Huize Lotus Writings 69 | Chaos met een gouden randje

De afgelopen tijd was behoorlijk druk en mijn wekelijkse overzicht schoot er compleet bij in. Maar deze week is hij er weer, gewoon op het tijdstip dat je hem mag verwachten! 

Zaterdag 17 Bloghop, intocht Sinterklaas, verjaardag

De Sinterklaasstemming zat er vandaag gelijk goed in met de bloghop waarin ik een Yellie weggaf. Rond een uurtje of 12 stemden we af op NPO waar eindelijk te zien was dat alles toch nog goed kwam met de intocht. Hij is weer in Nederland! Je zou zeggen dat de kleintjes het fantastisch vonden om vervolgens bij een echte intocht te gaan kijken, maar ze werkten aan alle kanten tegen: wegrennen als ik zei dat we de schoenen gingen aandoen, schoenen vervolgens uittrekken, honderdduizend vragen stellen… 

Maar goed iets na 14.00 uur stonden we aan een prachtig haventje hier in de buurt. Ik merkte wel meteen dat het toch best spannend is wanneer je Sint en Piet op korte afstand ziet. Ze hielden liever hun afstand om alles te bekijken. Het leuke van het dorpje waar we waren, is dat ze daar na de intocht een optocht hebben door het centrum en afsluiten met pietendisco in het dorpshuis. Echt heel knus allemaal! We konden niet blijven, omdat we een verjaardag hadden, maar dit is iets om te onthouden voor volgend jaar!

Rond 15.30 uur reden we richting Junes oma die vandaag jarig was. We hebben heerlijk gegeten, de kinderen speelden en gaven fantastische optredens en ik kon lekker bijkletsen. Later op de avond kwamen mijn ouders en Ro (die waren eerst bij het voetballen geweest). We bleven veel later hangen dan normaal, maar het was ook gewoon zo gezellig πŸ™‚ 

Zondag 18 Werken en June ging shoppen

Zoals elke zondag begon ik met werken, maar op de één of andere manier leek er niet veel van te komen. Ik ben zo ongelooflijk moe. Daardoor kreeg ik nauwelijks nog iets uit mijn handen, ondanks allerlei hijgende deadlines. Vervelend!

Ik kwam gewoon echt niet verder en Rose zat intussen ook niet lekker in haar vel. Op een gegeven moment kwam ze sikkeneurig naast me zitten. ‘Mama, ik wil gaan wandelen.’ Eigenlijk wilde ik nog eventjes iets afmaken, dus dat vertelde ik haar. Daar had ze meteen een oplossing voor: ‘Dan schrijf ik letters voor je op, okΓ©? Dan ben je sneller klaar!’ Zo schattig natuurlijk! Binnen tien minuten kleedden we ons warm aan, namen May mee en begonnen aan een kleine wandeling door de wijk.

Ro bracht het oud papier weg en voegde zich later bij ons. We genoten. Het was zo rustig op straat, we zagen veel dieren en de lucht kleurde prachtig roze, paars en blauw. Langzaam voelde ik me weer een beetje beter. De kinderen ook – al hing May al snel op mijn rug, omdat ze niet helemaal lekker was. Goed om er even tussenuit te zijn.

June had intussen iets veel leukers op de planning! Die ging lekker winkelen met mijn ouders en kocht een mooie nieuwe winterjas. Bij thuiskomst kwam ze hem natuurlijk even showen. ‘s Avonds maakten zij en ik nog wat huiswerk en gingen Ro en ik op tijd naar bed.

Maandag 19 Werk en relaxen

Deze week is eigenlijk niet heel spannend… In de ochtend werkte ik door om de laatste deadlines in elk geval te kunnen halen, in de middag liet ik de boel de boel en ging met May relaxen op de bank. Die is nog steeds niet helemaal in orde en praat met een schor piepstemmetje. Wel schattig, maar voor haar niet echt gezellig natuurlijk.

Dinsdag 20 Rose was ineens weg

De dag kabbelde redelijk voort. We deden de boodschappen, keken op ons gemak televisie en speelden een paar spelletjes. Niks bijzonders. Kwam goed uit ook, want ik merk dat ik erg moe ben de laatste tijd. We speelden alleen een potje Wobbly Worm nadat we batterijen hadden gevonden in Lidl. Trouwens echt heel leuk! En nog best moeilijk. 

En toen gingen we Rose uit school halen. Alles leek prima te gaan. Ze speelde met May, een vriendje en zijn zusje op het schoolplein. Vervolgens riep May even om hulp. Ik zag Rose voorbij rennen en dacht eigenlijk dat ze zich zou verstoppen. Doet ze wel vaker. 

Twee seconden later keek ik om. Ze leek nergens te bekennen. ‘Goed verstopt,’ dacht ik nog. Maar het duurde wel erg lang. Het hoekje waarvan ik dacht dat ze er zou zitten, bleek leeg. Bij het fietsenrek zag ik niemand meer, op het grote plein niet… Binnen vroeg ik het aan iemand die op school werkt of ze een klein blond meisje had gezien met krullen. Na even denken zei ze: ‘Ja, nu je het zegt, hier op het plein.’

Twee seconden later keek ik om. Ze leek nergens te bekennen. ‘Goed verstopt,’ dacht ik nog. Maar het duurde wel erg lang. Het hoekje waarvan ik dacht dat ze er zou zitten, bleek leeg. Bij het fietsenrek zag ik niemand meer, op het grote plein niet… Binnen vroeg ik het aan iemand die op school werkt of ze een klein blond meisje had gezien met krullen. Na even denken zei ze: ‘Ja, nu je het zegt, hier op het plein.’

Kortom, er was maar één conclusie mogelijk: ze was er vandoor. Mijn rust maakte plaats voor zorgen. Onderweg richting ons huis kom je namelijk twee sloten tegen, drukke weg en een fietspad waar nogal eens pubers drie-dik overheen fietsen of ouderen met een elektrische fiets op volle snelheid. Wat als… Ik besloot op de fiets te gaan, terwijl May zou meelopen met de moeder van het vriendje. Gelukkig kwam een oplettende oma me tegemoet lopen met haar kleindochter en een wat beduusde Rose.

Volgens mij zag die haar kans schoon. Ze wil al langer alleen naar huis lopen en nu kon dat. Mijn boosheid verdween als sneeuw voor de zon. Ik voelde me zo enorm opgelucht! May vond het eigenlijk wel een goed plan om meteen te gaan spelen bij het vriendje en zijn zusje. Onze kleuter wilde vervolgens ook, maar die heb ik maar mee naar huis genomen waar we met Crayola aan de slag gingen (review volgt nog). Gelukkig ging de eerste speelafspraak prima.

Rose vergat al snel weer wat er was gebeurd, May voelde zich heel groot en wijs omdat ze ergens anders was gaan spelen. Ondanks alles zetten ze toch hun schoen. Maar ik? Ik ben sinds vandaag een havik waar het om Rose gaat.

Woensdag 21 Wanhoop en stemmen

Misschien was de dinsdag al een voorbode voor woensdag. Op de één of andere manier stuitte ik de hele dag op weerstand bij de kleintjes. Zou het de Sint-spanning zijn? Of hadden ze gewoon even hun dag niet? Hoe dan ook, toen Ro thuiskwam zat ik alleen nog maar apathisch voor me uit te staren. Zo’n dag dus. Niemand luisterde en er werd continu ruzie of rommel gemaakt. Of een combinatie van beide.

Toen ze allebei op bed lagen, bedacht ik met een schok dat ik nog moest stemmen voor de gemeenteraadsverkiezingen. Helemaal vergeten! Maar goed, ik vind dat ik het aan de vrouwen die ooit streden voor ons stemrecht verplicht ben om hier altijd gebruik van te maken. En dus ben ik toch nog maar even gegaan. Voelde toch goed om er eventjes tussenuit te zijn. Ik keek de halve finale van House Rules af en dat was dat.

Donderdag 22 Amazon – House of Holidays, pizza en Expeditie Robinson

Donderdag was gelukkig een stuk leuker. Ondanks dat we heel laat opstartten en net te laat op school aankwamen, voelde het fijn dat we niet de enige waren. Ook andere moeders hadden er last van deze ochtend. Bij de peuterspeelzaal bleef ik extra lang zitten, wat echt heel gezellig was. En rond 9.00 uur liep ik naar huis, pakte mijn spullen en reed naar Amsterdam. In één keer goed – mag vermeld worden! We mochten namelijk een kijkje nemen in de House of Holidays van Amazon.

Deze is ingericht voor Black Friday om mensen te inspireren. Ik werd er zo hebberig van! Prachtige borden en schaaltjes voor het kerstdiner, een kandelaar waar ik meteen verliefd op werd en een hele knusse sfeer. Ook kregen we heerlijke hapjes geserveerd, die allemaal vegetarisch waren (toch fijn als newborn flexitariΓ«r). Daarnaast vertelde Lieke Lamb ons van alles over de laatste trends.

Eenmaal thuis ging ik nog even aan de slag, vergat de tijd compleet en merkte ineens hoe moe ik eigenlijk ben. Van het werk dat zich maar lijkt op te stapelen in deze periode van het jaar, ons huishouden dat eigenlijk aan een flinke onderhoudsbeurt toe is en elke ochtend om 6 uur wakker worden met twee kleine kinderen die direct ‘aan’ staan.

Op zich niets mis mee, ware het niet dat ik tot in mijn kern op ben. We besloten onszelf lekker te trakteren op pizza, Expeditie Robinson en op tijd naar bed gaan. Aangezien ik binnen vijf minuten in slaap viel, was dat ook hard nodig.

Vrijdag 23 Hard aan de slag

Voor het eerst sinds tijden werd ik redelijk uitgerust wakker om 6.45 uur. Heerlijk! Vol goede moed Γ©n inspiratie ging ik weer aan de slag, tikte een paar blogs (waaronder dit weekoverzicht) en bereidde me voor op dit weekend. We gaan namelijk naar de premiΓ¨re van De Grinch in PathΓ© Arena en het Landgoed van Sinterklaas in Duinrell. Perfect voor Ro, die zaterdag overdag in Parijs was en vandaag lekker heel de dag kan bijkomen zonder gillende kinderen πŸ˜‰

De kleintjes sliepen bij mijn ouders, zodat ik zaterdagochtend lekker op tijd weg kon rijden van huis. Daardoor hadden we de avond lekker samen, ook met June.

Hoe was jullie afgelopen week? Ook zo moeten wennen aan de kou? 

Lees hier Huize Lotus Writings 68 en Huize Lotus Writings 70

About Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (12), Rose (4) en May (3).

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten