huize lotus writings

Huize Lotus Writings 62 | Chaos met een gouden randje

Huize Lotus Writings 62

Zaterdag 25 Ro op pad

In de vroege ochtend kuste Ro me gedag en stapte in bij mijn zwager om richting Spa Francorchamps te rijden. Ze gingen naar de kwalificatie en race. Om te voorkomen dat we een weekend lang pyjamadag zouden houden, besloot ik de meisjes mee te nemen richting het dorp. Lekker om zo te wandelen op de vroege ochtend! Weliswaar heel lang wandelen, aangezien we om de vijf meter moesten kijken naar een slak/plas/eendjes of luisteren naar een kleine peuter die niet meer wilde lopen, maar toch: lekker om eruit te zijn. 

‘s Middags maakten ze elkaar gek met geruzie. En mij dus ook 😉 Het geplande koekjes ging daarom niet meer door, ik had er geen zin meer in. Ondertussen kregen we van Ro af en toe wat foto’s en berichtjes door. Hij genoot, fijn om te zien! Nadat June weer thuis was van een nachtje slapen bij opa en oma keken we samen Dance, dance, dance. Bijkomend voordeel van het einde van de zomervakantie: het programma-aanbod op televisie is zoveel leuker!

Zondag 26 Koekjes bakken

Gelukkig ging het vandaag al een stukje soepeler. Daarom startten we na het ontbijt met het bakken van een berg koekjes. Rose hielp hartstikke goed met het mixen van het deeg, May vooral met stiekem snoepen. En niet veel later hadden we een grote hoeveelheid gemaakt die ze – helaas – niet in één keer mochten opeten van me. Ontaarde moeder die ik ben…!

‘s Middags had ik ineens zin om rigoureus op te ruimen en schoon te maken. Zo’n moment waar er niet veel van zijn in Huize Lotus Writings, helaas – voor Ro. Ik besloot het ervan te nemen. Ik richtte de slaapkamers opnieuw in, stofzuigde grondig en maakte lekker schoon. Net zolang tot het tijd was om te gaan eten.

 

Nadat de kinderen sliepen, wilde ik eigenlijk verder gaan met het vouwen van de was, maar mijn benen en armen deden inmiddels zeer. Ik besloot er maar aan toe te geven en iets ontspannends te gaan doen. En wachten tot Ro thuis was natuurlijk. Dat zijn toch de fijnste momenten: dat je slaperig in elkaars armen valt en bijpraat over alles dat de afgelopen dagen is gebeurd. Want hoewel het leuk was hoor, even quality time met de kinderen, ben ik blij dat hij weer bij ons is!

Maandag 27 De allereerste schooldag

Met een rommelige vakantie achter de rug, begonnen we maandag alweer veel vroeg aan het ‘echte’ leven. Tegelijkertijd was ik er ook wel weer aan toe, dacht ik zelf. Want ik functioneer nu eenmaal het best bij een voorspelbaar ritme en dat mis je vaak in de vakanties. Zeker door alles wat er gebeurd is

Kortom, we gingen weer terug naar school. Rose als eerste. Gelukkig nam ze plaats in groep 1 alsof ze nooit anders had gedaan en dat maakte het voor mij als (medium sentimentele) moeder toch een stuk makkelijker. Dacht ik. Want eenmaal bij de peuters drong pas echt tot me door dat we onze middelste dochter zojuist hadden achtergelaten in groep 1. GROEP 1! Wat een enorme mijlpaal! Met het besef, kwamen de tranen natuurlijk meteen omhoog. Gelukkig kon ik ze nog net vakkundig wegslikken: zou natuurlijk supergênant zijn voor puber June. 

En die ging dus ook vervolgens op de fiets richting de middelbare. Twee mijlpalen op één dag. Wat voelde ik me trots toen ze met een vriendinnetje wegfietste! Fijn dat ze samen gingen. Op deze leeftijd kan je niet meer meefietsen, dus dan is het prettig te weten dat je kind niet alleen hoeft. Daarmee sloten we de dag wat mijlpalen betreft gelukkig af: meer kan mijn moederhart ook helemaal niet aan.

Dinsdag 28 Oma jarig

Rose sprong ‘s ochtends uit haar bed, omdat ze zoveel zin had in school. Gelukkig maar, beter zo dan andersom. Toen zij op school zat, ging Ro met May richting zijn moeder en June richting school. En toen was ik zomaar eventjes home alone. Luxe! Ik besteedde mijn tijd weer aan werk (uiteraard), maar merk ook dat er steeds weinig uit mijn handen komt. 

Nadat we Rose in de middag weer hadden gehaald van school gingen we door naar mijn oma, want die was jarig vandaag. Fijn om haar te zien en even zo bij elkaar te zijn met de familie. De enigen die nog ontbraken waren June, mijn zusje, zwager en neefje 🙂 Tegelijkertijd is het natuurlijk enorm confronterend dat mijn opa er niet bij is. Ik kan daar nog altijd niet helemaal aan wennen – al weet ik ook dat het tijd nodig heeft.

Woensdag 29 Gymles met papa

Eén van de leukste dingen van Ro’s vrije dagen ná de zomervakantie is dat hij nu ook kan meegaan naar de dagelijkse bezigheden die hij normaal gesproken mist. Waaronder dus gymmen. Niet omdat ik dan niet hoef (waar hij me even van verdacht), maar omdat het gewoon zo leuk is om te doen.

En vandaag mochten we twee keer. Ik weet niet helemaal zeker of ik daar over een paar weken nog zo enthousiast over ben trouwens, maar voor nu was het leuk. Rose zwaaide heel veel tijdens de opwarming en terwijl ze aan het wandrek bungelde, May nam papa aan haar handje mee in haar wereld vol spelletjes, koprollen en enge krokodillen. 

‘s Avonds moesten we snel eten, daarna ging Ro door naar zijn voetbaltraining en wilde ik eigenlijk gaan werken. Er kwam echter helemaal niks uit mijn vingers en ik besloot de moed op te geven. De rest van de avond bracht ik door met de make-up tips van Xelly Cabau. Wat een leuk mens! Ik had geen idee, maar ze is lekker eerlijk zonder te oordelen. Hou ik wel van. En inmiddels weet ik dus hoe ik mijn wenkbrauwen het mooist maak, hoe je optisch gezien grotere ogen krijgt én prachtige krullen in je haar zonder dat het uitzakt.

Na de training hadden Ro en ik een heel fijn gesprek. Nog een voordeel van veel op elkaars lip zitten. Je duikt toch weer samen de diepte in – waar je doorgaans weinig tijd voor hebt. En dat was heel fijn. Daarnaast bereidden we alles voor voor de donderdag. Om 10 uur in Amsterdam zijn, moest lukken toch?

Donderdag 30 Filerijden

Hoewel we te laat vertrokken, was het ook weer niet zo extreem laat. In principe hadden we dus gewoon rond tien uur, maximaal half 11 in onze hoofdstad kunnen zijn. Ware het niet dat er een gigantische file stond en wij door Google Maps de snelste route voorgeschoteld kregen die even later toch niet de snelste bleek te zijn. Kortom, iets na half 12 holden we hijgend bij het PR Bureau naar binnen. Ro met May op zijn rug, ik op hakken met een kleuter die het liefst om de haverklap was blijven stilstaan onderweg en die ik dus even zo vaak moest manen door te lopen. 

Gelukkig maakte het feestje alles goed. De meisjes speelden met de Luvabella pop, genoten van alle confetti en de Popteenies en tot slot kregen we een geweldige goodiebag mee naar huis. Het speelgoed volgt nog in een review en wie weet geven we ook nog iets moois weg… Met de feestdagen in zicht in elk geval geen overbodige luxe 😉 

Daarna wilden we naar ZieZo Marokko in het Tropenmuseum gaan, maar door de files en alle ellende die daarbij kwam kijken, lukte dat natuurlijk helemaal niet meer. Helaas! Gelukkig mochten we nog wel naar binnen om het museum zelf te bekijken. En dat was bijzonder indrukwekkend, dus wat dat betreft hebben we een fijne dag gehad!

Vrijdag 31 Werken

Omdat ik merk dat ik de laatste tijd heel veel vastliep, besloot ik het dit keer anders aan te pakken. Geen druk en regelmatig even iets anders doen. Heerlijk! Ik schreef een paar blogs en bereidde komende week voor, maar ontspande tussen de bedrijven door ook. Over een tijdje stroomt de inspiratie ongetwijfeld weer door mijn lijf en zolang het niet zo is, neem ik gewoon een stapje terug. Al besef ik ook wat voor luxe het is dat ik dit nu kan doen.

Intussen hadden we nog een paar mijlpalen: Rose had een eerste speeldate met haar vriendinnetje van de peuterspeelzaal. En May vond dat natuurlijk net zo fantastisch. Ze speelden gezellig met zijn drietjes, allemaal onder Ro’s bezielende leiding trouwens. Daarnaast ging June naar een dorp hier ver vandaan met de bus, helemaal alleen.

In de avond aten we zelfgemaakte pizza. Zo lekker! Vervolgens keken we televisie en maakten June en ik ons klaar voor de volgende dag. We gaan namelijk lekker samen shoppen!

Hoe was jullie week?

Author: Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (12), Rose (4) en May (3).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge