Zwangerschap | De 11 ergste vragen die mensen je stellen

Impertinente vragen: we krijgen er allemaal weleens mee te maken. Persoonlijk vind ik die rondom kinderen krijgen (of dat niet kunnen/willen) toch wel de ergste. Vandaag een opsomming van de 11 ergste! 

Ongevraagd advies en vragen op het verkeerde moment

Dat je als zwangere gemeengoed lijkt, daar schreef ik al eerder over. Iedereen verwacht dat je alles maar met de wereld deelt, maar wie zegt dat jij daar zin in hebt? Misschien moet je nog steeds een miskraam verwerken, terwijl collega’s gekscherend roepen ‘dat het voor jou ook weleens tijd wordt’! Of wie weet voel je jezelf heel verloren na de bevalling, omdat jullie kindje veel huilt en weet je even niet hoe je alles moet aanpakken. Dan helpt het niet als anderen ongevraagd en dwingend adviseren je eigen aanpak overboord te gooien. Hebben we niet allemaal weleens gehoord: ‘Laten huilen, anders krijg je zo’n aansteller’? Misschien voel jij je daar helemaal niet prettig bij, maar al die impertinente vragen en adviezen kunnen je knap onzeker maken over je eigen aanpak.

Lees ook: 8 opmerkingen die je zéker niet wil horen tijdens of na de bevalling

11 impertinente vragen die je niet wil krijgen

  1. Wil jij geen kinderen ofzo?

    Misschien niet, maar daar is helemaal niets mis mee. Of je wil juist wel graag kinderen, maar het lukt niet. Ik heb nooit begrepen waarom mensen zulke persoonlijke vragen op zo’n harde manier durven stellen. Doe zoiets alleen in een fijn gesprek, op een zodanige manier dat je gesprekspartner zich vrij voelt om zijn of haar emoties hierover te tonen. En ook alleen als je oprecht voor de ander kunt klaarstaan.

  2. Een wildvreemde die denkt te mogen vragen: hoelang hebben jullie erover gedaan?

    Wil deze persoon details weten van de daad zelf? Is het pure nieuwsgierigheid? Misschien heb je helemaal geen zin met onbekenden te delen dat je vier jaar ziekenhuizen in en uit liep voor je eindelijk zwanger kon raken. Of wellicht kreeg je dit kindje cadeau dankzij een gaatje in het condoom. Maar dat gaat toch niemand wat aan? Als je zulke informatie wil delen dan doe je dat wel.

  3. Je moet bijna bevallen zeker?

    Helemaal fijn als je dit te horen krijgt met 24 weken zwangerschap. Als je gekwetst antwoordt met: ‘Nee, ik moet nog een paar maanden’, volgt gelijk de volgende vraag: ‘Zeker dat het er maar eentje is?’ Ik leerde destijds mijn lesje snel omdat deze vraag me iets te vaak gesteld werd en zei meestal maar: ‘Ja, spannend hè?’ (Maakte het niet leuker, wel makkelijker)

  4. Jullie zijn er nu wel klaar mee toch?

    Stel dat je twee kinderen krijgt, een jongen en een meisje. Dan heb je een koningskoppel, zoals dat in de volksmond heet. Oftewel: je bent gelijk klaar, zoals diezelfde volksmond daar vaak aan toevoegt. Maar is dat zo? Wie weet wil je wel vijf kinderen, dan is dat toch ook je goed recht? Deze vraag klinkt bijna alsof ze in een onbewaakt ogenblik zijn zaadleiders stiekem persoonlijk onklaar willen maken.

  5. Mag ik je buik even aanraken?

    Beter gezegd: de vraag is niet erg. Het wordt pas echt vervelend als mensen aansluitend de daad bij het woord voegen zonder je antwoord af te wachten. Vooral als je hen niet of nauwelijks kent. Je zit onder andere omstandigheden toch ook niet zomaar aan anderen, waarom wel als iemand zwanger is?

  6. Hij lijkt helemaal niet op jou hè?

    Vooral niet leuk als je trotse schoonfamilie maar blijft doorgaan over hoe verschrikkelijk veel je kindje op je man lijkt (en al helemaal als hij of zij duidelijk jouw gelaatstrekken heeft). Althans, noem me kinderachtig haha, maar ik vind het onnodig te benoemen dat het kind, dat je er net met helse pijnen uitgeperst hebt, in de verste verte niet op jou lijkt. Wat mij betreft dus met stip één van de ergste impertinente vragen die er is.

  7. Je gaat toch zeker wel borstvoeding geven?

    Bij de derde dochter was ik er nog niet zo zeker van, maar deze vragenstellers blieven meestal geen nee. Zo jammer, iedereen zou hierin zijn eigen keus moeten kunnen maken. Nee, flesvoeding is inderdaad feitelijk gezien niet het allerbeste voor je baby, maar ook geen puur vergif. En toch antwoordde ik vaak op dit soort vragen met ‘waarschijnlijk’, om de discussie te ontlopen.

  8. Jullie slapen zo te zien ook niet veel meer?

    Vaak bedoeld als leuke grap, maar laat je gevoel voor humor nu net datgene zijn dat als eerst verdwijnt na nachtenlang doorhalen met een huilende baby.

  9. Hoeveel kilo ben je aangekomen?

    Zwanger of niet, ik geloof niet dat ik ooit graag antwoord op die vraag wil geven – zelfs niet nu ze er bijna allemaal weer vanaf zijn. Zoiets is hoogstens ‘leuk’ in een gesprek met andere moeders die minstens zoveel zijn aangekomen als ik (iets met gedeelde smart). Maar de keurige 5-12 kilo’ers? Sorry lieve moeders, alle bewondering voor jullie, maar dan valt er echt niet zoveel lol aan te beleven om gewichtstoename te bespreken.

  10. O, ben jij het? (in de ergste gevallen gevolgd door ‘sjeus…’ – subtiele afgekorte vorm van Jezus!)

    Niet herkend worden is volgens mij eigenlijk alleen leuk als je celebrity bent en voor het eerst sinds tijden ongestoord boodschappen kunt doen. Of wanneer je na een jarenlange strijd tegen de overtollige kilo’s nu weer als slanke deerne door het leven huppelt. Niet als je, net bevallen, voor het eerst buitenkomt en licht trots ben op die eerste acht kilo afvallen en je iets te eerlijke buurvrouw tegen het lijf loopt. Vanaf nu wandel je alleen nog maar buitenshuis als het donker is of de buurvrouw op vakantie (overigens, mij nooit overkomen gelukkig, maar het is wel echt gebeurd).

  11. Je vindt het toch niet erg dat ik effe een sigaret opsteek?

    Vraag me dan altijd af of die mensen uit een ei komen. Natuurlijk is dat wel erg. Hoewel meningen verdeeld zijn. Ik startte een keer een discussie, omdat ik opkwam voor de aanwezige zwangere. Zelf zei ze vervolgens doodleuk zei: ‘Ah joh, mijn moeder heeft de hele zwangerschap gerookt en met mij is ook niks mis! Doe maar hoor.’ Tja… Uitgepraat was ik. Desondanks vind ik het belachelijk als iemand gaat zitten roken in de buurt van een zwangere of (pasgeboren) baby.

Heb jij weleens impertinente vragen gekregen? Kom maar door!

De foto van de zwangere vrouw en haar vriendinnen is afkomstig van Shutterstock.

About Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (12), Rose (4) en May (3).

14 thoughts on “Zwangerschap | De 11 ergste vragen die mensen je stellen

  1. Of ik een tweeling zou krijgen want mijn buik was enorm en of ik zeker wel wist dat het gene tweeling was.
    Ik twijfel vr derde kind, schoonmoeder die antwoord dan ooh dat kost me dan meer geld. Een kind kost alleen geld. Zeg daarvoor doe ik het niet hoor, alleen uit liefde.

    1. O wat irritant! Die vraag is zo naar om te krijgen, zeg gewoon dat een zwangere vrouw er prachtig uit ziet. Want dat doen ze allemaal!

      En dat vind ik ook een nare opmerking. Je krijgt inderdaad een kindje uit liefde! Drie keer zoveel plezier zou ik zeggen! 🙂

  2. Mijn oudste zoon is geboren met een ernstige hartafwijking. De ergste vraag die mensen stelden, zelfs mensen zoals een schooldirecteur😖, en nu nog stellen: ” wat is zijn levensverwachting?” Echt een enorme rotvraag. En toen we zwanger waren van nummer twee (nu bijna 15 maanden) vroeg iedereen wat het zou worden. Ik was het zat en riep toen steeds ‘ ik denk advocaat maar mijn partner zegt astronaut!’

    Groetjes Linda

  3. Was het wel gepland? Meerdere keren gehoord. Toen in jong moeder werd maar ook toen ik op mn 38e voor de lastste keer moeder werd

  4. Zalig neergepend 😉
    Die ‘Je moet bijna bevallen, zeker?!’ kreeg ik ook vaak te horen. 5 maand zwanger en ik zag eruit alsof ik ieder moment van een drieling kon bevallen. Ik wist best zelf wel dat ik eruit zag als een tientonner, maar ik had er niet de behoefte aan om er continu op gewezen te worden 😀
    En de ex-schoonmoeder die de hele tijd zat te brullen dat ‘ie toch zoooooo op haar zoon leek!!! Twee druppels water!’ en bij iedere opmerking over dat hij toch wel wat van mij meehad antwoordde ‘Ah… vind jij dat echt?! Ik zie het niet!’ Mens, ik heb het kind 9 maand in mijn buik gehad, heb er 11 uur weeën voor doorstaan èn daarna nog een keizersnede bovenop gekregen… humor me… 😀

    1. Dank je 🙂

      Erg he? Als zwangere wil je genieten, of je nu 100 kilo weegt of net 65…

      En dat is zo irritant! Haha inderdaad, alsof jij alleen maar de bevalling hebt gedaan en je kind verder geen enkel kenmerk heeft van jou (tot jullie kindje zich misdraagt natuurlijk, dan hebben ze dat vast van jouw kant van de familie…) 😀 Verschrikkelijk, zulke opmerkingen!

  5. Dit vind ik nou een leuk lijstje. Zelf heb ik nog geen kinderen maar, voor alle vrouwen die ooit wel kinderen willen maar nu nog even niet, heb ik nog een mooie aanvulling.

    En…wanneer beginnen jullie?

    Dit heb ik al zo vaak moeten horen vanuit mijn familie, aangezien ik de laatste ben die nog geen kinderen heeft. Wel heb ik al heel wat jaren een goede relatie en een eigen huis. Mensen denken dan gelijk dat er binnen een paar maanden een baby op komt is.

    1. Dank je!

      O ja verschrikkelijk. Misschien wil je helemaal geen kinderen of wil het eigenlijk niet lukken. Vraag zoiets dan liever op een aardigere manier in een persoonlijk gesprek. Mooi om te horen, is iets om te koesteren! Ik snap de gedachtegang, maar ze zien het vanzelf wel 🙂

  6. Geweldig lijstje! En zo waar inderdaad! Ik weet niet welke ik het ergste vind. Mijn meest impertinente vraag: “Is het je biologische kind? Hij lijkt echt niet op je!” Dat vind ik echt zo vervelend. 9 maanden zwanger geweest mensen. 20 uur bevallen. Zucht! (en ja, hij heeft nog een moeder, maar die zit ook niet op die vraag te wachten. Het maakt namelijk niet uit wie van ons bevallen is (ok, voor mij wel, maar voor de wereld niet natuurlijk). Het is ons kind. Klaar.
    En deze wordt bij ons natuurlijk ook vaak gevolgd door de vraag over hoe hij gemaakt is. Die vraag snap ik op zich wel, maar dat soort dingen zijn te googelen. Zoveel opties zijn er nou ook weer niet. De mensen die dit vragen, begrijpen het overigens nooit als ik hem terug stel… 🙂

    1. Dank je!

      Onbeschoft zeg, wat maakt het ook uit. Het is jullie kind… En vragen ze dat echt? Als je dat wil delen, vertel je het zelf wel toch? Anders kun je inderdaad internet raadplegen; bovendien is het simpel: elke baby bestaat uit een zaad- en eicel. Waar die vandaan komen is niet zo relevant.

      Beetje jammer! 🙂

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten