huize lotus writings

Huize Lotus Writings 53 | Chaos met een gouden randje

HUIZE LOTUS WRITINGS 53 – De week waarin we aan de ene kant een verjaardag vierden en aan de andere kant bezig waren met afscheid nemen. Emoties vlogen alle kanten op en ik voel me zo moe soms. Even op de rem dus! 

Zaterdag 23 May & Rose vieren hun verjaardag én korfbalkampioen

Ondanks de drukte (eindshow, ziekenboeg en zakelijke verplichtingen moest er natuurlijk ook nog een feest worden georganiseerd voor de kleintjes. Godzijdank hadden we heel veel hulp van iedereen, anders zou het nooit zijn gelukt. Maar stressvol was het wel. Helemaal toen bleek dat mijn geplande taart een kleine mislukking was en niks meer volgens planning liep.

In tegenstelling tot ‘vroeger’ legde ik me er nu echter snel bij neer. Dan maar gewoon alternatieven bedenken. Het mislukte taartje maakte plaats voor een soesjestoren die er in elk geval Pinterestwaardig uitzag. Ik besloot mee te gaan met het ritme van de dag en bakte samen met Rose een cake. En vanaf het moment dat de visite binnenstroomde, startte de catering eigenlijk om pas op te houden na zevenen.

Ergens vind ik het ook wel prima. Wel jammer dat we met niemand konden bijpraten, maar aan de andere kant was het mooi om iedereen te zien genieten. De meisjes zijn goed verwend met een berg cadeaus, het eten was erg lekker en de mislukte taart bleek uiteindelijk het perfecte toetje in combinatie met ijs en slagroom. Kwam alles toch nog goed!

Zondag 24 Opa jarig

Elk jaar dat hij erbij krijgt, voelt als een cadeautje. Mijn opa werd dit jaar 92 en hoewel we dit in het ziekenhuis vierden, was het fijn om hem en elkaar weer te zien. De kinderen speelden lekker met elkaar en opa zat te grijnzen om hun boevenstreken. Dat is toch prachtig?

De rest van de dag besteedde ik aan werk, de kinderen in de gaten houden terwijl ze op de trampoline sprongen, bellenblaas omtoveren tot vlindertjes en een beetje bijkomen van de afgelopen dagen. O ja, en nog meer taart eten. Geloof dat ik in een weekend tijd ongeveer alles weer heb bijgegeten wat er vanaf was.

Maandag 25 May 3 jaar!

Ons kleine meisje is eindelijk drie jaar. Ze stal de show in een prachtig geel, zomers jurkje dat ooit nog van June was. Op de peuterspeelzaal mocht ze liedjes kiezen om te zingen, de gouden poort vormen met haar juf en kregen ze limonade uit feestglaasjes. Daarna trakteerden we samen die ellendige bellenblaas (echt, ik was wel blij met het resultaat, maar waarom vond ik simpele bellenblaasflesjes eigenlijk niet voldoende?) en nam ik afscheid.

Ik heb echt heel erg zitten genieten dat ik erbij mocht zijn. Die kleine May is zo gegroeid! Ik spatte zo’n beetje uit elkaar van trots en heb de rest van de ochtend niet heel veel meer gedaan dan met een brede lach op mijn gezicht en een beetje weemoed zitten na sudderen, zeg maar. En taart zitten eten uiteraard, want het zou zonde zijn geweest om iets te moeten weggooien. Zo ben ik dan ook!

‘s Middags mocht ze kiezen wat ze wilde eten en dat werd (uiteraard patat). Samen met de kleintjes ging ik naar de snackbar, probeerde wat bij te bruinen in de zon en raakte dankzij Rose in gesprek met zo’n beetje iedereen.

Dinsdag 26 Op bezoek bij oma

Van de week vertelde ik al een beetje dat het niet zo goed gaat met de ouderen in onze familie. Ineens allemaal tegelijkertijd. We proberen tussen de bedrijven door wel even bij allemaal langs te gaan en vandaag was mijn oma aan de beurt.

Toen we aankwamen zat ze lekker in het zonnetje. Rose en May gingen aan de slag met hun nieuwe knutselspulletjes en plakten allerlei prinsessenstickers terwijl mijn oma en ik een beetje bijpraatten. Intussen zaten ze natuurlijk vol verhalen en iedereen mocht weten wat ze aan het maken waren. Fijn om haar even te zien!

Thuis brachten de kleintjes hun tijd vooral door op de trampoline en toen Ro thuiskwam, ging ik met June naar de supermarkt. Even quality time met zijn tweetjes. Een verademing trouwens om boodschappen te doen met je tiener: je komt gewoon thuis met alles dat je nodig had.

In de avond was ik wel doodop. Halverwege een gesprek dommelde ik weg, zo moe. Ben heel blij dat ik de zakelijke keus heb gemaakt om even alles on hold te zetten en te kiezen voor rust. Vooral omdat deze periode naast druk ook vrij verdrietig is.

Woensdag 27 Even naar Hema voor wat traktaties…

Omdat May natuurlijk drie is geworden, moesten we ook wat traktaties hebben voor de gymles. Alleen bleken dat iets meer kinderen te zijn dan ik vooraf dacht, dus konden we na afloop nog even naar de Hema.

En eigenlijk is die winkel precies zoals IKEA: je gaat in principe voor iets kleins, maar komt thuis met een berg vol andere spullen. Zo ook nu. Ze bleken een 2+1 gratis actie te hebben en tussen de kleding hingen drie geweldige rokjes. Die van Rose is wat op de groei, maar dat maakt niet zo uit. Voor May heb ik een felgeel rokje van tule en Rose kreeg een donkergrijze. Daarnaast haalden we dus die traktaties en – voor ik het zou vergeten – die van onze bijna-kleuter ook maar meteen.

‘s Middags keken ze lekker naar Bob de Bouwer en sprongen (verrassend!) weer uren op de trampoline. Intussen kreeg ik van de moeder van Junes vriendinnetje foto’s doorgestuurd. De meiden waren met haar oma naar Rockanje gegaan en zaten lekker op het strand. Echt heel erg leuk om te zien!

Donderdag 28 Werk, oefenen en weer door

De donderdagen zijn erg hectisch. In de ochtend besloot ik een uitgebreid schema op te stellen voor de vakantie: dan weet ik in elk geval welke blogs ik allemaal moet gaan publiceren. Zeker omdat straks de bezoekcijfers waarschijnlijk toch een beetje teruglopen, wil ik graag investeren in goede stukken. Die zijn misschien minder boeiend voor mijn volgers, maar wel goed om online te hebben.

Na de lunch ging ik weer naar school toe om te oefenen. Eén van de onderdelen van vandaag was het uitleggen van een liedje dat ik geschreven heb. Best apart om open en eerlijk te moeten zijn tegen een groep (pre-)pubers. Mijn aangeboren neiging om te veel te vertellen, helpt niet altijd. Maar volgens mij ging het wel goed en begrepen ze de boodschap.

Bij thuiskomst stond dit leuke pakketje van Derma me op te wachten! Heerlijk 🙂

Na afloop ging ik snel naar huis, nog even werken, eten maken en daarna de kleintjes naar bed brengen. Klein beetje spitsuur dus. Ro had intussen een bijeenkomst van zijn werk en kwam onderweg naar huis in een monsterlijke file terecht. Zo’n avond dat je allebei blij bent als je lekker naar bed kan gaan.

Vrijdag 29 Fantastische dag

Het weer doet me goed, merk ik. Ik genoot van het stukje fietsen naar school en iedereen die ik tegenkwam lachte vrolijk. Ook de kinderen hadden er zin in. Of niet per se, maar ze werkten wel allemaal keihard en lieten me regelmatig lachen. En hoewel ik behoorlijk moe was, zat ik ook vol energie. Later kreeg ik foto’s van de kleintjes die op pad waren geweest met Ro en hun neefje, bij de overburen in het badje zaten en later nog mochten meedoen aan het schoolfeest bij mijn zusje op school. Op alle fronten een geslaagde dag.

En dat was maar goed ook, omdat het weekend emotioneel zwaar werd. Daarover volgende week meer. 

Author: Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (12), Rose (4) en May (3).

2 Replies to “Huize Lotus Writings 53 | Chaos met een gouden randje

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge