zijn dag niet. Vaak uit zich dat op een zeker moment in boosheid om iets kleins. Het verschil met de kinderen is dat wij als volwassenen onszelf beheersen en weglopen als we de woede niet meer onder controle kunnen houden – normaal gesproken. Zij moeten dat nog leren. Als ouders heb je de eervolle taak hen bij te brengen wat je kunt doen bij boosheid. En hoe je ermee moet omgaan wanneer je heel driftig wordt. Door het goede voorbeeld te geven kom je doorgaans het verst, hoe moeilijk dat soms ook is πŸ˜‰

Wat vond (of vind) jij de lastigste fase uit de kleutertijd? En hoe gaan jullie thuis om met (kleuter) driftbuien?

Volg jij Lotus Writings al op Facebook, Instagram en Pinterest?Β 

Afbeelding, Yuganov Konstantin – Shutterstock

About Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (12), Rose (5) en May (4).

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten