Huize Lotus Writings 73 | Chaos met een gouden randje

Goedemorgen lieve allemaal,

De week is weer voorbij en we leven nu echt naar kerst toe. Ik heb er zoveel zin in: lekker samen koken, niks hoeven en doen waar je zin in hebt. Speciaal voor de kinderen maken we dit jaar een kerstdiner waarbij ze zelf kunnen helpen. Wat gaan jullie eten? En waar? Ik lees het graag in de comments!

Voor nu vast fijne kerstdagen.

Liefs,
Merel

Zaterdag 15 Verven en L.O.L. Surprise

Nog nagenietend van Disney on Ice, riep ook de plicht weer. Want hoewel de kleintjes laat naar bed gingen, stonden ze eigenlijk redelijk normale tijd op. Al blijft het natuurlijk een feestje om tot minstens 7 uur te kunnen uitslapen als je normaal 6 uur gewend bent.

We hadden best een druk programma voor de boeg. June ging logeren bij haar opa en oma en kijken bij het dansoptreden van haar nichtje, Ro moest voetballen en de kleintjes en ik besloten die middag te gaan verven en vervolgens de L.O.L. Surprise Bigger Surprise te gaan uitpakken. Dat laatste bleek een bevalling op zich…

Een deel van de inhoud

Nadat we ons door een immense hoeveelheid plastic hadden heen geworsteld, bleek de buit gelukkig wel leuk. Een aantal poppetjes waar ze regelmatig mee spelen. Toch liet het gevoel me niet los dat we aan de ene kant massaal schreeuwen dat we beter moeten letten op onze afvalproductie en dat je aan de andere kant dit soort producten mag verkopen. Bovendien, dat plastic is compleet nutteloos en ik brak er twee nagels op.

Zondag 16 Sneeuw, zwemmen en pizza’s eten

Wakker worden terwijl de wereld wit is… Ik blijf het toch iets magisch vinden. En zelfs al was de sneeuw nu niet meer dan een miezerig laagje, het had wel wat. Lang om erbij stil te staan had ik trouwens niet, want ik ging aan de slag. Gek genoeg is het zo dat sinds ik zei het rustiger aan te gaan doen, mijn zin om te schrijven terug is. De druk is er natuurlijk ook af, dat scheelt enorm!

Intussen ging Ro zwemmen met de kleintjes. Eigenlijk zouden we naar vrienden gaan en daar eten, maar hun zoontje was ziek en we besloten toch thuis te blijven. Zeker omdat May en Rose ook allebei niet helemaal lekker waren. Omdat we geen avondeten hadden, besloten we pizza te bestellen – tot groot plezier van Rose, want het is haar lievelingseten. Nou ja en die van mij ook op dit soort dagen.

Maandag 17 Hoera, we hebben de minipizza!

Ergens halverwege de zondag las ik een berichtje op Klasbord (de digitale vervanging van de klassenmoeder) over het kerstdiner op school. Niet uit nalatigheid trouwens, maar omdat ik toen pas ontdekte dat ik al een paar weken geen meldingen meer ontving šŸ˜‰ Je had je voor afgelopen vrijdag moeten inschrijven. Oeps! Dat zou waarschijnlijk betekenen dat alle makkelijke dingen weg zouden zijn.

Maar niks bleek minder waar! De lijst stond inderdaad al redelijk vol en de hoop was even redelijk ver te zoeken. En toen dacht ik aan mijn eigen blog over het kerstdiner op de basisschool met 31 hapjes. Terwijl ik naar beneden scrollde leek het meeste al vergeven, tot ik bij de minipizza kwam. Niemand had de minipizza! Grappig genoeg voelde het toch even als een kleine overwinning. Na al die jaren eindelijk minipizza!

‘s Middags gingen May en ik naar het dorp om wat spulletjes te halen voor het kerstdiner en de boodschappen te doen. En de rest van de middag deden we lekker kalm aan. Heerlijk vind ik dat! We hebben zoveel lol samen en ik ben blij dat ik deze momenten met haar alleen nog heb.

Dinsdag 18 Vreemd telefoontje

Op zich was dinsdag niet heel anders dan andere dagen. May en ik maakten schoon, ruimden wat op, keken samen televisie en knuffelden. Maar in de middag liep het niet heel lekker. Ook mijn pogingen om kerstkaarten te schrijven, mislukten faliekant. De kleintjes hadden veel ruzie en na een tijdje voelde ik me behoorlijk moegestreden.

En nu ben ik altijd blij als Ro thuiskomt, maar dit soort dagen voel ik me daarnaast vooral ook opgelucht. Terwijl de rust in Huize Lotus Writings langzaam terugkeerde, ging mijn telefoon af. Een beetje een vreemd telefoontje. Nu is daar verder al meer dan genoeg over gezegd vind ik, maar mocht je het gemist hebben: via de link vind je meer informatie.

‘s Avonds was verder heerlijk relaxed. Samen op de bank, beetje tv kijken en bijpraten. We keken Nanny McPhee – blijft echt een leuke film!

Woensdag 19 Kerstdiner op school en last minute pizza-stress

De ochtend begon wat stressvol omdat ik besefte waar ik gisteren akkoord op had gegeven. Ik moest beide energiemaatschappijen bellen en het huilen stond me eerlijk gezegd nader dan het lachen. Wat voelde ik me stom! En wat een gedoe komt er dan ook weer bij kijken om een administratieve fout recht te zetten. Vermoeiend!

Maar goed, de dag stond ook niet stil. We moesten naar de peutergym, Rose van school halen en in de middag nog even voorbereiden op het kerstdiner. Intussen leek het geluk weer aan onze kant: de auto kreeg een flinke lading vogelpoep en er brak een kerstbal.

Ik schoof ondertussen het klaarmaken voor school een beetje voor me uit met het idee: hoe minder nervositeit, des te beter. Ik ruimde op terwijl de kleintjes lekker speelden. Alleen werd het ‘vanuit het niets’ half 5 en sloeg toch nog de stress toe. We moesten de pizza’s nog maken, Rose aankleden en haar haren doen… Al met al begon de middag dus relaxed en opgeruimd, en eindigde in complete chaos.

Gelukkig ging het eenmaal op school beter. Blijft toch weer een mijlpaal hoor, zo’n eerste kerstdiner… Ik was wel even vergeten hoe stressvol het vervolgens is om naar huis te racen, daar je avondeten te maken en alles snel naar binnen te werken. Doen we volgend jaar geloof ik toch maar anders. Half 8 liep een vermoeid meisje mee naar huis en rond 20.15 uur sliepen ze allebei. June logeerde spontaan een nachtje bij haar opa en oma, Ro had een etentje van zijn werk en daarna een voetbalwedstrijd en zo had ik ineens het rijk voor mezelf alleen. Wat een luxe! šŸ˜‰

Donderdag 20 Rustig aan en een ziek meisje thuis

We stonden heel relaxed op. Zeker omdat het gisteren wat later was geworden en de kleintjes dus een beetje uitsliepen. Bovendien voelde May zich niet helemaal optimaal zo leek het. Maar goed, tijdens de ‘kerstbrunch’ op de peuterspeelzaal, om 11 uur, ging het ogenschijnlijk beter. Nog geen uur na de lunch bij oma stond ze echter weer voor de deur.

En dat was maar goed ook. Ze bleek toch niet helemaal lekker en kroop de rest van de middag tegen me aan. Ondanks dat ik liever heb dat ze zich goed voelt, zijn dit soort momenten zo fijn. In de avond keken we natuurlijk naar de finale van Expeditie Robinson. Wat een geweldig spektakel, boer Jan… Ondanks dat ik eigenlijk geen echte voorkeur had toen de show begon, groeide langzaam mijn sympathie voor deze underdog en zat ik op het laatst met mijn adem ingehouden te kijken hoe hij door de modder terugrende en de winst pakte. Geweldig!

Vrijdag 21 Uit eten met oma

Na een fijne werkdag, waarbij ik echt verrassend veel voor elkaar kreeg, was het tijd om te ontspannen. We gingen uit eten met mijn oma voor kerstmis. Zeker met het gemis van mijn opa nog zo duidelijk voelbaar, vind ik dit soort momenten heel prettig.

We aten bij Restaurant De Wensboom: een restaurant waar mensen met een arbeidsbeperking en afstand tot de arbeidsmarkt een kans krijgen. We waren hier al eens eerder geweest en ook dit keer verlieten we de zaak met een grote glimlach. Het personeel is zo vrolijk en de jongen die ons bediende erg ad rem, dus we hebben een heerlijke avond gehad.

Hoe was jullie week?

Volg Lotus Writings ook op Facebook, Instagram en Pinterest en blijf op de hoogte van handige tips en grappige columns!

Update 2019

Dit is de laatste Huize Lotus Writings in deze vorm. Vanaf maart 2019 schrijf ik de overzichten in de vorm van een maandoverzicht; wel onder dezelfde naam.

About Merel

Merel (35) is moeder van drie temperamentvolle dochters en zes jaar samen met Ro, haar grote liefde. Ze is gek op Van Dobben kroketten en chocola en daardoor eeuwig aan de lijn. In 2013 studeerde ze af als historica, drie jaar later startte ze een goedlopende mamablog: Lotus Writings. Voor nuchtere ouders die houden van hun kinderen, maar ook (steeds meer) van zichzelf. Die weten dat je best doen soms belangrijker is dan de uitkomst.

Laat me weten wat jij hiervan vindt!

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten