Juni 2019: BBQ, ongelukkige val en een week vol groenten

Juni zit er alweer op! Een maand waarin ik een flinke schuiver maakte, behoorlijk wat achterstallige werkzaamheden kon doen en waarin ons jongste meisje ‘ineens’ alweer vier jaar oud werd.

Juni 2019

1 juni: spontaan bbq’en bij mijn zusje en zwager

Toevallig hadden mijn zwager en ik de avond ervoor nog afgesproken om komende zomer in elk geval één keer te gaan barbecueën met zijn allen. En de dag erop was het zulk lekker weer dat hij het voorstel in de groep gooide. Aldus geschiedde. Die avond zaten we, net als de rest van Nederland geloof ik, met zijn allen te genieten van een lekker stukje vlees.

De kinderen vonden het heerlijk. Ze speelden met hun neefje, sprongen op zijn pas aangelegde trampoline en renden door de tuin. En wij zaten te relaxen op een bankje en kregen lekker eten van de mannen. Superfijn! Zulke avonden mogen er wel meer zijn!

4 juni: opruimen, weggooien, verplaatsen

Zou het een soort verlate schoonmaakwoede zijn? Ik weet het niet. Hoe dan ook, ik besloot vanuit het niets dat alles anders moest. De kamer van Rose en May wilde ik klaarmaken voor een stapelbed en ons bed moest gedraaid. Uiteindelijk ging dat niet helemaal lekker: ons matras weegt gevoelsmatig 1000 kilo en kreeg ik nauwelijks van het bed af. De draaicirkel van ons bed is net iets groter dan de kamer breed is.

En zo stond ik niet veel later met het zweet op mijn rug inwendig te vloeken en mezelf af te vragen waarom ik dit ook alweer wilde. Uiteindelijk lukte het allemaal toch, maar toen bleek dat het bed eigenlijk te breed is voor de positie waarop hij nu staat. Zucht! Nou ja, ik heb het maar zo gelaten. Onze slaapkamer ziet eruit als een opslag (of anders gezegd: een walhalla voor horders), maar de kleuterkamer is wel een succes. Gelukkig!

5 juni: de dag dat het stoeprandje te glad was…

Wie mij een beetje kent, weet dat ik nogal onhandig kan zijn. Zo sneed ik mijn teen een keer open aan een nieuwe fotolijst, kneusde ik mijn kleine teen omdat ik te hard tegen een kast opliep en heb ik ook weleens een bult op mijn hoofd gehad, nadat ik mijn voet wilde bekijken en het tussenliggende tafelblad per ongeluk miste.

Nou ja, hier kwam dus een spectaculaire val bij met de fiets over een stoeprandje van nog geen vijf centimeter. Geen heldhaftige actie, geen verhaal dat de boeken in mag, maar gewoon een kleine stommiteit. Waarbij ik me in mijn handjes mag knijpen dat May niks mankeert.

Net als mama!

In eerste instantie ging ik nog gewoon winkelen met haar, vervolgens langs de peutergym, maar eenmaal thuis werd het steeds pijnlijker. De huisarts bevestigde de volgende dag dat mijn binnenband was verrekt. Het had erger gekund dus: prognose is 4-6 weken rust houden en langzaam weer opbouwen. Niet sporten hoort er trouwens ook bij, maar dat deed ik toch al niet…

7 juni: achterstallig werk

Ieder nadeel heeft zijn voordeel, zei een groot sportman ooit. Zo ook die val. Want waar ik eerst nauwelijks toekwam aan het bijwerken van mijn website, kon ik nu van alles afronden. Ik heb flinke stappen kunnen maken en ben druk bezig om er een logisch geheel van te maken. Dus zo bezien, doe ik in elk geval wel iets nuttigs. Waar ik wel van baal is dat ik nu niets voor de kinderen kan betekenen, maar ik heb besloten me er niet zo tegen te verzetten. Schiet niemand iets mee op. Liever een paar dagen rust en dat het dan klaar is dan steeds forceren en er langer mee rondlopen. Of hinken dus.

10 juni: een week vol groenten

Aanleiding was de winactie die ik mocht organiseren met dit boek over groenten. De schrijfster in kwestie eet anderhalf tot twee kilo per dag. Nu geloof ik niet dat ik ooit zover kom, maar ik wilde de uitdaging weleens aangaan en gezonder gaan eten. Ook voor mijn lijf trouwens, eindelijk die laatste kilo’s eraf.

Het was een… enerverende week. De kinderen hebben meer dan eens met een vies gezicht naar hun bord gestaard, May besloot de rijst met zwarte bonenstoofpot over te slaan en dan liever niets te eten, ik bestelde uit wanhoop een pizza en we namen dapper een paar happen van de bloemkooltosti.

Hoewel de helft van de gerechten niet echt voor mij waren weggelegd, heb ik er wel een nieuw recept aan over gehouden waar ik wel heel blij van word. Bovendien vond ik de kennis uit het boek erg interessant. Een beetje meer groenten in ons dagelijkse dieet kan sowieso geen kwaad! En daarnaast kost het je ook een stuk minder geld, dus win-win.

12 juni: oppassen en oma-dag op school

Rose’ school organiseerde een opa en oma-dag waarbij de opa’s en oma’s mochten langskomen om te assisteren bij het maken van een stamboom. Superleuk! Intussen kwam ons neefje bij ons op bezoek. We kroelden lekker, hij speelde met May en vertelde enthousiast over zijn bezoek aan de kinderboerderij.

16 juni: Vaderdag en een kapotte auto

Ro en ik hadden in goed overleg besloten niks aan Vaderdag te doen dit jaar. In de ochtend ging hij lekker zwemmen met de kinderen en later nam hij ze mee naar zijn vroegere woonplaats. Ze deden wat boodschappen en toen brandde ineens het lampje van de motorolie.

Hij kocht nieuwe, goot het erin en niet veel later bleek hij te veel in het reservoir te hebben gegoten. Ter verdediging: onze thermostaat (of wat dat ook meet?) bleek stuk te zijn en gaf onterecht aan dat de olie op was. Nou ja, lang verhaal kort: de auto reed niet verder en bleek – eenmaal op de brug – ook een defect te hebben aan de uitlaat.

We zitten dus even zonder auto, maar de kosten vielen gelukkig reuze mee. Al moet ik eerlijk bekennen dat ik van het ergste scenario uitging en al had uitgezocht hoeveel een abonnement op het ov zou kosten en welke bakfiets een goede vervanging zou zijn voor de dagelijkse boodschappen. Voor Ro thuis was… Je kan maar voorbereid zijn!

17 juni: hoera, Puk terug naar school (en tot nooit meer ziens)!

Ergens tussen mijn tijdelijke beperking en stress om de auto door kregen we ook nog eens schoolknuffel Puk mee naar huis. De laatste keer gelukkig. Al moet ik zeggen dat hij de laatste paar keer voor relatief weinig onrust zorgde en dat ik het allemaal niet zo’n ramp meer vond als bijvoorbeeld een jaar geleden.

Traditiegetrouw schreef ik net na het ontbijt wat we allemaal beleefd hadden, was de printerinkt op dus hadden we een berg foto’s gemaakt voor niks en moesten we daarna rennen (dichterlijke vrijheid) naar school. Toch voelde ik me enigszins bedrukt toen ik weer naar huis liep. Gek he? Eerst kon ik die knuffel niet uitstaan, nu werd hij ineens symbool voor een afgesloten periode.

‘s Avonds gingen we naar de première van Men in Black International. Echt een aanrader, hij is zo leuk! Als je op het linkje klikt kan je de review lezen.

19 juni: proefwerkweek

De hele week gingen June en ik aan de slag vanwege de proefwerkweek. Hoewel ze een groot deel zelf deed, hielp ik haar met de dingen die ze niet snapte. En ik merk dat je hierin ook als moeder kan groeien. Het gaat steeds beter en gemoedelijker.

Haar cijfers zijn prima! Ik vond het best veel, maar ook een goede voorbereiding voor het examen straks (over tig jaar). Je leert er toch op een andere manier door leren. En het was uiteindelijk nog gezellig ook!

22 juni: verjaardag van Rose & May

Omdat Rose in de zomervakantie jarig is en May er net voor, besloten we hun verjaardagen een paar jaar terug samen te voegen. Dat doen we nog steeds. Op deze manier kunnen we in één keer iedereen uitnodigen in plaats van twee keer binnen korte tijd.

Het was supergezellig. Na een week vol regen scheen het zonnetje die zaterdag lekker en de kinderen speelden de hele middag afwisselend op de trampoline en binnen. We hebben heerlijk gegeten, konden een beetje bijkletsen en ik zag onze kleintjes stralen. Ze zijn enorm verwend met goed gezelschap en superleuke cadeautjes. Geslaagd feestje dus!

23 juni: bijkomen op bed

The day after… Ik ben dan vaak toch echt compleet van de leg. Het was laat geworden en de dag erop deed zo’n beetje alles pijn. Er zat maar één ding op: voeten omhoog, beetje werken en slapen. Zo tegen de avond ging het alweer een stuk beter.

24 juni: afscheid op de peuterspeelzaal

Vandaag was het eindelijk zover: na twee jaar mocht May afscheid nemen op de peuterspeelzaal. Je merkt dan ineens hoe ze gegroeid is in die periode. Het blijft wel lastig hoor, als ik eerlijk ben, want je neemt niet alleen afscheid van een periode, maar ook van haar lieve juffen en de kindjes en hun ouders.

Ik ga ze echt wel missen! Al is de vrijheid die je ervoor terugkrijgt ook prettig. Intussen was het ook de dag waarop mijn opa jarig zou zijn geweest. Confronterend. Zijn eerste verjaardag zonder hem. Wat mis je iemand dan toch weer extra!

25 juni: twee kleuters, wandelen en poffertjes

Vanaf nu hebben we officieel twee kleuters. We begonnen de dag met een schorre variant van Lang zal ze leven, liepen vervolgens naar het dorp (wat met krukken best ging) voor de boodschappen en lagen de rest van de dag een beetje voor pampus op de bank.

We aten poffertjes, omdat May dat zo graag wilde. Later bleek trouwens dat ze eigenlijk voor ogen had dat we die poffertjes zouden nemen als lunch en in de avond patatjes gingen eten haha, maar dat feest ging helaas niet door. Het fijne aan deze dagen is dat je na het eten de deur nog even open zet en ze gewoon lekker kunnen springen op de trampoline en spelen in de tuin. Ik geniet daar zo van!

26 juni: afscheid op de gym

Het houdt niet op… De hele week stond zo’n beetje in het teken van afscheid nemen en een klein beetje haar verjaardag vieren. We trakteerden samen met een vriendinnetje op ijs, tot groot plezier van alle kinderen. Vanaf volgende week kan ze samen met Rose naar de kleuters, ben benieuwd hoe ze dat vindt!

27 juni: uit eten met zijn tweetjes

Hoewel er geen foto’s van zijn, was het heerlijk om weer eens samen uit eten te gaan! Valt verder niet veel over te zeggen, denk ik, behalve dat het zo fijn was!

Hoe was juni voor jullie? Hebben jullie ook genoten van de zon?

Volg jij Lotus Writings al op Facebook, Instagram en Pinterest

Lees hier het weekoverzicht van mei en juli

About Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (13), Rose (5) en May (4).

One thought on “Juni 2019: BBQ, ongelukkige val en een week vol groenten

Laat me weten wat jij hiervan vindt!

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten