We lijken vrij uitzonderlijk in onze mening over opvoeden. We willen namelijk onze kinderen offline laten opgroeien. In een tijd waar internet overal is, bijna onmogelijk. Waarom dan toch? En hoe doen we dat in een restaurant, als we moeten wachten en de kinderen raken van de leg?

Kinderen offline laten opgroeien

In tegenstelling tot veel bekenden hebben onze kinderen geen tablets. De kleintjes weten niet eens wat het is. June krijgt bovendien voorlopig nog geen smartphone, omdat we het niet nodig vinden. We maakten onze keus weloverwogen.

Waarom geen tablets en smartphone?

  1. We hechten veel waarde aan buitenspelen, eigen fantasie en een gezonde dosis verveling.
  2. We vinden het soms pijnlijk om andere kinderen in een restaurant te zien zitten met hun tablet in handen als zoethoudertje, terwijl hun ouders weinig aandacht aan ze schenken.
  3. Ze komen op school voldoende in aanraking met moderne technologieën als het Digibord en vanaf groep 5 ook tablets om mee te oefenen.
  4. Tegenwoordig zijn veel volwassenen constant online: WhatsApp bekijken, scrollen door je Facebook- en Instagramtimeline, ‘even’ iets opzoeken via internet… Die neiging om altijd en overal bereikbaar te zijn, kan de rest van hun leven nog. Wij vinden het belangrijker dat ze kind zijn in hun eigen wereld.
  5. In het geval van June komt met een smartphone ook de toegang tot internet – met alle gevolgen van dien. Een kind van negen jaar kan bepaalde nuances nog niet zien. Zeker niet op gebied van seks en geweld. Maar ook eventuele bedreigingen: wat is nu echt?

Lees ook: DIY Maak een verveelpot: dé oplossing tegen verveling! 

Hoe gaan we hiermee om?

Kinderen offline laten opgroeien is in deze tijd best een uitdaging. Ik herken de neiging om toch even snel een filmpje op YouTube te laten zien wanneer je in een restaurant zit en je iets langer op je eten moet wachten. Zeker als je kind steeds onrustiger wordt en jouw offline bezigheden (kleuren, liedjes zingen) helemaal niet leuk vindt. Soms vragen we ons heus weleens af waarom we het onszelf zo moeilijk maken (en we zijn ook maar mens: we pakken in geval van nood heel soms die smartphone erbij), maar gelukkig zijn er ook genoeg oplossingen.

In een restaurant

  • Neem kleurpotloden en een kleurboek mee.
  • Ga nooit op pad zonder kinderwagen. Stel dat je baby, dreumes of peuter even helemaal nergens zin in heeft, ga dan een rondje lopen tot het voorgerecht of hoofdgerecht er is. Als je kind eenmaal aan het eten is, gaat het namelijk vaak weer.
  • Wees flexibel. Stel dat het echt niets wordt, laat de avond dan voor wat het is. Niemand heeft zin om 100 euro neer te tellen voor een etentje waarbij je verstijfd zit te wachten op een uitbarsting (van welke kant dan ook).
  • Ga op tijd eten, rond een uurtje of 16.30-17.00 is het vaak lekker rustig. Dan is het eten sneller op tafel en kunnen de kinderen misschien nog even rondwandelen tot je wordt geserveerd.
  • Zoek naar een restaurant met speelgelegenheid voor je kinderen. Soms hebben ze zelfs een heuse indoor speeltuin. Ideaal! Ook tussen de gangen door of na het eten, wanneer niet iedereen klaar is.

In de wachtkamer

  • Vaak ligt in de wachtkamer bij de dokter of tandarts wel iets om mee te spelen.
  • Neem hun favoriete boekje mee.
  • Als je dat vergeten bent: zorg dat je een boekje uit je hoofd kent. Ik kan bijvoorbeeld zonder stotteren een paar boekjes van Nijntje opdreunen en dat komt echt altijd van pas. In de wachtkamer, in de rij bij de supermarkt en als je op iets/iemand staat te wachten.
  • Probeer afspraken – voor zover mogelijk – te plannen op een tijdstip waarvan je weet dat ze niet tegen hun slaap aanhikken. Dat houdt de algehele sfeer sowieso gezelliger.

Onderweg

  • Zing liedjes. Ter ondersteuning kan je ook een kinder-cd opzetten.
  • Zorg voor voldoende eten en drinken, zeker als je een lange rit maakt. Al knabbelend gillen ze minder en maken ook minder ruzie.
  • Verzin spelletjes die ook voor kleine kinderen nog leuk zijn. Zo doen we met Rose weleens een aangepaste versie ‘ik zie, ik zie wat jij niet ziet’ om te oefenen met kleuren. We noemen dan de kleur en dan gaan we buiten kijken wat we allemaal zien met die kleur.
  • Bij kleinere kinderen: benoem alles dat je onderweg ziet. Van masten tot een boot, van bomen tot borden langs de weg.
  • Kies (indien mogelijk) om te rijden op een moment dat ze normaal gesproken liggen te slapen. Dan duurt de rit voor hen (en jou) veel minder lang.

Lees ook: Dreumespuberteit: dwarsliggen als je 13 maanden bent, waarom niet?

Voordelen van kinderen offline laten opgroeien

In de praktijk merken we vooral aan June wat de voordelen zijn van het offline leven. De andere twee hebben immers geen idee dat tablets überhaupt bestaan, omdat ze er niet of nauwelijks mee in aanraking komen. Op school leert ze snel genoeg hoe alles werkt en naar eigen zeggen mist ze het dus ook niet. En zelfs de tablet die ze van haar opa en oma kreeg, raakt ze nauwelijks aan. Ze speelt veel liever buiten. Daarnaast:

  • is ze creatief: ze bedenkt van alles om te doen, van nagels lakken met figuurtjes tot bijzondere dingen om te knutselen
  • leest ze graag
  • speelt ze heel veel buiten met haar vriendinnen en daarbij bedenken ze ook regelmatig hun eigen spelletjes
  • sport ze graag: inmiddels zo’n 3-4 uur per week, buiten de gymlessen om
  • bedenkt ze fictieve verhalen

Kortom, het komt haar creativiteit en sportiviteit ten goede. Anders zou ze vaker binnen zitten en dat is toch zonde van je jeugd? Tijd om online te gaan leven heeft ze nog genoeg!

Je kinderen offline laten opgroeien: zou het iets voor jou zijn?

De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

Mocht je meer willen weten over het offline laten opgroeien van je kinderen en meer informatie willen lezen over de schadelijke gevolgen van te veel mediagebruik, klik dan hier.

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (10, 2 en 1 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

9 Replies to “Kinderen offline laten opgroeien: hoe doe je dat zonder ‘zoethoudertje’?

  1. Dit vind ik echt zo belangrijk. De kinderen hebben tegenwoordig een mooiere telefoon dan ik zelf heb! Waar is de speelgoed gebleven?

  2. Ik verlaat t huis praktisch nooit zonder een zelfgemaakte bussy bag. Zo heb ik twee in auto liggen, twee in de tas. En in blijf ze aanpassen en vernieuwen. Voor de rest ben ik het volledig met je eens. Geen smartphones tot ze naar de middelbare school gaan. Athans zo denk ik er nu over. Als ze straks een bijbaan heeft en een stukje moet fietsen, denk ik er misschien anders over. Feit blijft dat je ouders duidelijke grenzen moet stellen.

  3. Ik kan me hier zeker wel in vinden. Als juf in het onderwijs zie ik enorm dat kinderen bijna soort van verslaafd zijn aan mobiel, tablet of computer. Dit gaat vaak ten koste van hun ontwikkeling. Als ik vraag wat ze gaan doen na school is het vaak: tablet, telefoon, gamen of Netflix. Buiten spelen wordt nauwelijks genoemd.

    Of ik de kinderen volledig offline zou laten opgroeien, zou ik denk ik niet doen. In deze tijd wordt er op dat gebied soms best wat gevraagd van ze.

    Ik zou zeker de kinderen stimuleren door meer buiten te spelen etc..
    bij mij thuis was de afspraak 1 uurtje per dag, daarna moest ik echt mezelf vermaken door buiten te spelen, boekje lezen etc.
    Jill onlangs geplaatst…Weekoverzicht #6My Profile

  4. Soms vind die ik digitale wereld zo jammer! Het lijkt me nu redelijk onmogelijk om kinderen van tablet en tv weg te houden. Ik was vroeger echt een buiten-speel-kind en hoop dat zo ook te kunnen meegeven als ik later kinderen heb.

  5. Leuk om hier over te lezen! Mijn dochter groeit best wel “online” op, maar ze speelt ook elke dag buiten en zit niet alleen achter een scherm. Daar naast neem ik geen tablet en dergelijke mee naar bijvoorbeeld een restaurant (als zoethoudertje). Kan mij daar bij andere juist zo aan ergeren net of het zonder tablet/mobiel/laptop niet gezellig of leuk kan zijn x
    Bianca onlangs geplaatst…VITIS MONDVERZORGING VOOR GEZOND TANDVLEESMy Profile

  6. Poeh ik vind het wel een dingetje: helemaal offline opgroeien. Het is namelijk wel 2017. Ik ben het roerend met je eens dat er duidelijke grenzen gesteld moeten worden én dat het niet gebruikt mag worden als lap/troost/anti-verveelmiddel en snap je standpunt wel, maar je brengt je kinderen hiermee ook in een uitzonderingspositie (bv tov vriendjes/vriendinnetjes) en wat ik nog veel belangrijker vind: Het Internet heeft ook heel veel moois te bieden. Zo zoeken mijn dochter en ik graag informatieve zaken op en kijken we prachtige foto’s van bv National Geographic. (en ja dat doen we óók in de bieb)…. Grenzen stellen is het codewoord bij ons thuis….
    Annemarel onlangs geplaatst…Project moestuin deel 3My Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge