Je kind spiegelt: bijzondere confrontatie met jezelf

kind spiegelt confrontatie met jezelf

Je kind is als een spiegel van je eigen karakter en daarmee dus ook van je nalatigheden. Beetje jammer soms. Want dat kinderen zo enorm spiegelen kan op gezette tijden best confronterend (en irritant zijn). In dit artikel een korte uitleg waarom ze spiegelen en 9 momenten waarop je die confrontatie niet wil zien.

Waarom spiegelen kinderen je gedrag?

Evolutie

Imitatie is de eerste vorm van ontwikkeling. Wanneer je kind jou nadoet, is de kans groter op overleven en dus is het evolutionair gezien heel logisch dat ze jou spiegelen. Pas wanneer ze ouder worden, zullen ze meer op eigen benen komen te staan en hun eigen pad gaan kiezen.

Dagelijkse confrontatie met je gedrag

Daarnaast komen ze dagelijks met je in aanraking. Wanneer ze bij een ander gezin zouden opgroeiden, zouden ze hun gedrag overnemen. Een beetje het nature-nurture verhaal: je hebt bepaalde karaktertrekken van jezelf, maar afhankelijk van je opvoeding ontwikkelen die zich meer.

Tot zover dus het stukje logica achter het spiegelen van je gedrag. Dat je het begrijpt wil echter niet zeggen dat het altijd prettig is…

9 momenten waarop je kind spiegelt (en dat niet zo fijn is)

Rommeligheid en chaos

Hier een borstel, omringd met elastiek en schuifspeldjes, verderop een propje (bij nader inzien dat ene shirt dat ik gisteravond nog heb zitten opvouwen). Haar kamer een puinhoop. Borden op het aanrecht in plaats van in de vaatwasser. De toegevoegde waarde van opruimen gewoon niet (willen?) zien… June is één grote confrontatie met wie ik ooit was. Oké, stiekem nog steeds ben.

Flierefluiten

Stel, het is nu 9.00 uur en je hebt een afspraak met iemand om 11.00 uur. In principe zou je prima op tijd kunnen komen. Maar, misschien juist om dat je nog zeeën aan tijd hebt, je besluit een boek te gaan lezen en je nagels te lakken. Daarna eet je rustig je ontbijt en raakt verzonken in het tijdschrift dat op tafel ligt. Om 10.45 uur kijk je op de klok en schrikt je rot! Had niemand je kunnen waarschuwen?

Het is alsof ik in de spiegel kijk, maar dat maakt het allemaal niet minder frustrerend. Ik probeer June regelmatig op te haasten, maar het werkt voor geen meter. Ze ziet het niet – net zoals ik het destijds niet zag. Ik probeer me er nu dus vooral op te focussen dat het met mij ook goed kwam. Hopelijk spiegelt ze dat stukje ook…

Boze stemmen tegen de knuffels

Soms is het hilarisch op afstand, maar niet per se wanneer er visite bij is. Wanneer de kinderen lekker spelen, hoor je ze gezellig kletsen tegen de knuffels. Tot eentje iets ‘verkeerd’ doet. Dan hoor je je eigen woorden terug, maar dan uit een kindermondje.

Ik heb dit ook weleens met onze oudste dochter gehad. Ze speelde bij haar oma en ineens riep ze: ‘Nu is het klaar. Ga jij maar even in de gang!’ En met een boog vloog haar Duplo-kat richting de voordeur. Deze krijg ik nog steeds soms bij verjaardagen te horen!

Niet op vreemden durven afstappen

In haar karakter lijkt May best op ons allebei. Zo was ik bijvoorbeeld best verlegen. Gelukkig heeft ze haar grote zussen, die een stuk spontaner zijn. Die trekken haar gewoon mee. En waar ik in sommige situaties mijn hart een klein beetje voelde breken wanneer May helemaal alleen zat te spelen, zie ik steeds vaker dat ze gewoon samen op andere kinderen afstappen. Komt het toch nog goed!

Driftbuien

‘Ik word er niet goed van, ze kan zo kwaad worden. Om niks!’

Mijn moeder hoeft alleen maar te glimlachen als ik mijn hart bij haar uitstort. Tja… Ze schijnen het niet van een vreemde te hebben.

Bijzonder gevoelig voor stikseltjes

‘Nee, die wil ik niet aan. Dat shirt kriebelt!’ May heeft een uitgesproken mening over stiksels, kriebelig materiaal en ongemakkelijke kleding. Die wil ze absoluut niet aan. Heel herkenbaar! Merk alleen nu ook hoe je als moeder soms moedeloos wordt van de berg kleding die eindigt op de niet-stapel.

Misofonie

Als kind kon ik enorm kwaad worden wanneer ik iemand hoorde smakken. Voor mensen die geen misofonie hebben, is dat echt onbegrijpelijk. Maar het raakt je tot in je kern. Er lijkt op dat moment ook niets anders te bestaan dan het storende geluid. Ik merk pas hoe het voor de buitenwereld is nu June zich kapot ergert aan tikkende pennen, harde muziek bij de buren of iemand die een appel eet.

Te lief zijn voor anderen

Iets wat ik in June ook herken is haar liefdevolle houding naar anderen. Supermooi, maar tegelijkertijd iets waardoor je enorm gekwetst kan worden als je de verkeerde mensen tegenkomt. Deze spiegel vind ik het lastigst van allemaal. Je wil je kind zo graag beschermen, maar dat kan niet altijd. Loslaten dus, maar wat is dat toch moeilijk!

De bal terugkaatsen

Gelukkig zijn er ook karaktertrekjes die bij Ro vandaan komen en bij hem enige frustratie opwekken. Zo kan Rose de bal nog weleens terugkaatsen in een discussie – tot zijn ergernis. Ik vind het wel komisch. Want ze houdt hem daarmee een goudeerlijke spiegel voor!

Waarom het zo fijn is als je kind je een confronterende spiegel voorhoudt?

Deze blog lijkt natuurlijk een opsomming van allerlei frustraties die voortkomen uit het feit dat kinderen ons spiegelen. Maar stiekem vind ik het eigenlijk wel fijn. Niet alleen maakt het je een beter mens (omdat je feilloos eruit pikt welke karaktertrekken bij jou vandaan komen en hoe het eigenlijk is voor de buitenwereld om daarmee om te gaan), ook kan je hier beter op inspelen met je opvoeding. Je weet immers waar het vandaan komt. En, mits je het gedrag inmiddels hebt aangepast, hoe je het kunt oplossen.

Daarom is het zo fijn. Opvoeden leert je gewoon zoveel over het leven. En daar hoort een spiegel dus ook bij.

Welke spiegel houden jouw kinderen je voor? Welke eigenschappen vind je leuk om te herkennen en welke minder?

Volg jij Lotus Writings al op Facebook, Instagram en Pinterest

Afbeelding, Yuganov Konstantin – Shutterstock

About Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (12), Rose (4) en May (3).

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten